Θα άντεχε η Αττική εναν κατακλυσμό τύπου Daniel ;

του Γιώργου Λιάλιου- https://www.kathimerini.gr/society/562619905/tha-anteche-i-attiki-se-enan-kataklysmo-typoy-daniel/

Τι θα συνέβαινε αν έπεφτε στην Αττική βροχή ανάλογη με εκείνη που έπεσε στη Θεσσαλία; Θα άντεχε ο Κηφισός τον τεράστιο όγκο του νερού; Θα πλημμύριζαν οι περιοχές που έχουν χτιστεί δίπλα ή πάνω σε ρέματα; Πόσος κόσμος θα μπορούσε να εκτεθεί σε κίνδυνο; Κι όμως, το ερώτημα αυτό πλέον έχει απαντηθεί. Τον Μάρτιο του 2021 η Περιφέρεια Αττικής υπέγραψε προγραμματική σύμβαση με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ) και το Πανεπιστήμιο Αθηνών (ύψους 2,2 εκατ. ευρώ) για την εκπόνηση έρευνας με τίτλο «Εκτίμηση κινδύνου σεισμού, πυρκαγιάς και πλημμυρών στην Περιφέρεια Αττικής». Το Κέντρο Ερευνών Παρατήρησης της Γης και Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης «Beyond» του ΕΑΑ ανέλαβε, σε συνεργασία με τα τμήματα Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, του ΑΠΘ και του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας, καθώς και το τμήμα Μεταλλειολόγων του ΕΜΠ, να εκτιμήσει τον κίνδυνο πλημμυρών σε πέντε λεκάνες που υπέδειξε η Περιφέρεια: της Πικροδάφνης, της Μάνδρας, του Σαρανταποτάμου, του ρέματος Γιώργη (Νέα Πέραμος) και του Κηφισού.

Ανάφη, το εβένινο γλυπτό του Αιγαίου

απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Μ’ ένα κατάλευκο μπαλκόνι στο πέλαγος, τη Χώρα, χτισμένη αμφιθεατρικά με ιδιαίτερη, γαλήνια αρχιτεκτονική

Του Κωνσταντινου Χαντζοπουλου

Ενα μικρό εβένινο γλυπτό που ξεπροβάλλει μέσα στην αγκαλιά του Αιγαίου είναι η Ανάφη, ενώ μέσα από τα κατάμαυρα, ηφαιστειακά σπλάχνα της ξεπηδά μια πανέμορφη λευκή Χώρα, που από ψηλά ατενίζει τη μεγάλη της αδελφή τη Σαντορίνη και την απεραντοσύνη του γαλάζιου. Η ομορφιά της Ανάφης, η λιτή ομορφιά του μαύρου πάνω στο γαλάζιο, είναι αυτή που μαρτυρά τη γαλήνια δύναμη της μάνας γης, και είναι αυτή που προσδίδει με τη σειρά της τον μοναδικό, άγριο χαρακτήρα σε αυτό το ιδιαίτερο νησί.

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σε αντίθεση με τη γειτονική Σαντορίνη, η Ανάφη αποτελεί μια μικρή έκπληξη, είναι ένα γνήσιο, ηφαιστειακό μαύρο πετράδι που σε περιμένει να το ανακαλύψεις. Από τη στιγμή που το πλοίο θα αράξει στο μικρό λιμάνι της, η άγρια γοητεία αυτού του τόπου θα σε συνεπάρει χωρίς αρχικά να το αντιληφθείς, ίσως η πρώτη γεύση έρθει με την ανάβαση ψηλά στη μαγευτική της Χώρα. Σαν ένα κατάλευκο μπαλκόνι που κοιτάζει στο Αιγαίο, η Χώρα της Ανάφης είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, με μια ιδιαίτερη και γαλήνια αρχιτεκτονική, που ίσως φέρει στη μνήμη σου κάποια άλλα σοκάκια, κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης! Μην εκπλαγείς γι’ αυτό το παιχνίδι της μνήμης, καθώς ένα μικρό αντίγραφο της Χώρας της Ανάφης βρίσκεται στην Πλάκα, τα γνωστά Αναφιώτικα: Χτισμένα από το 1847 έως το 1863 από Αναφιώτες οικοδόμους που ήρθαν στην Αθήνα για να χτίσουν τα Ανάκτορα του βασιλιά Οθωνα, έφεραν την κυκλαδίτικη πνοή της θάλασσας στο κέντρο της Αθήνας.

Εδώ θα μπορέσεις να βρεις, σχετικά εύκολα, ωραία, παραδοσιακά δωμάτια και ξενώνες για να μείνεις, σε λογικές τιμές παρόλο που η Ανάφη έχει αρχίσει να γίνεται γνωστή ως προορισμός. Η Χώρα είναι πάντως ένας μικρός θησαυρός από εικόνες κι εκπλήξεις που σε περιμένουν σε κάθε γωνιά αυτού του λευκού λαβύρινθου. Αξίζει λοιπόν να την περπατήσεις όλη, από τη μικρή άνω πλατεία με την πανοραμική θέα μέχρι τα σοκάκια της γύρω από τα ερείπια του βενετσιάνικου κάστρου, γεμάτα λουλούδια και νωχελικές γάτες που ξαπλώνουν στη ζεστή γκρίζα πέτρα. Στην κεντρική της περατζάδα θα συναντήσεις όμορφα μεζεδοπωλεία και καφέ για πρωινό, καφέ ή φαγητό, ευλογημένα με μοναδική θέα, στην απάνεμη πλευρά του νησιού όπου είναι χτισμένη η Χώρα. Μερικά από αυτά είναι το «Αρμενάκι», ταβέρνα με ωραία μουσικά σύνολα, η «Αλεξάνδρα» με θέα την κίνηση στον κύριο δρόμο του νησιού ή το «Αστραχάν» με την καλύτερη θέα του νησιού και το «Λιοτρίβι» με το παλιό ελαιοτριβείο του, ενώ θα πρέπει να δοκιμάσεις το εξαιρετικό θυμαρίσιο μέλι, το τυρί της Ανάφης και τα λουκάνικά της. Σε όλα αυτά πρόσθεσε και την απαγόρευση αυτοκινήτων, μιας και η Χώρα αποτελεί παραδοσιακό οικισμό και θα έχεις την ηρεμία και τη γαλήνη που αποζητάς.

Αρχίζοντας δίπλα από το λιμανάκι, στο Κλεισίδι, μια σειρά από παραλίες, άλλες μικρότερες άλλες μεγαλύτερες, εκτείνονται σε όλο το νότιο τμήμα του νησιού και είναι και οι μοναδικές. Γενικά, οι παραλίες της είναι πολύ καλές, όχι τόσο οργανωμένες, εκτός από το Κλεισίδι, αλλά με κρυστάλλινα νερά και άμμο και η γοητεία τους έγκειται ακριβώς στην απομόνωσή τους και στη γαλήνη που αυτή προσφέρει. Οι πιο αξιόλογες είναι το Κατσούνι, η Φλαμουρού και ο φημισμένος Ρούκουνας, μεγάλος και μικρός, όπου ο μεγάλος είναι και η μεγαλύτερη αμμουδερή παραλία του νησιού -και ίσως όλου του Αιγαίου- και διαθέτει και μία αξιόλογη ταβέρνα, τον «Ρούκουνα», με ένα κατσικάκι που θα λιώσει στο στόμα σου. Αν προχωρήσεις ανατολικότερα, θα ανακαλύψεις κι άλλες όμορφες, ερημικές παραλίες, κυρίως με βότσαλα, όπως ο Μέγας Ποταμός ή οι Πρασιές. Αν πάλι αποφασίσεις να περιηγηθείς μέσα στην ενδοχώρα, μπορείς να επισκεφθείς την αρχαία ακρόπολη στο Καστέλλι, με τα αρχαία τείχη της να βάφονται πύρινα από το φως του ήλιου και οι σκιές της περασμένης ακμής της να μακραίνουν μέσα στο μοναχικό ηλιοβασίλεμα.

Ισως όμως το πιο σπουδαίο αξιοθέατο του νησιού να μην έχει δημιουργηθεί από ανθρώπου χέρια, αλλά από τις μεγαλειώδεις δυνάμεις της φύσης. Ενας γιγαντιαίος μονολιθικός βράχος, ύψους 460 μ., ο δεύτερος μεγαλύτερος της Μεσογείου μετά το Γιβραλτάρ υψώνεται σε όλη την απόκοσμη μεγαλοπρέπειά του μέσα από τη θάλασσα. Η διαδρομή από το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής (ή Παναγίας Καλαμιώτισσας) μέχρι την κορυφή του «Βράχου» είναι μια ανεπανάληπτη εμπειρία και ίσως από τις εντυπωσιακότερες διαδρομές που μπορεί να προσφέρει ένα νησί. Είναι σχετικά χρονοβόρα και δύσκολη ως ανάβαση, αλλά η εκπληκτική, σχεδόν τρομαχτική αίσθηση ότι περπατάς ουσιαστικά πάνω σε μια τεράστια πέτρα, σε έναν κολοσσιαίο βράχο με τις ξαφνικές εναλλαγές που σου προσφέρει η μοναδική θέα τόσο στη θάλασσα, όσο και στον ίδιο επιβλητικό όγκο του, θα εγχαραχθεί στο μυαλό σου ως ένα μνημείο του μεγαλείου της φύσης. Στο τέλος της διαδρομής, πάνω στην ερημική κατάλευκη Παλαιά Μονή της Καλαμιώτισσας, αφιέρωσε μια στιγμή στον εαυτό σου: στον ανυπέρβλητο γαλάζιο ορίζοντα που θα σε αγκαλιάσει από παντού και που θα γεμίσει την ψυχή σου με το πιο όμορφο ποίημα μιας θάλασσας απέραντης, που γι’ αυτή τη στιγμή θα είναι όλη δική σου.

ΦΙΛΟΤΕΧΝΟ....VITRAUX και άλλα πολλά...

Η νεαρή φίλη Τίνα Σουτζόγλου φτιάχνει υπέροχες κατασκευές στο εργαστήριο της στη Νέα Ιωνία, συνεργαστήκαμε πολύ καλά στην κατασκευή κατοικίας στη Νέα Φιλοθέη, όπου σχεδίασε και κατασκεύασε δύο υπέροχα vitraux σε παράθυρα που θα περνούσαν απαρατήρητα και ξαφνικά πήραν ζωή.
Σ'ευχαριστώ Τίνα και περιμένω περισσότερες φωτογραφίες....και ας μη ξεχνάμε : OI NEOI NA ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ !!!!!

  

Τίνα Σουτζόγλου

Αιολίας 2 Νέα Ιωνία

210 2756196

www.filotexno.gr

Θεσσαλονίκη: Αρχιτεκτονικά «διαμάντια» ανάμεσα στα 100 ακίνητα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, τα οποία έχουν αποτιμηθεί σε 41 εκατ. ευρώ

απο omogeneia.ana-mpa

Διασχίζοντας την πύλη 8 του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, το τρένο σταμάτησε με ένα δυνατό τράνταγμα ανάμεσα στον τριώροφο στάβλο του Μεσοπολέμου και ένα μικρό κτίσμα, με την επιγραφή "Βασίλειον της Ελλάδας-ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ".

Με το που ακούστηκε το σφύριγμά του, μέσα από το καφενείο και τους στάβλους πετάχτηκαν οι άντρες για να πιάσουν δουλειά: έμποροι και αγοραστές, κτηνίατροι, τελωνειακοί και φορτωτές, κυρίως Έλληνες, αλλά και κάποιοι ξένοι, έτοιμοι να φορτώσουν και να ξεφορτώσουν ζώα στο τρένο, να διαπραγματευτούν τιμές ανά "κεφάλι", να εξετάσουν για αρρώστιες τα ζωντανά και να τα ταΐσουν.

Το "ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ΟΛΘ" -ΟΛΘ από τα αρχικά του Οργανισμού Λιμένος- ήταν ταπεινό ως κτίριο. Όμως, λειτουργούσε σαν ένα ιδιόμορφο "χρηματιστήριο", όπου ανάμεσα σε ρακές, ρετσίνες και, που και που, τηγανιές "στο πόδι", παραγωγοί και έμποροι συζητούσαν για τιμές και αποδόσεις. Η εικόνα αυτή, γεμάτη ζωή και φωνές, ανήκει στο παρελθόν.

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ AUTOBAHN ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΜΕ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΡΚΟ

απο το Treehugger

H μεγαλύτερη οδος ταχείας κυκλοφορίας στη Γερμανία, η Α7, πρόκειται να αναβαθμισθεί ριζικά, γρήγορα θα μετατραπεί σε ενα τεράστιο δημόσιο πάρκο.

διαβάστε τη συνέχεια...

When it is all said and done, the A7 will sport a 10-foot-thick canopy starting with Hamburg's Schnelsen district, down to Stellingen and ending in Bahrenfeld. This is no simple task considering the cover will need to be over a 100-feet wide in some areas.

This three-mile strip of the A7 currently divides Hamburg's westside from the rest of the city, but it's also a huge source of noise pollution. No surprise at all considering the A7 in Stellingen sees over 150,000 cars a day. And that number is expected to reach 165,000 come 2025!

But the park will reconnect districts that have been divided for nearly 30 years, back when the motorway was built. That said, the project isn't without controversy. The A7 is not just important to Germany, it's also important to Europe as a whole. Spanning over 500 miles, the motorway provides a straight shot between the countries of Denmark and Austria and construction is bound to disrupt that flow of traffic. Also, gardening plots in Bahrenfeld's southeast side will be forced to relocate as a result of the development.

As a side note, Germany's A7 follows what was once a medieval trade routefrom Scandinavia down to Hamburg.

Construction will begin in 2012 and start with the Stellingen district where the half-mile park will include both a wooded parkland and community gardens. The quarter-mile stretch in Schnelsen will boast a tree-lined promenade to offset the noise caused by the six lanes of traffic underneath. Bahrenfeld hosts the longest canopy and will even see the construction of 1,700 new residential apartments. The completion for each section should take about four years.

The A7 cover in Hamburg won’t be the first roadway to be covered in Germany; other canopies can be found in Düsseldorf and Munich, but the A7 cover in Hamburg will be the largest in Germany. These upgrades are part of the Hamburg, European Green Capitol 2011 program, much like the Nazi bunker turned power plant that we reported on earlier this month.

The project--mostly financed by the federal government--will cost around a billion dollars by the time it's completed.

ΥΠΕΡΟΧΟΣ FERNANDO CARUNCHO, ΥΠΕΡΟΧΑ ΤΟΠΙΑ, ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ

21 Νοέμβριου 2011   Fernando Caruncho, αρχιτέκτονας τοπίου «Από τη γραμμή στο τοπίο» Σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού και Πολιτιστικού Έργου (ΚΙΚΠΕ) Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011 Ώρα έναρξης 19:00 Είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας Η διανομή των δελτίων αρχίζει στις 17:30 Στα ισπανικά με ταυτόχρονη μετάφραση 210 72 82 333 / www.megaron.gr Πιστό στο ραντεβού του με σημαντικές προσωπικότητες, το Megaron Plus καλεί το κοινό του να παρακολουθήσει τη διάλεξη ενός διεθνώς καταξιωμένου Ισπανού αρχιτέκτονα τοπίου. Η ιδιαίτερη αυτή συνάντηση με πρωταγωνιστή τον Φερνάντο Καρούντσο (Fernando Caruncho) θα πραγματοποιηθεί στις 21 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής. Ο 53χρονος αρχιτέκτονας τοπίου θα δώσει διάλεξη με τίτλο «Από τη γραμμή στο τοπίο». Η διάλεξη πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού Πολιτιστικού Έργου (ΚΙΚΠΕ). Ο Φερνάντο Καρούντσο γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1958. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Autonoma της Μαδρίτης. Μέσα από τις σπουδές του ήρθε σε επαφή με τους κήπους και ανακάλυψε προς μεγάλη του έκπληξη και ενθουσιασμό ότι οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τους κήπους ως τόπους συνάντησης και ακαδημίες. Ανακάλυψε την ιδέα του κήπου ως ενός τόπου όπου συναντώνται υλικοί και πνευματικοί κόσμοι και όπου η επαφή με τη φύση μπορεί να δώσει τροφή και στην ψυχή και στο σώμα. Έτσι, στράφηκε στην αρχιτεκτονική τοπίου σπουδάζοντας στη σχολή Castillo de Batres. Σε ηλικία μόλις 21 ετών, ο Φερνάντο Καρούντσο έγινε διάσημος όταν ο πρώτος του κήπος, τον οποίο του είχε αναθέσει ο θείος του, δημοσιεύτηκε στη γαλλική Vogue. Ο κήπος ήταν εμπνευσμένος από την Ιαπωνία και συνόδευε ένα σπίτι σχεδιασμένο από τον μοντερνιστή αρχιτέκτονα Richard Neutra. Από τότε, το αρχιτεκτονικό του γραφείο Fernando Caruncho and Associates έχει αναλάβει πλειάδα ιδιωτικών και δημόσιων κήπων, μεταξύ των οποίων η La Terraza de los Laureles στον Βοτανικό Κήπο της Μαδρίτης. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Φερνάντο Καρούντσο δούλευε αποκλειστικά στην Ισπανία, όμως εδώ και πάνω από μια δεκαετία έχει περάσει τα σύνορα της πατρίδας του αναλαμβάνοντας έργα στις ΗΠΑ, τη Νέα Ζηλανδία, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, την Ελλάδα και αλλού. Ο ίδιος επιλέγει τις δουλειές του πολύ προσεκτικά. «Τα περισσότερα έργα μου χρειάζονται τρία με πέντε χρόνια για να ολοκληρωθούν. Αυτό σημαίνει μια μακρά, στενή σχέση με τους πελάτες. Το σημαντικότερο, λοιπόν, είναι η εμπιστοσύνη». Έργα του Φερνάντο Καρούντσο δημοσιεύονται σε πολλά βιβλία και περιοδικά σε όλο τον κόσμο. Το 2000 εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη από τις εκδόσεις Monacelli Press η μονογραφία του Mirrors of Paradise. Σε αυτήν, ο Dan Kiley (1912-2004), ο διάσημος Αμερικανός αρχιτέκτονας τοπίου έγραφε: «Ο σχεδιασμός τοπίου δεν πρέπει να είναι μια επιφανειακή αναδιάταξη των φυσικών στοιχείων μόνο για την ευχαρίστηση του ματιού. Υπάρχει μια μεγαλύτερη και σημαντικότερη τάξη και είμαι σίγουρος ότι ο Φερνάντο Καρούντσο έχει την ικανότητα να ακούει αυτή τη φωνή με την καρδιά του και να την μεταφέρει πάνω στο τοπίο με το μυαλό του». Οι μεσογειακές του καταβολές βοήθησαν τον Φερνάντο Καρούντσο να κατανοήσει ότι η Δύση και η Ανατολή είναι δύο κόσμοι που αλληλοσυμπληρώνονται. Μέσα από τον θαυμασμό του και για τους δύο πολιτισμούς, έμαθε να χρησιμοποιεί τη γεωμετρία ως μια παγκόσμια γλώσσα και να την εφαρμόζει στο τοπίο. Οι κήποι του, εξάλλου, φημίζονται για τα γεωμετρικά τους σχέδια. «Η εμμονή μου είναι να απλοποιώ», δήλωσε ο ίδιος στην εφημερίδα The Telegraph τον Μάιο του 2010.   Και οι Financial Times έγραψαν: «Ο Καρούντσο σχεδιάζει πάντα με βάση τα τοπικά είδη φυτών. Αυτά προσαρμόζονται καλύτερα στις τοπικές συνθήκες και βοηθούν τα σπίτια με τους κήπους τους να ενσωματωθούν στο ευρύτερο τοπίο. Στις μεσογειακές περιοχές, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί τριαντάφυλλα, γιασεμί και συκιές, αμπέλια, εσπεριδοειδή και σχίνους, τα οποία τοποθετεί είτε ως μονάδες, έτσι ώστε να απολαύσει κανείς τον χαρακτήρα του ξεχωριστά, είτε μαζικά για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα γαλήνης. Επίσης, ακολουθώντας την παράδοση της Ανδαλουσίας, πάντα βρίσκει χώρο για νερό, έτσι ώστε να “κατεβάσει” τον ουρανό στον κήπο και να ρίξει το αντανακλώμενο φως στους τοίχους των κτιρίων. Και πάντοτε δίνει άρωμα λουλουδιών». Εκείνος, ωστόσο, προτιμά να αυτοαποκαλείται «κηπουρός». «Χρειάζομαι απόλυτη ηρεμία όταν κοιτάω έναν κήπο. Όταν τελικά η ιδέα έρχεται, σχεδιάζω γρήγορα, αλλά πριν από αυτό έχουν περάσει μέρες παρατήρησης και σκέψης. Η κατανόηση ενός κήπου ή ενός τοπίου μοιάζει με τη γνωριμία με έναν άνθρωπο. Είναι μια αργή διαδικασία, χρειάζεται χρόνος για να σκιαγραφήσεις την προσωπικότητα του άλλου».   «Η γεωμετρία είναι η πρώτη γλώσσα του ανθρώπου. Αλλά δεν είναι ο στόχος. Είναι το μέσο για να αγγίξουμε την αρμονία και τη γαλήνη», λέει ο Φερνάντο Καρούντσο. Στις 21 Νοεμβρίου, ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες τοπίου ανεβαίνει στη σκηνή του Megaron Plus για να μιλήσει για την πορεία του, τη δουλειά του και να συνομιλήσει με το ελληνικό κοινό. http://www.fernandocaruncho.com

Σπίτι από αχυρόμπαλες

more

Επανεξέταση του χαρακτηρισμού η μη ως διατηρητέου μνημείου του κινηματογράφου ΑΣΤΡΟΝ

19-09-2011 / Δεν κρίθηκε ικανό να διατηρηθεί !!! (εργο το Σ. Κυδωνιάτη)
(δυστυχώς με μεγάλη πλειοψηφία τα μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων αποφάσισαν, την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011, ότι ο κινηματογράφος ΑΣΤΡΟΝ δεν αξίζει να κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο. Η απόφαση αυτή ανοίγει τον δρόμο της κατεδάφισής του. Η MOnuMENTA και ο Πολιτιστικός-Περιβαλλοντικός Σύλλογος του Κέντρου Αμπελοκήπων που αγωνίζονται εδώ και τρία χρόνια μαζί με το ΕΜΠ, τον Δήμο Αθηναίων κ.ά. για τη διάσωσή του είναι σε προβληματισμό για το ποιες θα πρέπει να είναι οι επόμενες ενέργειες. Θα σας ενημερώσουμε σύντομα)


απο το monumenta

MOnuMENTA

Το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του ΥΠΠΟΤ συζήτησε ξανά, την Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011, το θέμα του χαρακτηρισμού ή μη ως διατηρητέου μνημείου του κινηματογράφου ΑΣΤΡΟΝ στους Αμπελόκηπους. Θυμίζουμε ότι στην προηγούμενη συζήτηση με ελάχιστη πλειοψηφία λόγω της διπλής ψήφου του προέδρου η γνωμοδότηση ήταν υπέρ του μη χαρακτηρισμού. Το θέμα επανήλθε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ύστερα και από αίτημα της MOnuMENTA, του Πολιτιστικού-Περιβαλλοντικού Συλλλόγου του Κέντρου Αμπελοκήπων και της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Στη νέα συζήτηση αποφασίστηκε τα μέλη του Συμβουλίου να κάνουν αυτοψία στο κτήριο την 1η Σεπτεμβρίου.

ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ Η ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ ;

Φουσκώνουν τα αυθαίρετα

RE+D Magazine

22-08-2011, 08:07

Νέο κύμα αυθαίρετης δόμησης δημιουργεί ο τρόπος που προτείνει το ΥΠΕΚΑ για την διατήρηση τους. Το ιδιαίτερα χαμηλό κόστος για την τακτοποίηση που επινόησε η νέα ηγεσία του υπουργείου με στόχο την αθρόα προσέλευση ιδιοκτητών που κατέχουν αυθαίρετο κτίσμα έχει σαν παρενέργεια την αύξηση της επιφάνειας των υφιστάμενων χώρων και την διόγκωση του συνολικού εμβαδού του κτίσματος.

Έτσι λοιπόν εμφανίζεται για πρώτη φορά ένας νέος όρος, αυτός του «ημιαυθαίρετου», κατ΄αναλογίαν του ημιυπαίθριου, μιας και ένας ιδιοκτήτης κατοικίας με άδεια που είναι ήδη συνδεδεμένος με όλα τα δίκτυα των υποδομών (ρεύμα νερό) επιλέγει την λύση της αύξησης του υπάρχοντος κελύφους και την καταβολή προστίμου για την τακτοποίηση του έναντι της δαπανηρής και χρονοβόρου διαδικασίας έκδοσης οικοδομικής άδειας και ενεργειακής συμμόρφωσης των πρόσθετων χώρων που σήμερα αποτελούν προϋπόθεση για την κατασκευή νέου οικήματος.

Ένας επιπλέον κίνδυνος στην πλειονότητα αυτών των περιπτώσεων είναι και η στατική ανεπάρκεια των κατασκευών αυτών, μιας και μεγάλο μέρος τους βρίσκεται εκτός των ορίων που απαιτεί ο υφιστάμενος αντισεισμικός κανονισμός. Αυτό για τους ιδιοκτήτες λειτουργεί ως κίνητρο επέκτασης της κατασκευής καθώς οι περισσότεροι από αυτούς γνωρίζουν ότι είναι αδύνατον να εξασφαλίσουν νόμιμη άδεια επέκτασης των υφιστάμενων χώρων αν πρώτα δεν εξασφαλίσουν την στατική θωράκιση του υφιστάμενου κτίσματος. Η συγκεκριμένη διαδικασία εκτός από το μεγάλη οικονομική επιβάρυνση προϋποθέτει την χρονική παράταση των εργασιών και την μείωση των χώρων.

Τέλος η καταγραφή των ημιυπαίθριων έδωσε την δυνατότητα στους οικονομέτρες του υπουργείου να προχωρήσουν στο μεγάλο σορτάρισμα βάσει του οποίου η επιμέρους αρχές διαμορφώνουν νέους δυσμενέστερους συντελεστές δόμησης στις περιοχές που παρατηρήθηκε μεγάλο κύμα αιτήσεων τακτοποίησης ημιυπαίθριων χώρων.

olafur eliasson: ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΣΤΟ ΑΑΡΧΟΥΣ, ΔΑΝΙΑ

απο το designboom





more

Αστική Γλυπτική στο πάρκο Tivoli στη Ljbljana :ΣΗΜΕΙΟ INFO TIVOLI

απο το +MOOD

Το νέο σημείο Πληροφόρησης στο πάρκο Tivoli στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, άνοιξε αυτό το μήνα. Το γλυπτό αυτό είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα του διαγωνισμού Trimo Urban Crash το 2007 και ήταν μόνο μια προσωρινή εγκατάσταση σε ένα διαφορετικό τμήμα του Tivoli Park και κατεδαφίστηκε μετά από δύο μήνες.

Ειναι μια ανοικτή , σαφής και δομικά δυναμική μορφή σε έντονο κόκκινο χρώμα που συμβολίζει τη δυνατότητα κίνησης στο περιβάλλον , στην οποία, αυτό το είδος της έρευνας είναι απαραίτητη? την ίδια στιγμή η ίδια η κίνηση είναι παρούσα ως μια φυσική περιβαλλοντική διαδικασία . 

Ροκ Grdisa

TIVOLI Info Point, η εικόνα είναι ευγενική προσφορά Rok Grdisa | Φωτογραφία από τον Peter Mihelic

TIVOLI Info Point, η εικόνα είναι ευγενική προσφορά Rok Grdisa | Φωτογραφία από τον Peter Mihelic

TIVOLI Info Point, η εικόνα είναι ευγενική προσφορά Rok Grdisa | Φωτογραφία από τον Peter Mihelic

TIVOLI Info Point, η εικόνα είναι ευγενική προσφορά Rok Grdisa | Φωτογραφία από τον Peter Mihelic

Ευτυχώς δεν υπήρξε κάποια πολιτική πρωτοβουλία για την κοινωνία που είδε σαν μεγάλη ευκαιρία τη χρήση αυτής της αστικής γλυπτικής. Νέος σκοπός της γλυπτικής είναι να ενημερώνει τους επισκέπτες για τις εγκαταστάσεις τέχνης και εκθέσεις που λαμβάνουν μέρος στο πάρκο. Υπάρχουν δύο μουσεία (Διεθνές Κέντρο Γραφικών Τεχνών και Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Ιστορίας), βοτανικός κήπος και πολλά σημεία για διοργάνωση εκθέσεων, κρυμμένα σε Tivoli πάρκο. Είναι, επίσης, ένα νέο σημείο εισόδου στο πάρκο Tivoli συνδέει την οδό Celovska , τους χώρους στάθμευσης λεωφορείων (υπάρχουν θέσεις στάθμευσης στη Λιουμπλιάνα, μόνο για τους τουρίστες) τους αθλητικούς χώρους και μια αίθουσα εκδηλώσεων μεσα στο πάρκο.

TIVOLI ΣΗΜΕΙΟ INFO - Σχέδιο οροφής, αντλώντας ευγένεια Rok Grdisa

TIVOLI ΣΗΜΕΙΟ INFO - Υψόμετρο, αντλώντας ευγένεια Rok Grdisa

Έργο : Urban Γλυπτική και Ljbljana Tivoli πάρκο: TIVOLI ΣΗΜΕΙΟ INFO 
Τοποθεσία : Ljbljana Tivoli Park, Σλοβενία ​​Συγγραφέας του έργου : Προθεσμία GrdisaΦωτογράφος : Peter Mihelic

more

Από διατηρητέο μνημείο… mall!

απο ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΜΟΥΖΑΚΗ ΚΑΙ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΒΟΡΑ ΣΤΙΣ ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ

Η ξεπερασμένη λογική της ανάπτυξης μέσω της κατασκευής mall όπου γης θυσίασε και το συγκρότημα κτηρίων της παλιάς κλωστοϋφαντουργίας ΜΟΥΖΑΚΗ επί της λεωφόρου Κηφισού.

Αν και αρχικά το βιομηχανικό συγκρότημα προοριζόταν για «βιοτεχνικό πάρκο» μέσα από τον χαρακτηρισμό των περισσότερων κτηρίων ως διατηρητέων μνημείων, τελικά επικράτησε η «fast food» στρατηγική που προβλέπει την οικοδόμηση ακόμα ενός mall στον ιστό της πόλης, με την ανέγερση σε έκταση 22 στρεμμάτων συγκροτήματος καταστημάτων και γραφείων επιφάνειας 53.000 τετραγωνικών μέτρων.

Το πρώτο βήμα έγινε πριν από περίπου έναν μήνα, με την κατεδάφιση του βασικού πυρήνα του συγκροτήματος, δημιουργώντας έτσι τετελεσμένα που δύσκολα θα μπορέσουν να ανατραπούν παρά τις προσπάθειες από φορείς και κατοίκους της περιοχής.

Το άκρως σημαντικό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι όσοι προσπαθούν για τη σωτηρία του συγκροτήματος δεν κινούνται με βάση τη λογική της στείρας διατήρησης των κτηρίων, αλλά επιμένουν στις δυνατότητες επαναχρησιμοποίησης τους.

Το ιστορικό

Όπως καταγγέλλουν η οργάνωση «MΟNUMENTA» και οι Οικολόγοι Πράσινοι, στις αρχές Απριλίου οι ιδιοκτήτες του συγκροτήματος άρχισαν την κατεδάφισή του ύστερα από «ένα απλό διαβιβαστικό έγγραφο υπογεγραμμένο από τον αναπληρωτή Υπουργό του ΥΠΕΚΑ Νίκο Σηφουνάκη και παρά την αιτιολογική έκθεση του Τμήματος Παραδοσιακών Οικισμών του ΥΠΕΚΑ που είχε ταχθεί υπέρ του χαρακτηρισμού του μεγαλύτερου μέρους των κτηρίων ως διατηρητέων μνημείων».

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει όσους εδώ και 5 χρόνια έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου και υπογράμμιζαν την κωλυσιεργία όλων των εμπλεκομένων φορέων που οδήγησε στην απώλεια μιας μεγάλης έκτασης σε μια άκρως υποβαθμισμένη περιοχή.

Του λόγου το αληθές επιβεβαιώνει το ιστορικό ακόμα μιας χαμένης ευκαιρίας:

◆ Το 2006 το συγκρότημα αγοράζεται από επενδυτική εταιρεία, η οποία σχεδιάζει την κατεδάφισή του για την ανέγερση συγκροτήματος καταστημάτων και γραφείων 53.000 τμ., με 2.400 θέσεις υπόγειου πάρκινγκ, σε έκταση 22 στρεμμάτων.

◆ Το 2009, ο Δήμος Αθηναίων δημοσιεύει μελέτη για την αστική ανάπλαση της ευρύτερης περιοχής του Αρχαιολογικού Χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος,

στο πλαίσιο της οποίας προτείνει τη διατήρηση του συγκροτήματος και του γειτονικού συγκροτήματος Κλωστηρίων Λαναρά - Κύρτση, ως «ιδιαίτερα αξιόλογων με παράλληλο προσδιορισμό ζώνης προστασίας».

◆ Τον Ιανουάριο 2010 η Οργάνωση Προστασίας της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς «MΟNUMENTA» αιτεί από το ΥΠΕΚΑ και το ΥΠ.ΠΟ. τον χαρακτηρισμό του ως «διατηρητέου μνημείου». Αμφότερα τα υπουργεία δεν

απαντούν.

◆ Τον Σεπτέμβριο 2010, έκθεση του Τμήματος Παραδοσιακών Οικισμών του ΥΠΕΚΑ προτείνει τον χαρακτηρισμό του μεγαλύτερου μέρους των κτηρίων του συγκροτήματος ως «διατηρητέων μνημείων» και συμβουλεύει την αποκατάσταση και την καλύτερη δυνατή επαναχρησιμοποίηση, λόγω του ρόλου τους στη διατήρηση του παραδοσιακού, βιομηχανικού χαρακτήρα της περιοχής. Την κοινοποίηση της έκθεσης ακολουθεί ένσταση του ιδιοκτήτη.

◆ Τον Φεβρουάριο του 2011 οι υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ υιοθετούν έμμεσα την ένσταση του ιδιοκτήτη και εισηγούνται την εξαίρεση του συγκροτήματος από τα μέτρα προστασίας και την εξαίρεση του χώρου τους από την πρόταση αστικής ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής του Αρχαιολογικού Χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος.

◆ Στις 15 Μαρτίου 2011, η πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων χορηγεί άδεια κατεδάφισης του συγκροτήματος, μετά τη λήψη διαβιβαστικού εγγράφου από τον αναπληρωτή υπουργό ΥΠΕΚΑ Ν. Σηφουνάκη.

◆ Στις 11 Απριλίου διακόπτεται η κατεδάφιση με προσφυγή της οργάνωσης MΟNUMENTA στην Εφορία Νεοτέρων Μνημείων του ΥΠ.ΠΟ. Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν δικαστική έρευνα για το θέμα και επισημαίνουν ότι θα πρέπει άμεσα να ανακηρυχτεί το τμήμα του συγκροτήματος που απέφυγε την κατεδάφιση μνημείο «βιομηχανικής κληρονομιάς» όπως και το γειτονικό συγκρότημα Κλωστηρίων Λαναρά - Κύρτση. Παράλληλα ζητούν την άμεση εκκίνηση της διαδικασίας αστικής ανάπλασης της ευρύτερης περιοχής του Αρχαιολογικού Χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος.

«Επιδημία» κατεδαφίσεων

Η περίπτωση του συγκροτήματος ΜΟΥΖΑΚΗ είναι, όμως, μόνο η κορυφή του παγόβουνου αφού, όπως επισημαίνει η οργάνωση MΟNUMENTA, «τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια αυξητική τάση του μη χαρακτηρισμού ως διατηρητέων μνημείων των βιομηχανικών κτηρίων, επιτρέποντας έτσι την κατεδάφισή τους». Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα κτήρια που επιλέγονται, χαρακτηρίζονται για τις μεγάλες διαστάσεις τους και τα μεγάλα οικόπεδα στα οποία βρίσκονται και αποτελούν φιλέτα προς αξιοποίηση σε μια εντελώς, όμως, ξεπερασμένη λογική.

Η Ελλάδα, που όψιμα «ανακάλυψε» τα mall, έχει εναποθέσει όλες τις ελπίδες της για οικονομική ανάπτυξη στη δημιουργία όλο και περισσότερων, όλο και μεγαλύτερων πολυκαταστημάτων, τα οποία «ξεφυτρώνουν» έτσι, χωρίς στρατηγική και πρόγραμμα, όπου υπάρχουν μεγάλοι ελεύθεροι χώροι. Το πρόβλημα που έχει προκύψει από την υιοθέτηση αυτής της ξεπερασμένης λογικής είναι διπλό. Το πρώτο είναι αυτό της καταστροφής κτηρίων άμεσα συνδεδεμένων με τη βιομηχανική Ιστορία και την αρχιτεκτονική της χώρας.

Το δεύτερο έχει να κάνει με τον τρόπο ανάπτυξης, που περιορίζεται σε copy paste επενδύσεις χωρίς μακροχρόνια προοπτική και εκτός, βέβαια, της λογικής της πράσινης ανάπτυξης.

Όπως επισημαίνει η οργάνωση MΟNUMENTA, ο αγώνας όλων των φορέων που ασχολούνται τόσο με τη βιομηχανική κληρονομιά όσο και γενικότερα με τα μνημεία είναι να γίνει κατανοητό ότι η κληρονομιά αυτή είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και κυρίως ότι ενδείκνυται η επαναχρησιμοποίηση των κτηρίων. Όσον αφορά μάλιστα την περίπτωση των κλωστοϋφαντουργείων ΜΟΥΖΑΚΗ, υπογραμμίζουν ότι η πολιτεία θα έπρεπε να καταδείξει στους σημερινούς ιδιοκτήτες της πρώην κλωστοϋφαντουργίας ότι τα κτήρια της θα μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν.

http://www.topontiki.gr/article/16515

---

ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ "ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ"

απο το LIFO

Ο Παναγιώτης Τουρνικιώτης

και το Σχέδιο Ασεμπίγιο για το Ελληνικό.

 

Γιατί είναι λάθος η κατεύθυνση του σχεδίου για το Ελληνικό;

Ο Ασεμπίγιο έχει κάνει καταπληκτική δουλειά στη Βαρκελώνη και μακάρι να είχαμε έναν παρόμοιό του όταν σχεδιάζαμε τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Σε αντίθεσή, όμως, με τη Βαρκελώνη, ο τρόπος που αντιμετωπίζει τη μεγάλη έκταση του Ελληνικού, σε μια στιγμή που η Αθήνα ως μητρόπολη έχει πάρα πολλά και σημαντικά προβλήματα, με προτεραιότητα το κέντρο της, είναι σαν να κοιτάει το δέντρο και να μη βλέπει το δάσος. Έχει ένα «ταψί» και μαγειρεύει μέσα τα γεμιστά του χωρίς να τον ενδιαφέρει τι γίνεται τριγύρω. Εάν το κέντρο της Αθήνας πάσχει εδώ και είκοσι χρόνια, είναι επειδή εγκαταλείπεται από υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, πολλές από τις οποίες κινούνται προς Βορρά, και από άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Αν πάει κανείς να τοποθετήσει υπουργεία στην άλλη πλευρά της πόλης, δίνει στην ουσία τη χαριστική βολή. Αυτό το κάνει μάλλον ελαφρά τη καρδία.

Πώς θα έπρεπε να το αντιμετωπίσει;

Είναι μια μεγάλη έκταση, που θα μπορούσε να μετατραπεί στο μεγαλύτερο αστικό πάρκο της Ν. Ευρώπης. Αυτό, όμως, είναι κάτι δαπανηρό. Από την άλλη, υπάρχουν σοβαρές προτάσεις που μιλάνε γι’ ανταλλαγή πρασίνου και κατοικιών με περιοχές που το έχουν ανάγκη. Ας πάρουμε λίγο πράσινο απ’ το Ελληνικό κι ας το δώσουμε σε μια περιοχή που δεν έχει. Αυτά θα γίνουν σ’ ένα πλαίσιο εσωτερικής διαχείρισης του χώρου, για να βοηθηθεί η πόλη και όχι για να βγάλουμε ζεστό χρήμα. Μια τέτοια παρέμβαση είναι εις βάρος της πόλης στο σύνολό της κι ενδιαφέρει μόνο όποιον θέλει ν’ αγοράσει και να επενδύσει σε μια χώρα που ήδη βουλιάζει.

Δεν χρειάζεται κι αυτό;

Όχι, αν είναι να υποθηκεύσουμε μια μεγάλη δυνατότητα και για την πόλη και για τους πολίτες.

Η κρίση, όμως, ζητά και γρήγορα αποτελέσματα.

Το λέω πολύ χοντροκομμένα, αλλά θα προτιμούσα να πουλήσω ένα μνημείο. Επίσης, με την ίδια λογική, και του Φιλοπάππου είναι ένα πολύ ωραίο χωράφι. Γιατί δεν το κτίζουμε;

Ο Παναγιώτης Τουρνικιώτης είναι αναπληρωτής καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

ΟΙ ΔΕΚΑ ΠΙΟ ΜΟΛΥΣΜΕΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

...πάλι καλά που τη γλύτωσε η Ελευσίνα...

Presenting: The Most Polluted Cities in the Nation

by Brian Merchant, Brooklyn, New York 

Image: Sudika via Wikimedia Commons/CC BY-SA
I just got done writing about a new report from the American Lung Association that revealed that just over 50% of Americans live in places where the air is so polluted that it's often unhealthy to breathe. But the ALA took their study one step further -- theyplotted out the most polluted cities in America on a single map, so you can conveniently see for yourself if your town is a smoggy mess. To whet your appetite, here are the ten most polluted cities in the nation:

#1: Bakersfield-Delano, CA
#2: Phoenix-Mesa-Glendale, AZ
#2: Los Angeles-Long Beach-Riverside, CA
#2: Visalia-Porterville, CA
#5: Hanford-Corcoran, CA
#6: Fresno-Madera, CA
#7: Pittsburgh-New Castle, PA
#8: Birmingham-Hoover-Cullman, AL
#9: Cincinnati-Middletown-Wilmington, OH-KY-IN
#10: Louisville-Jefferson County-Elizabethtown-Scottsburg, KY-IN