Σελίδες

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ - το ξεχνάμε η το ρυθμίζουμε ;


απο το sustainable cities
της ερευνήτριας Signe Jochumsen Cecilie



Η πόλη εξαρτάται από την περιφέρεια της και αντίστροφα. Ή μήπως είναι αλήθεια; Το προάστιο και η πόλη δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως δύο ξεχωριστά θέματα,διαφορετικά πεδία η διαφορετικές τοποθεσίες, αλλά ως δύο χαρακτηριστικά της ίδιας κατακερματισμένης οντότητας, το ίδιο κοινωνικο-χωρικού τοπίου. Ορισμένοι ειδικοί μάλιστα πιστεύουν ότι θα πρέπει να ξεχάσουμε τα πάντα για τις πόλεις και τα προάστια ως διακριτές επιμέρους υπό-ζώνες, υποστηρίζοντας ότι οι περιφέρειες και γειτονιές, όπως κοινωνικο-χωρικές τυπολογίες που είναι οι μόνες ουσιαστικές δομές που χαρακτηρίζουν το πραγματικό αστικό τοπίο του σήμερα. Αυτό που παρατηρούμε εδώ μπορεί να είναι ο θάνατος της μονολιθικής ομόκεντρης πόλης και την αναζωογόνηση του πολυκεντρικού αστικού τοπίου, όπου κοινωνικο-χωρικές περιοχές (υποκέντρα, οικισμοί) είναι η βασική κινητήρια δύναμη για τον αστικό χώρο και τον σχεδιασμό του, αντικαθιστώντας τα παραδοσιακά φυσικά περιθώρια-περιορισμούς στην πόλη.

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Ποδήλατα στο μετρό από 1η Μαρτίου, με περιορισμούς

 απο TVXS
Από 1η Μαρτίου θα ξεκινήσει πιλοτικά η μεταφορά ποδηλάτων μέσα στους συρμούς του Μετρό, αρχικά όμως σε πολύ περιορισμένες ώρες και ημέρες και για συγκεκριμένο αριθμό ποδηλάτων σε κάθε βαγόνι.
Συγκεκριμένα, θα επιτρέπονται μόνο δύο ποδήλατα, στο τελευταίο βαγόνι κάθε συρμού, τις Τετάρτες, από τις 18:00 έως τη λήξη της βάρδιας, καθώς και τις Κυριακές, από τις 12:00 το μεσημέρι, έως τη λήξη της βάρδιας.
Η πιλοτική εφαρμογή του μέτρου θα διαρκέσει 4 μήνες και στο τέλος Ιουνίου θα αξιολογηθεί η λειτουργικότητα του εν λόγω μέτρου για πολίτες και ποδηλάτες. Πάντως, σε δηλώσεις του ο υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Σπύρος Βούγιας άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επέκτασης του και σε κάποιες άλλες ώρες και μέρες, που δεν θα υπάρχει συσσωρευμένη κίνηση.
Η μεταφορά ποδηλάτων στους συρμούς του μετρό αποτελεί ένα από τα πάγια αιτήματα των ποδηλατικών οργανώνωσεων. Μέχρι στιγμής, το μόνο μέσο που επιτρέπει την μεταφορά ποδηλάτων είναι το τραμ.

Χειρότερη πόλη της Δυτικής Ευρώπης η Αθήνα

 απο  TVXS
Η έρευνα του βρετανικού περιοδικού «Economist» κατατάσσει 140 μητροπόλεις ανάλογα με τη βαθμολογία που συγκεντρώνουν σε πέντε υπό εξέταση κατηγορίες: ιατρική περίθαλψη, παιδεία, σταθερότητα, πολιτισμός –περιβάλλον και υποδοµές. Μεβαθµολογία 81,2%, δηλαδή οριακά πάνω από τα επίπεδα βιωσιµότητας, η Αθήνα τερµάτισε και φέτος στην 63η θέση, μία θέση πάνω από το Σαντιάγο της Χιλής.Για πέμπτη συνεχή χρονιά το Βανκούβερ, στον Καναδά βρίσκεται στην πρώτη θέση της λίστας, με βαθμολογία 98% στους 30 δείκτες των πέντε κατηγοριών. Παρέμεινε σταθερό στις επιδόσεις του σε σχέση με πέρυσι, ως το πιο ανθρώπινο και φιλόξενο µέρος για να ζει κανείς, µόνος ή µε την οικογένειά του. Πήρε άριστα σε εκπαιδευτικό σύστηµα, υγειονοµική περίθαλψη, πολιτισµό και περιβάλλον, και λίαν καλώς στον τομέα της εγκληµατικότητας.Τη δεύτερη και τρίτη θέση καταλαµβάνουν Μελβούρνη και Βιέννη, ενώ τελευταία για άλλη µία χρονιά είναι η Χαράρε, στη Ζιµπάµπουε. Εκτός του εκτοπισμού της Βιέννης από τη Μελβούρνη, δεν παρατηρήθηκε κάποια άλλη αξιοσηµείωτη αλλαγή σε σύγκριση µε πέρυσι. Ακόμα και το Λονδίνο, διοργανώτρια πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, σηµείωσε πολύ µικρή πρόοδο, ανεβαίνοντας από την 54η στην 53η θέση.
Ιδανικές για να ζει κανείς θεωρούνται οι περισσότερες πόλεις της ∆υτικής Ευρώπης, οι οποίες κατά μέσο όρο συγκεντρώνουν βαθµολογία µεγαλύτερη του 90%. Σύμφωνα με το συντάκτη της έκθεσης, Τζον Κόπστεϊκ: «Οι σχετικά αραιοκατοικηµένες πόλεις µεσαίου µεγέθους στα ανεπτυγµένα κράτη τείνουν να συγκεντρώνουν υψηλότερη βαθµολογία, καθώς διαθέτουν όλες τις παροχές σε επίπεδο πολιτισµού και υποδοµών, καθώς και λιγότερα προβλήµατα που προκαλούνται από την εγκληµατικότητα ή τον συνωστισµό».
Εξαιρετικά χαμηλά βρίσκεται η Κωνσταντινούπολη, με βαθμολογία 60,3% στην 110η θέση, με κύριες αδυναμίες την κακή ποιότητα της εκπαίδευσης και την απουσία υποδοµών. Τα προβλήματα αυτά στέκονται εμπόδια στη σύγκλιση της Τουρκίας με την Ευρώπη, καθώς φαίνεται ότι θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια.
Στις ΗΠΑ, η Νέα Υόρκη βρίσκεται μόλις στην 56η θέση της κατάταξης, με εξαιρετικά μέτριες συνθήκες διαβίωσης. Την υψηλότερη βαθμολογία διαθέτει το Πίτσμπουργκ στην 29η θέση, ακριβώς πάνω από τη Χονολουλού. Το Λός Άντζελες κατέβηκε τρεις θέσεις, φτάνοντας στην 44η.
Κορυφαία ανάμεσα στις ασιατικές πόλεις η Οσάκα, ξεπερνά κατά πολύ το Τόκιο και καταλαμβάνει τη 12η θέση, ισοβαθμώντας με τη Γενεύη. Το Χονγκ Κονγκ τα πάει αρκετά καλά στην 31η θέση, σε αντίθεση με το Πεκίνο που πέφτει στην 72η θέση λόγω σοβαρών προβλημάτων, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση.

Αρχιτεκτονικά εγκλήµατα

απο ΤΑ ΝΕΑ
Η αρχιτεκτονική δεν είναι βιτρίνα. Είναι µια υπόθεση που µας αφορά όλους, επειδή έχει να κάνει µε τους όρους της συµβίωσής µας.
Ας κοιτάξουµε γύρω µας:
παγίδες στα πεζοδρόµια, σταµατηµένα σιντριβάνια, ξεχασµένα γλυπτά, κακοποιηµένα παιχνίδια στις λεγόµενες παιδικές χαρές, ξεχαρβαλωµένα παγκάκια, πλατείες - φαντάσµατα και κυρίως µια βουλιµία στην «αξιοποίηση» του οικοδοµήσιµου χώρου, διεκπεραιωτικές πολυκατοικίες, µεγαλόσχηµα δηµόσια κτίρια - βιτρίνες, αναπλάσεις που µένουν στη µέση… Ολα τυλιγµένα µε την απάθειά µας και µε τη δικαιολογία των «οικονοµικών περιορισµών» και του «ρεαλισµού». Και το σπουδαιότερο, όλα αποξηραµένα από τους χυµούς της ζωής. Ολα, σηµάδια για το πόσο απαξιώνουµε την αρχιτεκτονική ή, µάλλον, για το πόσο διαστρεβλωµένη είναι η αντίληψή µας για την αρχιτεκτονική.
Αυτήν την αντίληψη παλεύει µια ζωή να αλλάξει η Σουζάνα Αντωνακάκη, τόσο µε τα έργα που σχεδιάζουν και υλοποιούν ως αρχιτέκτονες µαζί µε τον σύντροφό της ∆ηµήτρη Αντωνακάκη όσο και µε τα γραπτά της. Χαρακτηριστικές οι παρεµβατικές επιφυλλίδες της που δηµοσιεύονται χρόνια τώρα στα «ΝΕΑ» καταδεικνύοντας ότι η αρχιτεκτονική δεν είναι πολυτέλεια, δεν είναι ντιζάιν, αλλά µας αφορά όλους διότι έχει να κάνει µε τις συνθήκες της ατοµικής και της συλλογικής ζωής µας στην πολύπλοκη πραγµατικότητα. Να τι υπογραµµίζει τούτο το βιβλίο µε τα «Χωρογραφήµατα», τα χρονογραφήµατά της δηλαδή για τον χώρο, τον ιδιωτικό και τον δηµόσιο, που δηµοσιεύτηκαν κατά την 11ετία 1998-2009.
Εκείνο που διαφοροποιεί τη µατιά της Αντωνακάκη, το αρχιτεκτονικό της στίγµα που καθοδηγεί τα κριτήριά της, είναι η αγωνία της για αρχιτεκτονικές λύσεις που να ενεργοποιούν την ανθρώπινη κοινότητα. Αυτές εντοπίζονται στους παραδοσιακούς οικισµούς, αλλά λείπουν δραµατικά από τα σύγχρονα αστικά κέντρα και τις σύγχρονες κατοικίες στη χώρα µας.

Ξεκινάει η αποκατάσταση του Ακροπόλ Παλάς

απο το culture ana-mpa.gr

Ανοίγει ο δρόμος για την αποκατάσταση του ξενοδοχείου «Ακροπόλ Παλάς», το οποίο από το 1999 έχει περάσει στα χέρια του ελληνικού δημοσίου, μετά την έγκριση του τεχνικού προγράμματος του 2011 του υπουργείου Πολιτισμού, από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων. Μεταξύ άλλων στο τεχνικό πρόγραμμα της φετινής χρονιάς περιλαμβάνεται η αρχιτεκτονική και στατική αποκατάσταση του διατηρητέου και ιδιοκτησίας του υπουργείου Πολιτισμού κτιρίου που βρίσκεται στην οδό Πατησίων και αποτελεί διαμάντι της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου.

Το ξενοδοχείο «Ακροπόλ Παλάς» χτίστηκε από το 1926 έως το 1928, από τον αρχιτέκτονα Σωτήρη Μαγιάση. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της ελληνικής εκδοχής του γαλλικού ArtNouveau. Το 1973 κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι χώροι και τα υπόγειά του έκρυψαν πολλούς φοιτητές ενώ από τα μπαλκόνια του τραβήχτηκαν οι πιο γνωστές φωτογραφίες της νύχτας του '73 που έκαναν το γύρο του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και αυτής της εισβολής του τανκ στο πολυτεχνείο. Το 1990 στο συνέδριο της ΟΥΝΕΣΚΟ στη Βιέννη, χαρακτηρίστηκε ως ξεχωριστό δείγμα της αρχιτεκτονικής "ArtNouveau" στην Ευρώπη.