Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013

Η Αιδηψός πέρα από τα στερεότυπα

απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Οι τρίτης ηλικίας παραθεριστές και η κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα κάποιων παλιών ξενοδοχείων
Του Δημητρη Ρηγοπουλου
Το πρωί που φτάσαμε στην Αιδηψό ψιχάλιζε. Είχε προηγηθεί νυχτερινή καταιγίδα και το νερό σχημάτιζε λιμνούλες εδώ κι εκεί και κυρίως στους δρόμους με τη λιγότερο ανθεκτική άσφαλτο. Η βαριά συννεφιά χανόταν μέσα στον Ευβοϊκό, μετά βίας διέκρινε κανείς τις ακτές της Στερεάς Ελλάδας.
Για κάποιον σαν κι εμένα που είχα έρθει να δω από κοντά το κατεξοχήν θέρετρο της τρίτης ηλικίας, η καιρική αυτή «παραξενιά», στην καρδιά του καλοκαιριού, θα μπορούσε να γίνει δεκτή με συγκρατημένο ενθουσιασμό: το μετεωρολογικό καπρίτσιο ευνοούσε λογοτεχνίζουσες συσχετίσεις ανάμεσα στην αναπάντεχη φθινοπωρινή μουντάδα μιας τυχαίας Τετάρτης του θέρους του 2013 με τους χιλιάδες συνταξιούχους που κατακλύζουν την Αιδηψό κάθε χρόνο για τα καθιερωμένα μπάνια στα φημισμένα ιαματικά λουτρά της.
Πολύ γρήγορα, όταν θα έβγαινε ξανά ο ήλιος και οι δρόμοι θα πλημμύριζαν πάλι με συντροφιές από αμέτρητες γιαγιάδες και παππούδες, θα καταλάβαινα πόσο λάθος τα είχα υπολογίσει. Η Αιδηψός όχι μόνο δεν είναι ένα καταθλιπτικό μέρος εξαιτίας της προτίμησης που της δείχνουν οι «απόμαχοι της ζωής» (απαίσιο δημοσιογραφικό κλισέ), αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η ζωντάνια και το κέφι αυτών των ανθρώπων δίνουν ζωή στο σημαντικό αυτό τουριστικό και οικονομικό κέντρο της Βόρειας Εύβοιας.
Ισως επειδή στην Ελλάδα οι ηλικιωμένοι είναι περιθωριοποιημένοι, η Αιδηψός σου δίνει αμέσως την εντύπωση μιας αντεστραμμένης πραγματικότητας, όπου οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι έχουν τη θέση που θα τους άξιζε σε έναν καλύτερο, δικαιότερο και πιο πολιτισμένο κόσμο. Στην ουσία είναι το μόνο παραθαλάσσιο μέρος της χώρας όπου η παρουσία τους όχι μόνο δεν προκαλεί «εντύπωση», αλλά θεωρείται αυτονόητη. Φαντάζομαι, θα ξαφνιάζονται και οι ίδιοι όταν έρχονται για πρώτη φορά εδώ, συνειδητοποιώντας πως όλη η οικονομία της πόλης απευθύνεται σε αυτούς.
Στην Αιδηψό, η μανία με τα νιάτα και την ομορφιά μπαίνει σε δεύτερο πλάνο. Η χάρη μπορεί να πηγάζει και από αλλού. Ολη η πόλη βρίσκεται στην υπηρεσία των ανθρώπων που τροφοδοτούν κάθε καλοκαίρι με χιλιάδες ευρώ την τοπική οικονομία. Από τα δεκάδες μικρά και μεγάλα ξενοδοχεία, που σχεδόν όλα διαθέτουν ιδιόκτητες πισίνες με ιαματικά λουτρά και τα καταστήματα ρούχων με ρόμπες, νυχτικά, μπουρνούζια, εσώρουχα, τα περίφημα «τσιτάκια» (τα ολόσωμα, εμπριμέ, κατά βάση, φορέματα για τις κυρίες), τα πλουμιστά εργόχειρα και τα πολύχρωμα τραπεζομπαντιλα μέχρι τα ζαχαροπλατεία με τα πιο παλιομοδίτικα γούστα και τα δεκάδες φαρμακεία, η Αιδηψός είναι ένα ανοιχτό mall για ηλικιωμένους. Δεν υπάρχει άλλη πόλη στην Ελλάδα που να υποδέχεται με τόσο θέρμη αυτήν την ειδική κατηγορία καταναλωτών. Με λίγη προσοχή συνειδητοποιείς πόσο καλά «εκπαιδευμένοι» είναι οι υπάλληλοι στα τοπικά καταστήματα. Διαθέτουν υπομονή, δεν βιάζονται, δεν δυσανασχετούν με τους ρυθμούς των πελατών τους.
Εχοντας όλα αυτά υπόψη, μια απογευματινή βόλτα στον παραλιακό δρόμο της Αιδηψού ή στην εμπορική οδό Ερμού αποτελεί για τον αρχάριο το βάπτισμα του πυρός στην ανθρωπολογική μοναδικότητα της πόλης. Αμέσως καταλαβαίνεις ότι οι μεστές γυναίκες έχουν το πάνω χέρι. Είναι (ή δείχνουν;) περισσότερες, πιο «οργανωμένες» και σίγουρα πιο εξωστρεφείς από τους συζύγους τους. Οι φωνές τους, τα πειράγματά τους, το καταναλωτικό τους ταμπεραμέντο δίνουν τον τόνο στην καθημερινότητα της Αιδηψού. Οι άντρες, πιο αποτραβηγμένοι, σου δίνουν ορισμένες φορές την εντύπωση ότι ήρθαν ώς εδώ χωρίς τη θέλησή τους. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι στην Αιδηψό επιβιώνουν συνήθειες και τρόποι που η εξέλιξη της ζωής και της κοινωνίας μας έχουν εξαφανίσει στην υπόλοιπη ελληνική επικράτεια. Η καλοκαιρινή ρουτίνα των παραθεριστών εδώ ακουλουθεί τους ρυθμούς της δεκαετίας του ’60 λόγω ενός πιο αυστηρού «ωραρίου» που σχετίζεται με τα ιαματικά λουτρά και το απαραβίαστο της μεσημεριανής σιέστας. Καταλαβαίνεις ακόμη ότι πολλές από τις συντροφιές που βλέπεις στα παραθαλλάσια ζαχαροπλαστεία έχουν διάρκεια ζωής λίγων ημερών. Οι γνωριμίες είναι εύκολες και καλοδεχούμενες. Οι «κοριτσοπαρέες» της τρίτης ηλικίας ευδοκιμούν. Επίσης η Αιδηψός είναι το σημείο συνάντησης για ανθρώπους που βρίσκονται μόνο εδώ. Κάθε καλοκαίρι ή και φθινόπωρο.
Σαν παλιά Ευρώπη

Μέσα σε όλα αυτά, προσθέστε και την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα που προσπαθούν να συντηρήσουν κάποια παλιά ξενοδοχεία και σπίτια, διάσπαρτα στο παραλιακό μέτωπο. Υπάρχουν σημεία που θυμίζουν κάπως τα θέρετρα της Κεντρικής Ευρώπης, στην όχθη κάποιας φημισμένης λίμνης. Ενα κτίριο εδώ, ένα περίπτερο ψυχαγωγίας εκεί, η επιβλητική σάλα με την τηλεόραση σε κάποιο παλιό ξενοδοχείο... Εξάλλου και ο Ευβοϊκός δίνει συχνά την εντύπωση λίμνης λόγω της γειτνίασής του με την ηπειρωτική Ελλάδα. Στην περίπτωση της Αιδηψού, η μεταπολεμική οικοδόμηση (που συνεχίστηκε απτόητη μέχρι πρόσφατα και χωρίς κανένα σεβασμό στην αρχιτεκτονική παράδοση της πόλης) δεν βοήθησε, δυστυχώς, για να ευδοκιμούν σήμερα πιο ρεαλιστικές και αληθοφανείς συγκρίσεις. Και αυτός ο αρχιτεκτονικός πλουραλισμός επιτρέπει σε ανθρώπους όλων των βαλαντίων να επισκέπτονται την Αιδηψό και όχι μόνο αυτό: είναι έτσι διαρθρωμένη η πόλη, που ευνοεί κοινωνικές επιμειξίες. Γιατί τα κοινά σημεία δεν είναι «πού ζείτε στην Αθήνα» ή «σε ποιο ξενοδοχείο μένετε», αλλά η χαρά της συντροφιάς, η ευκαιρία της κοινωνικότητας, το «καλύτερο κουλουράκι στην Αιδηψό», «ένας καταπληκτικός γιατρός στο Παγκράτι» κ.λπ. Και σε τελευταία ανάλυση, οι οικοδομικές παραφωνίες είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει τους αφοσιωμένους επισκέπτες της Αιδηψού. Και της ανταποδίδουν την ανοιχτή της αγκαλιά με το μπρίο τους και την υπόσχεση της επιστροφής.

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Θεσσαλονίκη: Αρχιτεκτονικά «διαμάντια» ανάμεσα στα 100 ακίνητα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, τα οποία έχουν αποτιμηθεί σε 41 εκατ. ευρώ




απο omogeneia.ana-mpa
Διασχίζοντας την πύλη 8 του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, το τρένο σταμάτησε με ένα δυνατό τράνταγμα ανάμεσα στον τριώροφο στάβλο του Μεσοπολέμου και ένα μικρό κτίσμα, με την επιγραφή "Βασίλειον της Ελλάδας-ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ".
Με το που ακούστηκε το σφύριγμά του, μέσα από το καφενείο και τους στάβλους πετάχτηκαν οι άντρες για να πιάσουν δουλειά: έμποροι και αγοραστές, κτηνίατροι, τελωνειακοί και φορτωτές, κυρίως Έλληνες, αλλά και κάποιοι ξένοι, έτοιμοι να φορτώσουν και να ξεφορτώσουν ζώα στο τρένο, να διαπραγματευτούν τιμές ανά "κεφάλι", να εξετάσουν για αρρώστιες τα ζωντανά και να τα ταΐσουν.
Το "ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ΟΛΘ" -ΟΛΘ από τα αρχικά του Οργανισμού Λιμένος- ήταν ταπεινό ως κτίριο. Όμως, λειτουργούσε σαν ένα ιδιόμορφο "χρηματιστήριο", όπου ανάμεσα σε ρακές, ρετσίνες και, που και που, τηγανιές "στο πόδι", παραγωγοί και έμποροι συζητούσαν για τιμές και αποδόσεις. Η εικόνα αυτή, γεμάτη ζωή και φωνές, ανήκει στο παρελθόν.

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011

Κατεδαφίστηκε το περίπτερο του Καραντινού στα Χανιά, πλήγμα για τη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονική

απο το greekarchitects
Κατεδαφίστηκε το περίπτερο του Καραντινού στα Χανιά, πλήγμα για τη σύγχρονη ελληνική αρχιτεκτονικήTo Λιμενικό Περιπτέρο που είχε κτιστεί τη δεκαετία του 1960 σε επαφή με το τέμενος Κιουτσούκ Χασάν (Γιαλί Τζαμισί) στο παλιό λιμάνι των Χανίων, έργο του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού,κατεδαφίστηκε από τον Δήμο Χανίων. 

Η Δημοτική Αρχή Χανίων κατεδάφισε τελικά το κτίριο του Λιμενικού περιπτέρου στο ιστορικό λιμάνι της πόλης, ένα μνημείο σύγχρονης Ελληνικής αρχιτεκτονικής και έργο του αρχιτέκτονα και πρωτεργάτη του Μοντέρνου Κινήματος, Πάτροκλου Καραντινού.
Η Πανελλήνια Ενωση Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ) με το με αρ. 31644/18-2-2004 έγγραφό της πρότεινε την κήρυξη του Περιπτέρου ως νεώτερο μνημείο αναφέροντας: "...Στις αρχές της δεκαετίας του '60 έγινε από τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης Πάτροκλο Καραντινό, εκ των πρωτεργατών του Μοντέρνου Κινήματος, η μελέτη για την κατασκευή του Λιμενικού Περιπτέρου, μετά από ιδιαίτερη διερεύνηση σε πανελλαδικό επίπεδο, επειδή δεν αφορούσε σε μια απλή περίπτωση αλλά εφάπτετο στο τέμενος Κιουτσούκ Χασάν (Γιαλί Τζαμισί).
Ο Π. Καραντινός (1903 - 1976) ολοκληρώνει το Τουριστικό Περίπτερο το 1965 ως επέκταση του τεμένους υπό την παρακολούθηση και τις οδηγίες του τότε εφόρου Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Στυλιανού Αλεξίου, της Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Αναστήλωσης καθώς και του Αρχαιολογικού Συμβουλίου, υπό την επίβλεψη του μηχανικού του Λιμενικού Ταμείου Νοέλ Πωλινύ.
Αφού επισκεύασε το τέμενος, σχεδίασε τη νέα πτέρυγα στην ανατολική πλευρά του με σαφώς μικρότερο ύψος και χαρακτηριστική κελυφωτή στέγαση, στοχεύοντας στην εναρμόνιση του Περιπτέρου με το μνημείο. Είναι ενδεικτικό ότι ο Πάτροκλος Καραντινός δεν καταφεύγει σε οποιασδήποτε μορφής γραφική απομίμηση του τεμένους αλλά προχωρεί σε ένα μοντέρνο, προσεκτικά επεξεργασμένο σχεδιασμό, που σέβεται τον μορφοπλαστικό χαρακτήρα του υπάρχοντος κελύφους και βρίσκεται σε αρμονική σχέση με αυτό».

Το τελικό αποτέλεσμα αποτέλεσε αξιοσημείωτο παράδειγμα συμβίωσης παλιού και νέου, περίπτωση σπάνια στην Ελλάδα και ενδιαφέρουσα σε διεθνές επίπεδο. Το Λιμενικό Περίπτερο είχε ενταχθεί αναπόσπαστα στην παλιά πόλη των Χανίων και αποτέλεσε σημείο αναφοράς στη ζωή των κατοίκων για αρκετές δεκαετίες.
Η αρχιτεκτονική προσέγγιση, υπό την επιρροή του μοντέρνου κινήματος στην Ελλάδα, υποστηρίζεται θετικά με την λύση που επιλέχθηκε και αποτελεί μια επέμβαση από δημόσιο φορέα με στόχο τη δημιουργία της μοναδικής αίθουσας αναψυκτηρίου στα βομβαρδισμένα μεταπολεμικά Χανιά.
Ο Σύλλογός μας θεωρεί ότι δεν εξετάστηκε με την αρμόζουσα προσοχή ένα τέτοιο θέμα, αλλά προκρίθηκε η εύκολη λύση της κατεδάφισης, αφού το κτήριο εγκαταλείφθηκε χωρίς καμία συντήρηση για πολλές δεκαετίες.

• Το Περίπτερο δεν αφαιρεί ιστορικά ή άλλα ποιοτικά στοι χεία από το «μέτωπο» του ενετικού λιμανιού, αφού είναι ισόγειο και ευανάγνωστο. Αντίθετα η ανακατασκευή πολυώροφων κτηρίων στο παραλιακό αυτό μέτωπο είναι που θίγει τον ιστορικό πυρήνα του μιμούμενα «αρχικές μορφές».
• Ο Δήμος δεν έχει διατυπώσει και δεν διαθέτει συγκεκριμένη πρόταση για τη χρήση του χώρου που θα προκύψει.
• Δεν εξετάστηκε η δυνατότητα «ανάκτησης» των ποιοτικών στοιχείων του κτηρίου που το είχαν καταστήσει σημαντικό για την πόλη, ώστε να αποκτήσει μια δεύτερη «ζωή».
• Η περιοχή που καταλαμβάνει το κτήριο δεν ήταν ποτέ «ελεύθερος χώρος» ή πλατεία. Καταλήγοντας, θεωρούμε ότι η προσπάθεια συντήρησης αποκατάστασης, που θα προκύψει από μια μελέτη που θα επικεντρώνεται στην ανάδειξη των συνθετικών στοιχείων που καθόρισαν τη μελέτη του Π. Καραντινού, αλλά και στη δημιουργία κοινόχρηστων λειτουργιών σε σχέση με το Γιαλί Τζαμισί, είναι η ενδεδειγμένη»
Παρόλα αυτά, με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού, το Λιμενικό περίπτερο κρίθηκε ότι δεν "αξίζει να συγκαταλέγεται στα κτίσματα και μνημεία της σύγχρονης Ελληνικής αρχιτεκτονικής και να κριθεί διατηρητέο"

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011

ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ Η ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ ;

Φουσκώνουν τα αυθαίρετα
RE+D Magazine
22-08-2011, 08:07
Νέο κύμα αυθαίρετης δόμησης δημιουργεί ο τρόπος που προτείνει το ΥΠΕΚΑ για την διατήρηση τους. Το ιδιαίτερα χαμηλό κόστος για την τακτοποίηση που επινόησε η νέα ηγεσία του υπουργείου με στόχο την αθρόα προσέλευση ιδιοκτητών που κατέχουν αυθαίρετο κτίσμα έχει σαν παρενέργεια την αύξηση της επιφάνειας των υφιστάμενων χώρων και την διόγκωση του συνολικού εμβαδού του κτίσματος.

Έτσι λοιπόν εμφανίζεται για πρώτη φορά ένας νέος όρος, αυτός του «ημιαυθαίρετου», κατ΄αναλογίαν του ημιυπαίθριου, μιας και ένας ιδιοκτήτης κατοικίας με άδεια που είναι ήδη συνδεδεμένος με όλα τα δίκτυα των υποδομών (ρεύμα νερό) επιλέγει την λύση της αύξησης του υπάρχοντος κελύφους και την καταβολή προστίμου για την τακτοποίηση του έναντι της δαπανηρής και χρονοβόρου διαδικασίας έκδοσης οικοδομικής άδειας και ενεργειακής συμμόρφωσης των πρόσθετων χώρων που σήμερα αποτελούν προϋπόθεση για την κατασκευή νέου οικήματος.

Ένας επιπλέον κίνδυνος στην πλειονότητα αυτών των περιπτώσεων είναι και η στατική ανεπάρκεια των κατασκευών αυτών, μιας και μεγάλο μέρος τους βρίσκεται εκτός των ορίων που απαιτεί ο υφιστάμενος αντισεισμικός κανονισμός. Αυτό για τους ιδιοκτήτες λειτουργεί ως κίνητρο επέκτασης της κατασκευής καθώς οι περισσότεροι από αυτούς γνωρίζουν ότι είναι αδύνατον να εξασφαλίσουν νόμιμη άδεια επέκτασης των υφιστάμενων χώρων αν πρώτα δεν εξασφαλίσουν την στατική θωράκιση του υφιστάμενου κτίσματος. Η συγκεκριμένη διαδικασία εκτός από το μεγάλη οικονομική επιβάρυνση προϋποθέτει την χρονική παράταση των εργασιών και την μείωση των χώρων.

Τέλος η καταγραφή των ημιυπαίθριων έδωσε την δυνατότητα στους οικονομέτρες του υπουργείου να προχωρήσουν στο μεγάλο σορτάρισμα βάσει του οποίου η επιμέρους αρχές διαμορφώνουν νέους δυσμενέστερους συντελεστές δόμησης στις περιοχές που παρατηρήθηκε μεγάλο κύμα αιτήσεων τακτοποίησης ημιυπαίθριων χώρων.

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011

ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ "ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ"

απο το LIFO

Ο Παναγιώτης Τουρνικιώτης

και το Σχέδιο Ασεμπίγιο για το Ελληνικό.
Ο Παναγιώτης Τουρνικιώτης
Γιατί είναι λάθος η κατεύθυνση του σχεδίου για το Ελληνικό;
Ο Ασεμπίγιο έχει κάνει καταπληκτική δουλειά στη Βαρκελώνη και μακάρι να είχαμε έναν παρόμοιό του όταν σχεδιάζαμε τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Σε αντίθεσή, όμως, με τη Βαρκελώνη, ο τρόπος που αντιμετωπίζει τη μεγάλη έκταση του Ελληνικού, σε μια στιγμή που η Αθήνα ως μητρόπολη έχει πάρα πολλά και σημαντικά προβλήματα, με προτεραιότητα το κέντρο της, είναι σαν να κοιτάει το δέντρο και να μη βλέπει το δάσος. Έχει ένα «ταψί» και μαγειρεύει μέσα τα γεμιστά του χωρίς να τον ενδιαφέρει τι γίνεται τριγύρω. Εάν το κέντρο της Αθήνας πάσχει εδώ και είκοσι χρόνια, είναι επειδή εγκαταλείπεται από υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, πολλές από τις οποίες κινούνται προς Βορρά, και από άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Αν πάει κανείς να τοποθετήσει υπουργεία στην άλλη πλευρά της πόλης, δίνει στην ουσία τη χαριστική βολή. Αυτό το κάνει μάλλον ελαφρά τη καρδία.
Πώς θα έπρεπε να το αντιμετωπίσει;
Είναι μια μεγάλη έκταση, που θα μπορούσε να μετατραπεί στο μεγαλύτερο αστικό πάρκο της Ν. Ευρώπης. Αυτό, όμως, είναι κάτι δαπανηρό. Από την άλλη, υπάρχουν σοβαρές προτάσεις που μιλάνε γι’ ανταλλαγή πρασίνου και κατοικιών με περιοχές που το έχουν ανάγκη. Ας πάρουμε λίγο πράσινο απ’ το Ελληνικό κι ας το δώσουμε σε μια περιοχή που δεν έχει. Αυτά θα γίνουν σ’ ένα πλαίσιο εσωτερικής διαχείρισης του χώρου, για να βοηθηθεί η πόλη και όχι για να βγάλουμε ζεστό χρήμα. Μια τέτοια παρέμβαση είναι εις βάρος της πόλης στο σύνολό της κι ενδιαφέρει μόνο όποιον θέλει ν’ αγοράσει και να επενδύσει σε μια χώρα που ήδη βουλιάζει.
Δεν χρειάζεται κι αυτό;
Όχι, αν είναι να υποθηκεύσουμε μια μεγάλη δυνατότητα και για την πόλη και για τους πολίτες.
Η κρίση, όμως, ζητά και γρήγορα αποτελέσματα.
Το λέω πολύ χοντροκομμένα, αλλά θα προτιμούσα να πουλήσω ένα μνημείο. Επίσης, με την ίδια λογική, και του Φιλοπάππου είναι ένα πολύ ωραίο χωράφι. Γιατί δεν το κτίζουμε;
Ο Παναγιώτης Τουρνικιώτης είναι αναπληρωτής καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

Ακύρωσε την οικοδοµική άδεια του εστιατορίου «Μποσκέτο» το ΣΤΕ

...αν δεν εφαρμοσθούν οι ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ κατεδάφισης των αυθαιρέτων, οι αποκαθηλώσεις των κακών Υπαλλήλων των Πολεοδομικών Γραφείων (πιστέψτε με υπάρχουν πολλοί), αν δεν ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ το καθεστώς των ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΩΝ , τόσο στον τομέα της οικοδομής αλλά κυρίως στον ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ τομέα, να μη περιμένουμε τίποτα ούτε απο Κυβερνήσεις προσωπικοτήτων, εκλογές κ.α. μέτρα...ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙ ΟΛΑ !!!


απο το TVXS



Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε την προστασία στα κοινόχρηστα άλση και ακύρωσε την οικοδομική άδεια ανακατασκευής του εστιατορίου «Μποσκέτο», στο δασάκι του νοσοκομείου «Ευαγγελισμού».

Το Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, ακύρωσε ως παράνομη την υπ’ αριθμ. 108/2010 οικοδομική άδεια του δήμου Αθηναίων, με την οποία επιτράπηκε, για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, η επέκταση και η ανακατασκευή του εστιατορίου «Μποσκέτο», που βρίσκεται μέσα στο δασάκι του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Το εστιατόριο αυτό βρίσκεται στο άλσος που περικλείεται μεταξύ της Βασιλίσσης Σοφίας, Υψηλάντου, Μαρασλή και Γενναδίου στο κέντρο της Αθήνας.
Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχαν προσφύγει 31 κάτοικοι πέριξ του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» και ζητούν όχι μόνο την μη επέκταση, αλλά και την κατεδάφιση του εστιατορίου, καθώς το θεωρούν αυθαίρετο, υπογραμμίζοντας ότι παράνομα έχει νομιμοποιηθεί το εστιατόριο.
Τη δεκαετία του ’50 λειτουργούσε στο χώρο αυτό δημόσιο ουρητήριο και εν συνεχεία μετατράπηκε σε εντευκτήριο. Κρίθηκε αυθαίρετο, αλλά μετέπειτα νομιμοποιήθηκε. Από το 1989 λειτουργούσε ως εστιατόριο, ενώ προηγουμένως ήταν αναψυκτήριο. Το 2007 εκδόθηκε άδεια ανέγερσης καταστήματος και τον Ιανουάριο του 2010 δόθηκε άδεια επέκτασης και ανακατασκευής του εστιατορίου, επιφάνειας 340 τ.μ.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας ακύρωσαν την οικοδομική άδεια, κρίνοντας ότι η κατασκευή εστιατορίου «εντός του κοινόχρηστου χώρου του ‘Άλσους Ευαγγελισμού’, η οποία συνιστά μετατροπή του άλσους σε οικοδομήσιμο χώρο και μάλιστα για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων και τη νομιμοποίηση αυθαιρέτως ανεγερθέντων κτισμάτων, που ως εκ των διαστάσεων και της λειτουργίας τους οδηγούν σε αναίρεση προορισμού του άλσους και σε αποκλεισμό της χρήσεώς του από το ευρύ κοινό, δεν είναι νόμιμη».
Οι δικαστές υπογραμμίζουν ότι σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 24 του Συντάγματος, «τα άλση και πάρκα που βρίσκονται σε κοινόχρηστο χώρο εντός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου, υπάγονται στην ιδιαίτερη προστασία που θεσπίζεται για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις με το άρθρο 24 του Συντάγματοςκαι τις εναρμονιζόμενες προς αυτό διατάξεις του Ν. 998/1979, δεν επιτρέπεται δε η μεταβολή της χρήσεως ή του προορισμού τους, ειμή μόνον κατ’ εξαίρεση για την ικανοποίηση σκοπού επιβαλλομένου από το δημόσιο συμφέρον, στις περιπτώσεις που προβλέπονται ειδικώς από διάταξη νόμου».

«Δεν συνιστά δε λόγο δημοσίου συμφέροντος»
 -συνεχίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας- «που δικαιολογεί τη μετατροπή τμήματος άλσους σε οικοδομήσιμο χώρο η ανάγκη ανεγέρσεως αναψυκτηρίου για την εξυπηρέτηση του κοινού». Σύμφωνα με το Ν. 1577/1985, αναφέρεται στην υπ’ αριθμ. 1562/2011 απόφαση του Ε' Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος, Κων. Μενουδάκος και εισηγήτρια η πάρεδρος Όλγα Παπαδοπούλου) επιτρέπεται εντός κοινόχρηστων χώρων των αλσών μόνο η κατασκευή μικρών περιπτέρων, τα οποία δεν αναιρούν τον προορισμό του δάσους.

Στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται χαρακτηριστικά
, ότι ως περίπτερα «νοούνται μόνον μικρές κατασκευές, οι οποίες δεν οδηγούν σε καταστροφή της δασικής βλαστήσεως και σε σφράγιση του εδάφους, δεν αναιρούν δηλαδή τον προορισμό του άλσους ως υποκατάστατου του φυσικού περιβάλλοντος εντός της πόλεως».Και δεν είναι νοητή η κατασκευή εντός κοινόχρηστων χώρων εστιατορίων, κέντρων διασκεδάσεως ή άλλων συναφών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, όπως είναι σουβλατζίδικα, καφετέριες, μπαρ κ.λπ., καθώς «εκ των διαστάσεων και της λειτουργίας τους οδηγούν σε ουσιώδη βλάβη του δασικού οικοσυστήματος και σε αποκλεισμό της χρήσεώς του από το ευρύ κοινό».

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Ο Κεραμεικός μπορεί να αλλάξει σε ένα χρόνο Οι κάτοικοι της περιοχής «αναλαμβάνουν δράση»

Ο Κεραμεικός μπορεί να αλλάξει σε ένα χρόνο
Φωτογραφία της περιοχής Κεραμεικού-Μεταξουργείου. Με κίτρινο έχουν επισημανθεί τα σημεία όπου προβλέπονται παρεμβάσεις βάσει των προτάσεων της Πρότυπης Γειτονιάς.


απο ΤΟ ΒΗΜΑ



Δεκατρείς προτάσεις, που θα κάνουν την περιοχή του Κεραμεικού - Μεταξουργείου ομορφότερη, έστειλαν στους αρμόδιους φορείς τα μέλη της πρωτοβουλίας «ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά», σε συνεργασία με κατοίκους και επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Περιλαμβάνουν πεζοδρομήσεις δρόμων, αποκαταστάσεις κτιρίων, αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και κίνητρα προκειμένου να εγκατασταθούν νέοι κάτοικοι.

«Αν αυτές οι προτάσεις αξιοποιηθούν - ως μέρος ενός σχεδίου και όχι αποσπασματικά - τα πρώτα αποτελέσματα θα είναι ορατά μέσα σε 12 μήνες», λέει η 33χρονή ιδιωτική υπάλληλος κυρία Αλεξία Μυλωνά, που συμμετέχει ενεργά στην Πρότυπη Γειτονιά. «Στην γειτονιά μας απουσιάζουν βασικά στοιχεία μιας κατοικημένης περιοχής όπως μανάβικα, ιχθυοπωλεία, και βιβλιοπωλεία», τονίζει η μεσίτρια και κάτοικος της περιοχής κυρία Ζελίκα Σκαλιδάκη. «Υπάρχουν πολλά νέα ζευγάρια που θέλουν να μείνουν στην περιοχή. Ακόμα όμως οι τιμές δεν έχουν πέσει τόσο πολύ, ενώ επιπλέον τους αποθαρρύνει το γεγονός ότι δεν υπάρχει παιδικός σταθμός ή παιδική χαρά», προσθέτει.

Oπως συμβαίνει και σε άλλες συνοικίες του κέντρου της Αθήνας, η ασφάλεια είναι το νούμερο ένα ζήτημα που απασχολεί τους κατοίκους. «Πριν από δυόμισι χρόνια, όταν μετακόμισα εδώ, τα σπασίματα αυτοκινήτων ήταν συνηθισμένο φαινόμενοΤώρα τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα, όμως και πάλι η έλλειψη ασφάλειας είναι σημαντικό πρόβλημα. Πρέπει ο κάτοικος του Κεραμεικού να μπορεί να κυκλοφορεί στην γειτονιά του, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι θα συναντά παντού αστυνομικούς», λέει η σύμβουλος Επικρατείας που συμμετέχει στην πρωτοβουλία της Πρότυπης Γειτονιάς κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Για την κυρία Σκαλιδάκη η λύση στο πρόβλημα θα ήταν «να έρθουν να μείνουν καινούριοι κάτοικοι. Να αποκτήσει ζωντάνια η περιοχή και να κυκλοφορεί κόσμος στο δρόμο».

Σε μια περίοδο που τα οικονομικά του Δημοσίου και των Δήμων είναι στριμωγμένα, πόσο ρεαλιστικές μπορεί να είναι τέτοιες πρωτοβουλίες; «Δεν απαιτούνται τόσα πολλά χρήματα, ενώ επιπλέον για την περιοχή υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον. Το θέμα είναι να μην χαθεί για τον Αθηναίο και αυτή η γειτονιά όπως έγινε με την πλατεία Θεάτρου», λέει η κυρία Μυλωνά, ενώ η κυρία Σακελλαροπούλου φέρνει ένα παράδειγμα του πως και το κράτος θα μπορούσε να αποκομίσει έσοδα και η γειτονιά θα αναβαθμίζονταν. «Στο κτίριο του ΙΚΑ στην οδό Πειραιώς θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια φοιτητική εστία.»

Πάντως, ακόμα και να μην αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο οι κάτοικοι του Κεραμεικού δεν πρόκειται να πετάξουν …λευκή πετσέτα. «Κανείς δεν θέλει να φύγει, ίσα ίσα. Οι προτάσεις τις οποίες υποστηρίζουν όλοι οι κάτοικοι, δείχνουν ότι θέλουμε να μείνουμε εδώ»καταλήγει η κυρία Σκαλιδάκη.

Τι είναι η ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά

Η αστική, μη κερδοσκοπική εταιρία «ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά», ιδρύθηκε το 2008 από κατοίκους και επαγγελματίες που ζουν και δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Κεραμεικού -Μεταξουργείου. Σκοπός της είναι να δημιουργήσει μία πρότυπη, σύγχρονη, οικολογική, πολιτιστική γειτονιά στο κέντρο της Αθήνας. Στα τρία χρόνια της λειτουργίας της οι δράσεις της αφορούν την υποβολή αρχιτεκτονικών προτάσεων, την ευαισθητοποίηση των κατοίκων της περιοχής σε θέματα ανακύκλωσης αλλά και την αξιοποίηση εγκαταλειμμένων οικοπέδων με τη δημιουργία προσωρινών κήπων.

Στις προτάσεις της Πρότυπης Γειτονιάς περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: 

- Αποκαταστάσεις των όψεων των κτιρίων στις οδούς Σαλαμίνος, Ιάσονος και Κεραμεικού.
- Πεζοδρόμηση αλλά και δημιουργία ποδηλατόδρομου στην οδό Κεραμεικού.
- Αξιοποίηση του κτιρίου του ΙΚΑ στην οδό Πειραιώς.
- Φορολογικά και άλλα κίνητρα προκειμένου η περιοχή να γίνει τόπος κατοικίας για φοιτητές   και νεαρά ζευγάρια.
- Βελτίωση του αισθήματος ασφάλειας για τους κατοίκους.
- Αυστηρή εφαρμογή των χρήσεων γης, ιδιαίτερα σε τομείς όπως τα κινέζικα μαγαζιά και οι οίκοι ανοχής.
- Ανάδειξη της περιοχής σε πράσινη γειτονιά με ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων, πράσινες ταράτσες, προώθηση της χρήσης ποδηλάτου και προγραμμάτων ανακύκλωσης.
- Να επανέλθει η μοναδική παιδική χαρά της περιοχής στην πλατεία Αυδή.
- Κατασκευή νηπιαγωγείου και παιδικού σταθμού.
- Ελεγχόμενη στάθμευση. 

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Χριστόφιας: Βράβευσε τους Αρχιτέκτονες της χρονιάς

Μπράβο στην Πολιτισμένη Κυπριακή Κοινωνία όπου η Αρχιτεκτονική είναι προσφορά, λειτούργημα !!!
απο το inbnews

Τα Κρατικά Βραβεία Αρχιτεκτονικής 2010 απένειμε τη Δευτέρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, διαβεβαιώνοντας πως «η Κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει τις προσπάθειες αναβάθμισης του φυσικού και δομημένου τοπίου της χώρας μας».
«Είμαι αισιόδοξος πως η κοινωνία μας, που είναι και ο τελικός αποδέκτης των αρχιτεκτονικών έργων, θα στηρίξει και θα επιβραβεύσει έμπρακτα την ποιοτική αρχιτεκτονική στο βαθμό που της αξίζει», είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε χαιρετισμό του στην τελετή απονομής των βραβείων που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Λευκωσία.
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε ότι τα Κρατικά Βραβεία Αρχιτεκτονικής «έχουν καθιερωθεί και στηριχθεί από την κυπριακή Πολιτεία με σκοπό την προβολή της αρχιτεκτονικής έκφρασης αλλά και του ρόλου που διαδραματίζει για τη βελτίωση και αναβάθμιση τόσο της ποιότητας ζωής των ανθρώπων όσο και του περιβάλλοντος χώρου μέσα στον οποίο κινούμαστε και εργαζόμαστε».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι «η δημόσια αναγνώριση των εξαίρετων δειγμάτων της σύγχρονης αρχιτεκτονικής, όπως επίσης και της καινοτομίας ιδεών, τεχνολογίας και κατασκευής στο νησί μας είναι απόρροια και της παραδοχής από το κοινωνικό σύνολο του ρόλου και της σημασίας που έχουν οι αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις στη δημιουργία ενός καλαίσθητου δομημένου περιβάλλοντος με ανθρώπινες και άνετες συνθήκες διαβίωσης για τους χρήστες».

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΕΛΛΗΣ ο εκπρόσωπος της arte povera σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση

απο τη Lifo

Πάψε να φτιάχνεις, και παύεις να υπάρχεις!

Ο Γιάννης Κουνέλλης συζητά με τον Ντένη Ζαχαρόπουλο, τη Μαρίνα Ηλιάδη και τον Jean Bernier λίγες μέρες πριν τη μεγάλη έκθεση που ανοίγει απόψε.

Πορτρέτο: Αναστασία Βουτυροπούλου.
Γιάννης Κουνέλλης: Η Ελλάδα δεν είχε Αναγέννηση. Το αντιλαμβάνεσαι όταν περπατάς στη Βενετία. Μείναμε έξω από αυτή την ιστορική επανάσταση. Ο Τιτσιάνο ζωγράφισε την Παναγία με σάρκα και οστά. Έκτοτε, η Παναγία έχει σάρκα. Το μοντέλο που είχε ο Τιτσιάνο για να βγάλει την Παναγία ήταν μια πόρνη. Δεν μπορείς να φανταστείς τον λιμπεραλισμό, αν δεν φανταστείς την Παναγία του Τιτσιάνου. Πήρε την Παναγιά και την έκαμε γυναικα. Μεγάλη ιδέα! Ιδού η μεγαλύτερη πράξη φιλελευθερισμού σε όλη την Αναγέννηση, σε όλη τη Δύση. Ξεπερνάει το δόγμα. Εμείς εδω την Παναγιά -τέσσερις αιώνες μετά- την έχουμε πάνω στο κομοδίνο, πλάι στο τηλέφωνο, ξύλινη, σε δυο διαστάσεις βυζαντινές.

Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010

Πάρκο Ριζάρη

 απο το athensville
Επιτέλους, Αθηναίοι που νοιάζονται! Και τι καλά που τυχαίνει να ναι αναγνώστες του Athensville, και τι καλύτερα που μπήκαν στον κόπο να αποστείλουν mail επισημαίνοντας δύο απ' τις χιλιάδες ασχημίες που παράγει η "δε βαριέσαι" νοοτροπία μας: το σχετικά φρέσκο μα παραδομένο στην μοίρα του Πάρκο Ριζάρη και το δύσκολο (πέρα απ' την ανηφόρα της) της κυκλοφορίας των πεζών στην οδό Ασκληπιού.

Το Πάρκο Ριζάρη

Γειά σου Athensville,
δεν θέλω πάλι να γκρινιάξω αλλά πέρασα πάλι από το παρκάκι της Ριζάρη το οποίο αναπλάστηκε με πολλές κωδωνοκρουσίες από τον δήμαρχο μας σχετικά πρόσφατα (με χρήματα ενός ιδιώτη βέβαια, του κ. Πατέρα). Και ενώ το μέρος του πάρκου που αναπλάστηκε έγινε συμπαθητικό, πουθενά δεν διάβασα και κανείς δεν ξεκαθάρισε ότι ουσιαστικά μόνο το μισό (ή άντε το 60%) του πάρκου αναπλάστηκε και το άλλο μισό έχει παραμείνει στην τύχη του. Ξεραμένα φυτά, βανδαλισμένες ταμπέλες, κάποιου είδους εγκαταλελειμμένο συντριβάνι / ρύακι το οποίο κυριολεκτικά βρωμάει και ζέχνει και άλλα τέτοια. Και δεν μιλάμε για κανένα μεγάλο πάρκο, μια σταλιά είναι το παρκάκι της Ριζάρη. Και η ανάπλαση του υπολοίπου, δεν θέλει και πολλή δουλειά, κυρίως λίγο περιποίηση των φυτών και ίσως ξήλωμα του βρωμερού συντριβανιού. Και αυτό σε κατ εξοχήν ακριβή και τουριστική περιοχή, απεναντι από το Χίλτον, την Εθνική Πινακοθήκη, το Βυζαντινό Μουσείο, το Πολεμικό μουσείο, το Μουσείο Κυκλαδικής τέχνης κτλ.



Έχω βάλει εδώ μερικές φωτογραφίες όπου φαίνεται ξεκάθαρα η κατάσταση του "αναπλασμένου" πάρκου.
Το αστείο της υποθέσεως βέβαια είναι ότι ολο το πάρκο είχε - υποτίθεται - αναπλαστεί για τους Ολυμπιακούς του 2004, όποτε και τοποθετήθηκε το υπάρχον βρωμερό και ανενεργο συντριβάνι και ρυάκι. Βέβαια η ιδέα των όποιων αρχιτεκτόνων, η ποιότητα κατασκευής και η συντήρηση ήταν τόσο τραγικές που 6 χρόνια μετά μοιάζει όπως μοιάζει τώρα...
Αλλά βέβαια, ας μην γκρινιάζουμε, θα μπορούσε το πάρκο να είναι ακόμα χειρότερο, όπως π.χ. το Πάρκο Ελευθερίας δίπλα στο Μέγαρο Μουσικής που 6+ χρόνια μετά παραμένει με τις περιφράξεις του Μετρό χωρίς λόγο. Αλλά γι αυτό, τουλάχιστον, δεν εμφανίστηκε ο δήμαρχος να υπερηφανευτεί για την ανάπλαση του...
Φιλικά, Αλκης Ιωαννίδης

Κι άλλη αναβολή (8η κατά σειρά) στη δίκη για την κατεδάφιση του Ξενία Ηρακλείου. Κίνδυνος για παραγραφή αδικημάτων.

απο το tro-ma-ktiko


ΧΕΝΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ,  αρχ. + Γιώργος Νικολετόπουλος



Άλλη μια αναβολή πήρε σήμερα η δίκη για την κατεδάφιση του Ξενία Ηρακλείου, την 8η κατά σειρά. Σε λίγο θα ξεπεράσει σε επεισόδια και τη Λάμψη του Φώσκολου!!!

Τι κρύβεται όμως πίσω από τόσες αναβολές ;;; Τίποτα πλέον, καθώς τα πράγματα είναι φανερό που οδεύουν… Κάποιοι, συμπεριλαμβανομένης και της “ανεξάρτητης δικαιοσύνης”, παίζουν με τους θεσμούς υποτιμώντας τη νοημοσύνη των Ελλήνων…
Λόγω..υπέρβασης του χρόνου αναβλήθηκε και αυτή τη φορά η δίκη.. Και την προηγούμενη φορά, λόγω παρέλευσης του ωραρίου είχε αναβληθεί, και τότε μάλιστα οι δικαστές είχαν ενημερώσει τους παρευρισκόμενους, ότι δε θα δώσουν δήθεν άλλη αναβολή!!! Το είδαμε σήμερα αυτό!! Αξιοσημείωτο μάλιστα (και ύποπτο) γεγονός είναι ότι άγνωστοι τηλεφώνησαν και προειδοποίησαν για την τοποθέτηση βόμβας στο δικαστικό Μέγαρο Χανίων το οποίο εκκενώθηκε μέχρι να γίνει ο απαραίτητος έλεγχος. Έτσι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση υποθέσεων… Τυχαίο; Μακάρι, αλλά οι 8 αναβολές της υπόθεσης σε οδηγούν να σκεφτείς ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο. Ειδικά όταν κατηγορούμενοι είναι πολιτικοί, των οποίων τα ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ τέλος του χρόνου…
Θυμίζω ότι 34 άτομα διώκονται και παραπέμπονται σε δίκη για την «ύποπτη» κατεδάφιση του «Ξενία» στην παραλιακή λεωφόρο του Ηρακλείου Κρήτης, το 2004 και τη βλάβη που αυτή επέφερε στο δημόσιο.Κατηγορούμενοι είναι ο (τότε και τώρα) περιφερειάρχης Κρήτης Αθανάσιος Καρούντζος, ο διευθύνων σύμβουλος της «ΕΤΑ Α.Ε.» το 2004, Αν. Χωμενίδης, ο δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης, 26 δημοτικοί σύμβουλοι (πρώην και νυν), ο πρώην διευθυντής της Περιφέρειας Κρήτης Στ. Τζουανάκης και 4 υπάλληλοι της Πολεοδομίας Ηρακλείου.
Ο γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Κρήτης Α. Καρούντζος, κατηγορείται ότι ζημίωσε εν γνώσει του το ελληνικό δημόσιο. Οι Καρούντζος και Χωμενίδης κατηγορούνται ότι συναποφάσισαν την παραχώρηση του Ξενία στο Δήμο Ηρακλείου, προκειμένου ο δήμος να προχωρήσει στην κατεδάφισή του, χωρίς να ενημερωθεί ο ΕΟΤ, βλάπτοντας την περιουσία του Δημοσίου κατά 2 εκατομμύρια ευρώ. Ο δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης κατηγορείται ότι καθοδήγησε από πρόθεση τους δημοτικούς συμβούλους το Σεπτέμβριο του 2003, ώστε να αποφασίσουν την κατεδάφιση του κτιρίου και να υποπέσουν έτσι σε παράβαση καθήκοντος. Ο τότε προϊστάμενος της Διεύθυνσης αυτοδιοίκησης Ε. Τζουανάκης κατηγορείται ότι δεν μερίμνησε στην άσκηση νομιμότητας της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου. 
Η δίκη αναβλήθηκε για τις 18 Οκτωβρίου, κι εγώ δεν είμαι πλέον καθόλου σίγουρος ότι θα εκδικαστεί και τότε. Βαδίζουμε πρόσω ολοταχώς ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ… 
ΑΥΤΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΑΣ… ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ, που διεκδικούν εκ νέου την ψήφο μας σε ένα μήνα…
αναγνώστης

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

Οι αποκαταστάσεις θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν εως 30 χρόνια εργασίας για τους αρχιτέκτονες

απο το architectsjournal


...αυτό ισχύει και για μας, ακόμα περισσότερο τώρα και ο αντίκτυπος είναι πολλαπλός.
Συγύρισμα των περιοχών του κέντρου κυρίως που έχουν υποβαθμισθεί, ένταξη χρήσεων σε κτήρια φαντάσματα, ενεργοποίηση του επιστημονικού, τεχνικού και εργατικού δυναμικού...αν υπήρχαν και κάποια κίνητρα !!!...




Το τεράστιο έργο της αποκατάστασης κτιρίων του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να προσφέρει τρεις δεκαετίες εργασίας στους αρχιτέκτονες ,  μέχρι το 2050
Μιλώντας στη   συνάντηση του AJ100 Club, την περασμένη εβδομάδα, ο επι κεφαλής της CABE (Commission for Architecture and the Built Environment) , Paul Finch είπε: «Υπάρχουν περισσότεροι από 25 εκατομμύρια νοικοκυριά στη Βρετανία, τα περισσότερα από τα οποία δεν συμφωνούν με τα ισχύοντα περιβαλλοντικά πρότυπα. Αν επισκευαστούν-αποκατασταθούν 4.000 σπίτια ανά εβδομάδα, 
θα μας δώσει εργασία για 30 χρόνια. Αν επιλέξουμε να το εκμεταλλευτούμε, αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες για τους αρχιτέκτονες , για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ».