Κυριάκος Κρόκος

ενα αφιέρωμα, το λιγότερο που μπορώ για έναν τόσο ικανό δημιουργό
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΡΟΚΟΣ, αρχιτέκτων και ζωγράφος. Από τον Γιάννη Τριτσιμπίδα. from Yannis Tritsibidas on Vimeo.

https://drive.google.com/file/d/0B8VbQBKMzDDuUnh5Y25zN0JaQ3M/edit?usp=sharing

Ανεμογεννήτριες στο Τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου.

«Όχι άλλο άσπρο» στην αρχιτεκτονική των Κυκλάδων είπε το ΚΑΣ

απο in.gr

Επιστροφή στην πολυχρωμία

Ο συνδυασμός του λευκού και του μπλε επιβλήθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά  

Μια τολμηρή απόφαση πήρε πρόσφατα το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, συζητώντας για την ανέγερση συγκροτήματος κατοικιών στον κηρυγμένο παραδοσιακό οικισμό του Ακρωτηρίου Θήρας.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα των Νέων, τα μέλη του Αρχαιολογικού Συμβουλίου είπαν «όχι άλλο» κυκλαδίτικο άσπρο, ανατρέποντας μια παράδοση δεκαετιών...

Όπως, άλλωστε, δηλώνει ο αρχιτέκτονας Γιώργος Τζιρτζιλάκης, το λευκό του ασβέστη, ποιητικό εφεύρημα της εποχής του Λε Κορμπιζιέ, το οποίο κατάργησε την αρχική πολυχρωμία των Κυκλάδων, «είναι μια μυθολογία, η οποία δημιούργησε ένα στερεότυπο κι έχει καθορίσει το τουριστικό βλέμμα στη χώρα μας. Εμφανίστηκε στον Μεσοπόλεμο μαζί με το φαινόμενο του μαζικού τουρισμού κι έχει καθορίσει ολόκληρη τη Μεσόγειο».

Ο χρωματικός συνδυασμός του λευκού και του μπλε που συναντάμε στις Κυκλάδες, επιβλήθηκε επί Μεταξά, προκειμένου να υπάρχει τάξη και ομοιομορφία. Η απόφαση αυτή, όμως, είχε ως αποτέλεσμα να εξαφανιστούν τα παραδοσιακά χρώματα του κίτρινου της ώχρας, του κόκκινου της γης και του λουλακί (μπλε της Αιγύπτου).

Το λευκό του Αιγαίου δημιουργεί μια ατμόσφαιρα μεταφυσική λόγω της υπερβολικής του φωτεινότητας, που το κάνει να φαίνεται «εκστατικό», υποστηρίζει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι «η αισθητική δεν λύνεται με διατάγματα. Δεν μπορεί το ΚΑΣ να επιβάλλει ομοιομορφίες λέγοντας όλα λευκά ή όλα πολύχρωμα. Το σύγχρονο τοπίο είναι θέμα πολυπλοκότητας, είναι διακύβευμα του φαντασιακού κι όχι της πραγματικής ιστορίας».

Από την πλευρά της η βραβευμένη αρχιτέκτονας Κατερίνα Τσιγαρίδα συμφωνεί με την απόφαση του ΚΑΣ και, παράλληλα, προτείνει ως υλικό που αρμόζει καλύτερα στο βραχώδες ελληνικό τοπίο, την πέτρα.

«Η πέτρα δεν προκαλεί τομή και αλλαγή στο περιβάλλον, εμπεριέχει μια αλήθεια. Ακόμη και μια κακής ποιότητας πέτρα δεν αποτελεί καμουφλάζ και προσποίηση, γιατί δεν μπορεί να σταθεί στον αέρα. Όσο κακοφτιαγμένη κι αν είναι, θα είναι καλύτερη κι απ το πιο καλοφτιαγμένο μπετόν. Πάντως, για τα νησιά του Αιγαίου δεν θα έπρεπε να συζητάμε καμιά άλλη παρέμβαση».

«Θα πρέπει να αποφασίσουμε χωρίς προκαταλήψεις αν η επί 60 χρόνια επικράτηση του λευκού αποτελεί πλέον παράδοση την οποία οφείλουμε να σεβαστούμε ή πρέπει να επανέλθει η πολυχρωμία που επί αιώνες κυριαρχούσε» επισημαίνει στα Νέα ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣOΚ και πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού, Εκπαίδευσης και ΜΜΕ του Ευρωκοινοβουλίου, Νίκος Σηφουνάκης.

Ο ίδιος επισημαίνει πως «στη δεύτερη περίπτωση θα πρέπει να λάβουμε υπ όψιν μας ότι σήμερα δεν παράγονται τα αγνά φυτικά χρώματα του παρελθόντος, αλλά πλαστικοποιημένα, που δημιουργούν άλλη αίσθηση από αυτήν που επιδιώκεται».

«Δεν είναι εύκολο να γυρίσουμε στην πολυχρωμία και εν πάση περιπτώσει αυτά δεν γίνονται με κεντρικές αποφάσεις. Επιστροφή στο χρώμα μόνο στην περίπτωση που θα είχαμε τεχνικές χρωματισμού που χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά στα νησιά και όχι χημικά χρώματα που παράγουν κρούστες» προειδοποιεί ο αναπληρωτής καθηγητής Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ Παναγιώτης Τουρνικιώτης.

Αποκαλύφθηκε ξαφνικά το το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο ΦΙΞ

απο το INSIDER

Όλοι θυμούνται το παλιό θρυλικό εργοστάσιο Φιξ, αλλά σήμερα ξαφνικά το κτίριο αποκαλύφθηκε και μεταμορφώθηκε σε Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης! Από την φωτογραφία φαίνεται ότι έφυγαν οι αντιαισθητικοί μουσαμάδες που το κάλυπταν και το έργο στην εξωτερική του πρόσοψη αποκαλύφθηκε λιτό και εντυπωσιακό.

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) αναμένεται να είναι οριστικά έτοιμο τον Οτώβριο και θα εγκαινιαστεί τον Μάρτιο του 2014.

Το κτήριο θα έχει δύο εισόδους, μία από τη λεωφόρο Συγγρού και μία από την Καλλιρόης, ενώ στον τελευταίο όροφο θα βρίσκεται το εστιατόριο, με πανοραμική θέα της Αθήνας.  Στο δώμα, έναν χώρο 1000 τ.μ., θα φιλοξενείται η υπαίθρια γλυπτοθήκη με τις νέες παραγωγές του ΕΜΣΤ, από μεγάλα ονόματα καλλιτεχνών, καθώς και υπαίθριες προβολές .

Η έκθεση των μόνιμων συλλογών του Μουσείου, θα αριθμούν περισσότερα από 1000 έργα  (διαρκώς αυξάνονται με δωρεές).

Μόνιμα στον τελευταίο όροφο, αυτόν του εστιατορίου, θα εκτίθεται η ξύλινη εγκατάσταση «Καράβι της ζωής μου», του Ίλια Καμπακόφ, ενώ στις εντυπωσιακές ψηλοτάβανες, μεγάλες αίθουσες του 2ου ορόφου, η εγκατάσταση του Γιάννη Κουνέλλη με τους μεταλλικούς σταυρούς θα έρχεται σε αντίθεση με την βιντεοεγκατάσταση «99 ονόματα» - όσα τα ονόματα του θεού, σύμφωνα με το Κοράνι, έργο σουφισμού, του Κουτλούκ Αταμάν. 

Στον ίδιο όροφο, ο επισκέπτης, ανάμεσα στα αποκτήματα του ΕΜΣΤ, θα συναντά και την εγκατάσταση της Έμιλυ Ζασίρ, «Εις Μνήμην των 418 Παλαιστινιακών χωριών τα οποία καταστράφηκαν, ερημώθηκαν και κατακτήθηκαν από το Ισραήλ το 1948-2001» .

Στο ισόγειο έκτασης 600 τ.μ, εκτός από τα εκδοτήρια, το πωλητήριο και το καφέ του Μουσείου, ξεκινά ο χώρος των περιοδικών εκθέσεων, ο οποίος θα έχει την δυνατότητα να μεταμορφώνεται και σε αμφιθέατρο χωρητικότητας 280 ατόμων.

Με κυλιόμενες σκάλες, το κοινό θα επισκέπτεται το μεγάλο υπόγειο του κτιρίου, όπου θα συνεχίζονται οι περιοδικές εκθέσεις. Μεταξύ ισογείου και 1ου ορόφου, μεσολαβεί ο ημιώροφος, με γραφεία διοίκησης, ένα μικρό αμφιθέατρο 90 ατόμων, και στον πρώτο όροφο η βιβλιοθήκη του Μουσείου, το αναγνωστήριο, τα εργαστήρια συντήρησης, καθώς και εργαστήριο παραγωγής ψηφιακών έργων που αναθέτει το Μουσείο στους καλλιτέχνες.

                             Αυτή την εικόνα έβλεπαν οι Αθηναίοι πολλά χρόνια...

Η περιπετειώδης μεταμόρφωση του Φιξ, σε κτήριο που θα στεγάζει το ΕΜΣΤ, χρονολογείται από συστάσεως του Μουσείου, το 2000. Το έργο βρέθηκε πολλές φορές στον αέρα, οι διαδικασίες ανάπλασης υπήρξαν πολύπλοκες, το χρονοδιάγραμμα αποπεράτωσης άλλαξε ουκ ολίγες φορές και τώρα, έπειτα από 13 χρόνια, η πολύπαθη ιστορία του βαίνει οριστικά προς αίσιο τέλος.

Διευθύντρια του ΕΜΣΤ, είναι η Άννα Καφέτση, και επικεφαλής αρχιτέκτονας ο Βαγγέλης Στυλιανίδης.

Philip Morris: Πανευρωπαϊκό κέντρο καπνού το Αγρίνιο

απο ΤΟ ΒΗΜΑ

 

Με τον Πρωθυπουργό κ. Αντ. Σαμαρά συναντήθηκε την Πέμπτη ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Παπαστράτος κ. Νικ. Θεοφιλόπουλος για να του ανακοινώσει τα σχέδια της μητρικής Philip Morris για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων της Παπαστράτος στο Αγρίνιο.
Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για μεγάλη, ουσιαστική και συμβολική επένδυση που βοηθάει και στην εμπέδωση της ψυχολογίας ότι τα πάντα αλλάζουν στην Ελλάδα.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι προ εξαμήνου η κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία με την πολυεθνική εταιρεία, σύμφωνα με την οποία η Philip Morris αυξάνει τις προμήθειές της, σε σχέση με την προηγούμενη τριετία, κατά 20%.

«Αυτή η επέκταση των δραστηριοτήτων, μαζί με αυτή την καινούργια επένδυση της Philip Morris αντιλαμβάνεστε ότι αποτελεί μια ισχυρότατη ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία, την οποία θεωρούμε, όπως καταλαβαίνετε, πολυσήμαντη» τόνισε ο κ. Σαμαράς.

Σημείωσε, επίσης, ότι αυτή η επένδυση σημαίνει νέες θέσεις εργασίας, σημαίνει διεθνείς μεταφορές προϊόντων εντός Ελλάδος και υποστήριξη των εξαγωγών ενός πολύ ισχυρού κλάδου με μεγάλη ζήτηση σε όλο τον κόσμο.

«Η Ελλάδα δεν σταματάει εδώ. Εμείς θα θελήσουμε να εκμεταλλευτούμε όλα τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα για να κάνουμε την πατρίδα μας έναν υγιή επενδυτικό προορισμό, με στέρεες νέες θέσεις εργασίας, ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά που είναι ο μεγάλος μας μόχθος και ο πόνος μας, πάντα προς αυτή την κατεύθυνση» υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.

Από την πλευρά του, ο αρμόδιος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθ. Τσαυτάρης είπε ότι η συμφωνία που έγινε πριν έξι μήνες έχει ήδη σημαντικά αποτελέσματα στην καλλιέργεια, ενώ επ' αυτού ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι «αυξάνεται η δραστηριότητα και αυτό είναι το σημαντικό για την οικονομία».

Επίσης ο εκπρόσωπος της καπνοβιομηχανίας, Ν. Θεοφιλόπουλος είπε ότι για την Philip Morris η Ελλάδα είναι μια χώρα στρατηγικής σημασίας για τα καπνά ανατολικού τύπου και πιστεύει πως, με τις επενδύσεις της εταιρείας που έχουν ξεπεράσει τα 600 εκατ. ευρώ την τελευταία δεκαετία, «θα βοηθήσουμε και εμείς για την έξοδο της χώρας από την κρίση».

Μετά την απόφαση της πολυεθνικής να απορροφά το 50% της ελληνικής παραγωγής καπνών την επόμενη τριετία, η εταιρεία αποφάσισε να δημιουργήσει στο Αγρίνιο την κεντρική της αποθήκη καπνού για όλη την Ευρώπη.

Αυτό σημαίνει ότι από την Αιτωλοακαρνανία θα τροφοδοτούνται οι δραστηριότητες της εταιρείας στην Ευρώπη με 15.000 τόνους καπνού κάθε χρόνο.

Στο Αγρίνιο θα δημιουργηθεί η κεντρική καπναποθήκη της εταιρείας στην Ευρώπη στην οποία θα αποθηκεύονται τα καπνά και θα διανέμονται σε όλη την Ευρώπη με κοντέινερς, είτε μέσω του λιμανιού του Πειραιά είτε οδικώς μέσω Ιταλίας. Υπολογίζεται ότι θα διακινούνται ετησίως περί τα 2.500 κοντέινερς.

Πρόκειται για μια σημαντική απόφαση που θα καταστήσει το Αγρίνιο βασικό κέντρο logistics για τη μεγάλη διεθνή καπνοβιομηχανία, αναγεννώντας τις παλιές καπναποθήκες της Παπαστράτος και προσφέροντας θέσεις εργασίας στην περιοχή αλλά και ευρύτερα στον κλάδο των μεταφορών και logistics.



Οι καπναποθήκες και η ιστορία τους στο Αγρίνιο

Η Ιστορία της πόλης του Αγρινίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον καπνό. Τα κτίρια των καπναποθηκών είναι χώροι που έχουν σαφώς ιστορική, αρχιτεκτονική και πολιτιστική αξία για την πόλη. Αποτελούν δε, σημεία αναφοράς στον πολεοδομικό της χάρτη.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα η παραγωγή και η καπνεμπορία βρίσκονται στο απόγειό τους στην πόλη του Αγρινίου. Η εκλεκτή ποιότητα των αγρινιώτικων καπνών, η τεχνογνωσία των καπνεργατών του Αγρινίου, αλλά και το άριστο μάρκετινγκ των αδελφών Παπαστράτου, αδελφών Παναγοπούλου, αδελφών Ηλίου, αδελφών Παπαπέτρου καθιστούν περιζήτητα τα Αγρινιώτικα καπνά στις αγορές του εξωτερικού. Επιπρόσθετα οι Αφοί Σακελλαριάδη, Αφοί Κόκκαλη, ο Θεμ. Καπέρδας, ο Αβαρίκος και ο Καμποσιώρας,  ο Βασ. Παπαβασιλείου και ο Χαρ. Φαρμάκης, έκαναν το Αγρίνιο ένα από τα πιο ξακουστά κέντρα καπνοπαραγωγής και καπνεργασίας της χώρας.

Η μορφή των χώρων καπνεργασίας του Αγρινίου ακολουθούσε απολύτως τη λειτουργία τους. Καθώς χρειάζονταν φως στην επεξεργασία και σκιά στην αποθήκευση, αρχιτεκτονικά οι αποθήκες εξασφάλιζαν φως ψηλά και σκιά χαμηλά.

Ως συνέπεια, στον πρώτο όροφο στιβάζονταν τα ανεπεξέργαστα καπνά πάνω σε ξύλινα τελάρα, γνωστά ως κρεβαταριές, ώστε τα καπνόφυλλα να αερίζονται και να προστατεύονται από το σάπισμα. Περιμετρικά υπήρχαν ανοίγματα που εξασφάλιζαν τον αερισμό του χώρου, ήταν όμως μικρά, για να περιορίζουν το φωτισμό. Στο δεύτερο όροφο γινόταν η επεξεργασία. Συμμετρικά με τον πρώτο όροφο φτιάχνονταν παράθυρα περιμετρικά, με μεγαλύτερο όμως άνοιγμα, για να εξασφαλίζουν περισσότερο φως.

Το εσωτερικό των καπνομάγαζων ήταν ενιαίο και οι στέγες ξύλινες τετράριχτες και καλύπτονταν από βυζαντινά κεραμίδια.

Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό όλων των κτιρίων αυτών είναι ότι διέθεταν μόνο μια πόρτα κι αυτή με σχετικά μικρό άνοιγμα, αν σκεφτεί κανείς ότι επρόκειτο για δημόσια κτίρια βιομηχανικού χαρακτήρα.

Καταγεγραμμένες αποθήκες στην πόλη του Αγρινίου είναι: Παπαστράτου (πλατεία Παναγοπούλου), Παπαπέτρου (οδός Κ.Παλαμά), Ηλιού (οδός Μεσολογγίου), Παναγοπούλου, Αβαρίκου (Π.Σούλου & Παναγοπούλου), Χασουράκη, ΕΟΚ (οδός Μακρή), Παπαβασιλείου, Μπισδούνη (Μανδηλαρά & Παναγοπούλου).