Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Zaha Hadid, Βασίλισσα της αρχιτεκτονικής (ο χαρακτηρισμος απο το ArchitectureNews)



απο το ArchitectureNews

H Zaha Hadid ανακηρύχθηκε ως η Laureate 2009 για την Αρχιτεκτονική, στο Praemium Imperiale Award για την τέχνη, στην Ιαπωνία. Το μεγάλου κύρους βραβείο, είναι ένα παγκόσμιο βραβείο που απονέμεται από την Art Association της Ιαπωνίας και μια απο τις υψηλότερες διεθνείς διακρίσεις για τις τέχνες.
Φέτος μια αξιοσημείωτη τετράδα από τους πέντε νικητές της κατηγορίας ήταν από το Ηνωμένο Βασίλειο:
- Richard Long, βραβείο Γλυπτικής
- Alfred Brendel, βραβείο Μουσικής
- Tom Stoppard , βραβείο Θεάτρου / Κινηματογράφου
- Zaha Hadid, βραβείο Αρχιτεκτονικής
Ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Hiroshi Sugimoto, βραβείο ζωγραφικής, αν και στην πραγματικότητα είναι φωτογράφος και είναι η πρώτη φορά που η φωτογραφία αναγνωρίζεται σ' αυτά τα βραβεία.

Οι νικητές επιλέγονται με βάση την επίδραση της δουλειάς τους στην ιστορία της τέχνης τους. H Z.Hadid παίρνει την σκυτάλη από τον Peter Zumthor ο οποίος πήρε το βραβείο Praemium Imperiale αρχιτεκτονικής το 2008 και το φετινό βραβείο Pritzker. Άλλοι προηγούμενοι νικητές ηταν ο Sir Richard Rogers, ο Norman Foster, ο Kenzo Tange,ο Renzo Piano και ο Oscar Niemeyer.

Στα επιτεύγματα της Zaha Hadid για το τρέχον έτος περιλαμβάνονται η ολοκλήρωση της Burnham Pavillon, στο Σικάγο,για τη γιορτή της 100ής επετείου του Σχεδίου του Σικάγου, η αναδιαρρύθμιση ενός εκθεσιακού χώρου τέχνης, σε Αίθουσα Συναυλιών στο Μάντσεστερ κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Μάντσεστερ 2009.Εχει επίσης κερδίσει το βραβείο για Cairo Expo City στην Αίγυπτο, αλλά και επίσης στην Αίγυπτο, το σχεδιασμό ενός μονολιθικό επιχειρηματικού πάρκου που ονομάζεται Πέτρινοι πύργοι/a>>.

"Είναι μεγάλη τιμή να λάβω αυτή την αναγνώριση από την Japan Art Association.", δήλωσε η Hadid. "Η εργασία στην Ιαπωνία έχει καίρια σημασία για την ανάπτυξη της δουλειάς μου σε όλο τον κόσμο. Θα είμαι πάντα ευγνώμων για αυτήν την υποστήριξη στην καριέρα μου. Οι Ιάπωνες πελάτες μου, εχουν ένα πάθος για την αρχιτεκτονική, αλλά μου επιτρέπουν να ερευνήσω πολλά πράγματα και να σχεδιάσω πολύ δυνατά projects, ενδιαφέροντα στην πολυπλοκότητά τους και απαραίτητα στην ανάπτυξη της δουλειάς μου. Μέσα από την αρχιτεκτονική μας, μπορούμε να ενθουσιάσουμε τους ανθρώπους και να τους κινητοποιήσουμε για νέες ιδέες. "

Η Ζ.Hadid και οι άλλα Βραβευμένοι θα παραστούν στην τελετή βράβευσης στις 22 Οκτωβρίου στην Ιαπωνία, υπο την προεδρία του επίτιμου προστάτη της Japan Art Association, πρίγκηπα Hitachi, του μικρότερου αδερφού του σημερινού αυτοκράτορα της Ιαπωνίας.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ



απο το ArchitectureWeek

Αν και οι χώροι λατρείας δεν αποτελούν δείγματα σημαντικής σύγχρονης αρχιτεκτονικής, όπως τα πολιτιστικά ιδρύματα, συνεχίζουν να ειναι κίνητρα εμπνευσης. Η επαναχρησιμοποίηση των χώρων της θρησκείας για άλλους σκοπούς, θέτει μερικές φορές το πρόβλημα της deconsecration (αφαίρεση των χαρακτηριστικών της θρησκείας), με την επιφυλακτικότητα που μπορεί να έχουν ορισμένοι χρήστες, όταν για παράδειγμα τους ζητήθηκε να δειπνήσουν στον χώρο μιας πρώην εκκλησίας η ναού.

Μια πολύ επιτυχής πρόσφατη πρωτοβουλία είναι η δημιουργία του Βιβλιοπωλείου Selexyz Dominicanen στη Μάαστριχτ, Ολλανδία, από τους αρχιτέκτονες Merkx + Girod, στον χώρο της πρώην Δομινικανής εκκλησίας του 13ου αιώνα.

Αν και μπορεί να φαίνεται παράξενο να μετατρέψει μια εκκλησία σε ένα βιβλιοπωλείο, αυτό ήταν το αίτημα που ζήτησε από τους αρχιτέκτονες η ολλανδική εταιρεία Selexyz. Η πρώην Δομινικανή εκκλησία του Μάαστριχτ, αρχικά αποτελούσε μέρος ενός μεγαλύτερου συγκρότηματος, στην πραγματικότητα δεν λειτουργούσε σαν ναός, μετά τη γαλλική κατοχή της περιοχής που αρχίζει το 1794, παρά το γεγονός οτι η εκκλησιαστική αρχιτεκτονική διατήρησε τα γοτθικά στοιχεία. Μετά το 1910, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως αρχείο της πόλης, αλλά χρησιμοποιήθηκε επίσης για εκθέσεις αυτοκινήτων, εκθέσεις λουλουδιών, και αγώνες πυγμαχίας.

Το κτηριολογικό πρόγραμμα προέβλεπε 1.200 τ.μ. εμπορικού χώρου, ενώ ο χώρος του ναού εχει επιφάνεια μόνο 750 τετραγωνικά μέτρα.

Οι αρχιτέκτονες επινόησαν ένα μνημειώδη χώρο-βιβλιοθήκη αύξηση σε διάφορα επίπεδα στην μια πλευρά της εκκλησίας, αφήνοντας την άλλη πλευρά ανοιχτή και τα δομικά στοιχεία του ναού ορατά.
more
Merkx + Girod Architecten
video

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ...ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ



απο την FreeSunday

Για να εντυπωσιαστούμε προεκλογικά, ας δούμε το παράδειγμα της πόλης που έκανε την καλύτερη αξιοποίηση των Ολυμπιακών έργων.....και ας σκεφτούμε οτι ολα αυτά είναι ΜΟΝΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ και όχι κατ'ανάγκη πρόσκληση ειδικών...

Δημήτρης Φιλιππίδης, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΕθνικούΜετσόβιου Πολυτεχνείου

Εκτιμάτε ότι η πρόταση που λέγεται ότι έχει κάνει ο κ. Γ. Παπανδρέου στον διεθνούς
φήμης Ισπανό αρχιτέκτονα-πολεοδόμο Αντόν Αθεμπίγιο προκειμένου να ηγηθεί μιας προ-
σπάθειας αναμόρφωσης της Αθήνας, στα πρότυπα της Βαρκελώνης, είναι υλοποιήσιμη;

Επειδή διανύουμε προεκλογική περίοδο, είναι προφανές ότι τέτοιες διακηρύξεις κινούνται στο επίπεδο των ευχολόγιων και των υποσχέσεων. Πάντως, το να αναζητούμε ένα σωτήρα από το εξωτερικό που υποτίθεται ότι θα λύσει όλα τα προβλήματα είναι μια λύση που έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα πάμπολλες φορές στο παρελθόν. Ορισμένες φορές κάτι επιτεύχθηκε, τις περισσότερες φορές, όμως, δεν έμεινε τίποτα.
Παρά ταύτα, η εν λόγω ιδέα, αυτή καθαυτή, είναι ενδιαφέρουσα. Το ζήτημα είναι αν ένα τέτοιο όραμα θα χανόταν π.χ. στα γρανάζια της ελληνικής γραφειοκρατίας ή της σύγκρουσης αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπουργείων...
Οι κίνδυνοι είναι ορατοί. Το σπουδαίο όνομα δεν διασφαλίζει το αποτέλεσμα. Ως Ισπανός, ο άνθρωπος αυτός γνώριζε εκ των έσω την κατάσταση στη Βαρκελώνη. Αντιθέτως εδώ ίσως να είναι έξω από τα νερά του. Μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, το 1917, είχε τεθεί και τότε επικεφαλής της επιτροπής ανασυγκρότησης ένας ξένος και διεθνούς φήμης αρχιτέκτονας-πολεοδόμος, ο Γάλλος Ερνέστ Εμπράρ. Όμως στη συγκυρία εκείνη υπήρχε η εγγύηση της μεγάλης προσωπικότητας του τότε υπουργού Συγκοινωνιών Αλέξανδρου Παπαναστασίου, υπήρχε δηλαδή ισχυρή πολιτική βούληση.
Θέτετε το ζήτημα της ποιότητας του πολιτικού προσωπικού και της αποφασιστικότητάς του στην υλοποίηση μεγάλων σχεδίων. Σήμερα, υπάρχει η σημαντική αυτή προϋπόθεση;
Δεν μπορώ να το πω με βεβαιότητα διότι η έκταση ενός παρόμοιου σχεδίου είναι τέτοια που δεν έχει προηγούμενο στη χώρα μας. Δείτε όμως την περίπτωση του περίφημου Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, που έχει «κολλήσει» εδώ και 20-30 χρόνια. Το μόνο αποτέλεσμα ήταν να κάνουμε μικρές επεμβάσεις εδώκι εκεί, με πιο φιλόδοξο το σχέδιο της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Δεν ξέρω τιθα γίνει αν επιστρέψουμε σε τέτοιου είδους φαραωνικά σχέδια.
Αν έπρεπε, ωστόσο, να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητες, από πού θα έπρεπε να ξεκι-νήσουμε την αναμόρφωση της Αθήνας;
Τα προβλήματα της Αθήνας δεν είναι τόσο η έλλειψη πράσινου, όπως συνήθως λέγεται, ή η
μεγάλη πυκνότητα της δόμησης, αλλά τα προβλήματα της υποδομής: το νέφος, το κυκλοφοριακό, το αποχετευτικό κ.ά. Σε αυτά θα πρέπεινα προστεθούν και τα πιο σύγχρονα, όπως η δημιουργία γκέτο στο κέντρο της πόλης ή οι συνεχώς διογκούμενες κοινωνικές ανισότητες. Οι πολιτικοί μας, όμως, έχουν την τάση να μεταθέτουν στο μέλλον τα μεγάλα προβλήματα, περιοριζόμενοι σε ένα «μανικιούρ» στην πόλη μετην εξαίρεση των Ολυμπιακών Αγώνων, όπου τότε, αναγκαστικά βέβαια, έγιναν ορισμένα μακρόπνοα έργα.
Ένα από τα πολλά πράγματα που εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη της Βαρκελώνης είναι η
μαζική χρήση ποδηλάτων, η οποία υποστηρίζεται από ένα εκτεταμένο δίκτυο ποδηλα-
τόδρομων. Θα ήταν ποτέ εφικτό κάτι τέτοιοστην Αθήνα;

Και μόνο που ακούω τη λέξη «ποδηλατόδρομος» στη χαώδη μας μητρόπολη βάζω τα γέλια.
Κάθε χρόνο οι δρόμοι της Αθήνας επιβαρύνονται με 150.000 νέα Ι.Χ. αυτοκίνητα. Το αυτοκίνητο κυριαρχεί παντού, με τρομακτικό τρόπο.Ποιος μπορεί, άραγε, να πείσει τον Αθηναίο ιδιοκτήτη ενός πανάκριβου αυτοκινήτου να το αφήσει στο γκαράζ του και να πάρει το μετρό;

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ-ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΣΤΟ SANTIAGO, CHILE



απο το +MOOD

Το μνημείο κατασκευάστηκε πάνω στην μελέτη του αρχιτεκτονικού γραφείου απο την Χιλή, Oficina de Arquitectura, που πήρε το πρώτο βραβείο το 2004 και ολοκληρώθηκε το 2007.
"Ενας διαφανής τοίχος που δεν χωρίζει τις ζωές, που καθε στιγμή και απο κάθε θέση, μας επιτρέπει να δούμε το παρελθόν και το μέλλον, μέσα απο τις απουσίες που οι συγγενείς των θυμάτων πολιτικών διώξεων κρατούν σφικτά μέσα στην καρδιά τους.

Sandra Palestro, Award Presentation Speech Memorial Memory Woman, Santiago, September 27, 2004
more
http://www.oficinadearquitectura.com/

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ !!! ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ απο τους αρχιτ. Rojkind Arquitectos + Esrawe Studio


απο το dezeen

Στην φάση της κατασκευής βρίσκεται το Γιαπωνέζικο εστιατόριο Tori Tori-στην Πόλη του Μεξικού από το αρχιτεκτονικό γραφείο Rojkind Arquitectos σε συνεργασία με Esrawe Studio . Τα χαρακτηριστικά του κτηρίου ειναι η "οργανική" πρόσοψη και η διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου που λειτουργεί σαν επέκταση του εσωτερικού χώρου, δημιουργώντας μια ισχυρή σχέση μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού. Το Tori-Tori Θεωρείται ένα από τα καλύτερα ιαπωνικά εστιατόρια στην Πόλη του Μεξικού και η αξιοσημείωτη επιτυχία του, δίνει την δυνατότητα στην δημιουργία του νέου κτηρίου στην περιοχή του Polanco, στην Πόλη του Μεξικού, απο τον αρχιτέκτονα Michel Rojkind και τον βιομηχανικό σχεδιαστή Hector Esrawe.
Η περιοχή κατοικίας Polanco έχει υποστεί πολλές αλλαγές στιςχρήσεις, όπου σπίτια έχουν μετατραπεί σε χώρους γραφείων ή εστιατόρια. Οι αλλαγές γίνονται πολυ διακριτικά με την αλλαγή χρήσης στο εσωτερικό των κτηρίων και την διατήρηση των προσόψεων.
Γνωρίζοντας αυτήν την κατάσταση οι Rojkind και Esrawe ήθελαν να δώσουν μια "δυνατή" πρόταση, μετατρέποντας το κτήριο κατοικίας και τον περιβάλλοντα χώρο. Αξιοποιώντας τις συνθήκες του οικοπέδου, αφήνουν τον χώρο στάθμευσης αριστερά, εκει που είναι, χρησιμοποιούν όλον τον προϋπολογισμό της ανακαίνισης για την πλήρη αναδιάρθρωση του κτίσματος, δημιουργώντας ενα νέο, διαφορετικό περιβάλλον.
more

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

«Απέναντι στην εξουσία χρειάζεται μια εποικοδομητική αναρχία»



απο την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ Εβδομάδα

Η δυναμική της επιθυμίας και το πώς θα καταφέρει κάποιος να την εκφράσει αποτελούν τον πυρήνα στην παιδαγωγική αλλά και την ψυχοθεραπευτική μέθοδο που ξεκίνησε να εφαρμόζει εδώ και σχεδόν μισό αιώνα. Τότε μάλιστα, όταν πρωτοείπε στους φοιτητές του να προτείνουν εκείνοι το περιεχόμενο του μαθήματος, τον είπαν ούτε λίγο ούτε πολύ... τρελό.
Ο Μισέλ Λομπρό, που παρά τα 85 χρόνια του συνεχίζει να εργάζεται, να γράφει και να εξελίσσει τη μέθοδό του, τη Μη Κατευθυντική Παρεμβατικότητα, παίρνει δύναμη από τις ιδέες του -οι οποίες συναντήθηκαν με αυτές του Καστοριάδη στην ιστορική πια ομάδα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» πριν από καμιά σαρανταριά χρόνια- και τη δική του επιθυμία να τις κάνει πράξη. Τον στενοχωρεί βέβαια λίγο που οι άνθρωποι πια όταν τους καλεί να εκφράσουν την επιθυμία τους ενδιαφέρονται μόνο για τα ιδιωτικά, καθημερινά τους προβλήματα. Τον συναντήσαμε μετά το σχεδόν ετήσιο -τα τελευταία 20 χρόνια- σεμινάριό του στη χώρα μας και μας μίλησε για τη φιλοσοφία πίσω από τη δουλειά του, τις έννοιες και τις ιδέες που επηρέασαν μια πολυκύμαντη ζωή, η οποία επιπλέον τολμά να εκτεθεί....
more
*είχα την τύχη να συμμετέχω σε αρκετές ομάδες και στην πρώτη formation, ευχαριστώ Michel και όλους της NDI

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - Η " ΚΟΛΕΓΙΑ" ΜΕ ΤΑ ΚΟΛΕΓΙΑ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΤΕΕ



απο την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - Εβδομάδα

**Ο πρόεδρος του ΤΕΕ (Τεχνικού Επιμελητηρίου) Γιάννης Αλαβάνος γνωρίζει πολύ καλά την υπόθεση και μας καταθέτει την άποψη των τεχνικών:

Σε φιάσκο εξελίσσεται η διαδικασία «νομιμοποίησης» των ιδιωτικών σχολών που κάτω από την ονομασία «κολέγια» απευθύνονται στην πολυπληθή πελατεία των αποφοίτων λυκείου που απορρίπτονται από τη διαδικασία εισαγωγής στη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση.

Από τις κινητοποιήσεις κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 (9.1.07).
Μετά την αποχώρηση και άλλων μελών της αρμόδιας Επιτροπής Αξιολόγησης και Ελέγχου, ο κ. Σπηλιωτόπουλος διορίζει νέα (έστω και εκπρόθεσμα, έστω και χωρίς τη νόμιμη οδό της Βουλής, ακόμα και μετά την προκήρυξη των εκλογών), ενισχύοντας την αίσθηση ότι η Νέα Δημοκρατία είναι πρόθυμη να κάνει τα πάντα προκειμένου να στηρίξει αυτές τις ιδιωτικές εκπαιδευτικές επιχειρήσεις.

Ηδη αυτή τη στιγμή το υπουργείο έχει δώσει «άδειες ιδρύσεως» σε 40 «κολέγια», ενώ έχει συγκροτήσει και ειδικό γραφείο για την εξυπηρέτηση των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών.

Ολες οι σχετικές εγκύκλιοι φέρουν την ένδειξη «εξαιρετικά επείγον», προφανώς για προλάβουν τα «κολέγια» το ακαδημαϊκό έτος και τους υποψήφιους πελάτες που έχουν προκύψει μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων στα δημόσια ΑΕΙ και ΤΕΙ (δηλ. 20.000 «κομμένους» νέους).

Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση οδηγείται σ' αυτή την πολιτική με βάση τις σχετικές αποφάσεις της ελληνικής Δικαιοσύνης, που ακολουθούν ανάλογες ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες, όμως την προδίδει αυτή η πρωτοφανής της βιασύνη.

Στην πραγματικότητα, το υπουργείο Παιδείας προχωρεί συνειδητά σε μια ντε φάκτο κατάργηση του άρθρου 16 του ελληνικού συντάγματος, το οποίο απαγορεύει την ιδιωτικοποίηση της ανώτατης παιδείας. Και, παράλληλα, σε μόνιμη βάση υποχρηματοδοτεί και απαξιώνει συστηματικά τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση (ΑΕΙ και ΤΕΙ).

«Απαγορευόταν και απαγορεύεται στα ΚΕΣ και τα κολέγια να διαφημίζονται ως πανεπιστήμια. Οπως ο νόμος Στυλιανίδη για τα κολέγια δημιούργησε μια νησίδα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όπου το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να παρεμβαίνει, τα ίδια τα κολέγια παραβιάζουν ώς σήμερα τη νομοθεσία, ως κράτος εν κράτει. Παρά τη σαφή διατύπωση των νόμων, παρά τη δριμεία, και επανειλημμένη, υπενθύμισή τους από τον Συνήγορο του Καταναλωτή, η ίδια η πολιτεία κάνει τα στραβά μάτια για να έρθει αργότερα να νομιμοποιήσει μια -μη αντιστρεπτή κατά τις επιθυμίες της- κατάσταση.

»Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Κολεγίων είχε αναφέρει στη Βουλή: "Εκτός από ένα 'αμερικάνικο κολέγιο', που εμείς, που είμαστε στην αγορά, γνωρίζουμε ότι, αν εφαρμοστεί αυτός ο νόμος, δεν θα λειτουργεί την επόμενη μέρα, δεν υπάρχει κανένα κολέγιο στην Ελλάδα, το οποίο να δίνει σπουδές μηχανικών... Επομένως δεν υπάρχουν μηχανικοί στα κολέγια". Τίποτα δεν έχει αλλάξει, δεδομένου ότι κανένα κολέγιο δεν έχει πάρει άδεια λειτουργίας.

»Ομως και νομικά αν αλλάξει το καθεστώς, η ουσία δεν θα αλλάξει. Δεν μπορούν να υπάρξουν κολέγια που στοιχειωδώς να ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις λειτουργίας ενός πολυτεχνείου. Το ΤΕΕ είναι υποχρεωμένο να κινηθεί με βάση αυτή την πραγματικότητα, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα παρέμβασης, ακόμα και νομικής μορφής, σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. Αυτό για να μην αποκτήσουν πρόσβαση στην άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού απόφοιτοι που δεν θα έχουν τις προϋποθέσεις να διασφαλίσουν το δημόσιο συμφέρον και ασφάλεια. Για να μην ισοπεδωθούν οι καλές πολυτεχνικές σχολές της χώρας. Αλλά και για να προστατευθούν μαθητές και γονείς ώστε να μην επιλέξουν, λαμβάνοντας λανθασμένα μηνύματα από παραπλανητικές διαφημίσεις, έναν δρόμο που, οικονομικά, χρονικά και ίσως διά βίου, είναι δυσμενέστερος από οποιονδήποτε άλλον».


more

ΤΑ ΚΟΛΕΓΙΑ ΚΑΙ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Το γε νυν έχον, όλα τα επονομαζόμενα κολέγια εξακολουθούν να λειτουργούν και να διέπονται από το ίδιο νομικό και συνταγματικό καθεστώς που διέπονταν όλα τα προηγούμενα χρόνια και άρα τίποτε ακόμη δεν δικαιολογεί ούτε νομιμοποιεί τα όσα «επί πλέον» διατείνονται ότι τώρα παρέχουν.

Μέχρις ότου ολοκληρωθεί η εφαρμογή του νόμου 3696/2008 και δοθούν οι άδειες λειτουργίας -αν ποτέ δοθούν- οι επιχειρήσεις που ήδη έχουν λάβει άδεια ίδρυσης κολεγίου εξακολουθούν να υπάγονται, περιμένοντας τις αξιολογήσεις των αρμόδιων επιτροπών, στο προηγούμενο καθεστώς (του ν.δ. της 9.10.1935 και του ν. 1966/1991). Παραμένουν, δηλαδή, εργαστήρια ελευθέρων σπουδών. Εως ότου διαπιστωθεί, μετά από ουσιαστικό έλεγχο, ότι πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις, τα κολέγια δεν χορηγούν τίποτε περισσότερο παρά απλές βεβαιώσεις σπουδών, χωρίς καμία περαιτέρω κατοχύρωση ή τυπική αναγνώριση.

Αλλωστε, το άρθρο 1 του ν. 3696/2008 ρητά ορίζει ότι οι βεβαιώσεις που χορηγούν τα κολέγια δεν είναι ισότιμες με τους τίτλους που χορηγούνται στο πλαίσιο του ελληνικού συστήματος τυπικής εκπαίδευσης (πανεπιστήμια, ΤΕΙ, ΙΕΚ).

Με άλλα λόγια, τα κολέγια εντάσσονται μεν στο ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης, όχι όμως στο σύστημα τυπικής εκπαίδευσης και, επομένως, η φοίτηση σ’ αυτά δεν καταλήγει αυτόματα ούτε αυτοδίκαια στην κτήση οποιωνδήποτε επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Εξάλλου, αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων βάσει της κοινοτικής οδηγίας 2005/36 μπορούν να διεκδικήσουν οι απόφοιτοι εκείνων, και μόνον εκείνων, των κολεγίων που συμπράττουν με εκπαιδευτικό ίδρυμα κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (με συμφωνίες πιστοποίησης -validation- ή συμβάσεις δικαιόχρησης -franchising- ή άλλης μορφής συνεργασία με αλλοδαπά ιδρύματα) κατά τρόπον ώστε οι βεβαιώσεις που χορηγούν να θεωρείται ότι συνιστούν τίτλο σπουδών του αλλοδαπού ιδρύματος.

Ομως, η αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων προϋποθέτει αναγκαστικά ορισμένη διαδικασία ελέγχου και αξιολόγησης. Η ίδια η οδηγία 2005/36 προβλέπει ένα σύνθετο σύστημα διαδικασιών και οργάνων, κεντρικό ρόλο στο οποίο κατέχει η καλούμενη «αρμόδια αρχή» αναγνώρισης των προσόντων, η οποία αξιολογεί τους αλλοδαπούς τίτλους και, ενδεχομένως, επιβάλλει μέτρα αντιστάθμισης (εξέταση ή πρακτική άσκηση). Την οδηγία αυτή δεν την έχει ακόμη ενσωματώσει ο έλληνας νομοθέτης, ούτε έχει δημιουργήσει τις προβλεπόμενες από την ίδια αρμόδιες αρχές αναγνώρισης προσόντων.

Δεν υφίστανται, δηλαδή, ακόμη ούτε οι διαδικασίες ούτε οι αρμόδιες αρχές για τον έλεγχο και την επαγγελματική αναγνώριση των τίτλων που χορηγούν κοινοτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα μέσω των συνεργαζόμενων ελληνικών κολεγίων.

Ανεξάρτητα, όμως, από όλα τα προηγούμενα, δεν θα πρέπει να λησμονούμε το πιο σημαντικό και ουσιαστικό: ότι η επαγγελματική αναγνώριση ορισμένου τίτλου σπουδών διακρίνεται αυστηρά από την ακαδημαϊκή αναγνώρισή του.

Μόνον η πρώτη ανήκει στο ρυθμιστικό πεδίο του κοινοτικού δικαίου. Αντίθετα, το είδος, η ποιότητα, η διάρκεια και οι τίτλοι σπουδών και γενικά ό,τι έχει σχέση με την παρεχόμενη παιδεία και την εκπαίδευση ανήκουν -και ευτυχώς- στη δικαιοδοσία του κράτους-μέλους και όχι της Ε.Ε., το οποίο και καθορίζει ελεύθερα τα του εκπαιδευτικού του συστήματος καθώς και τα της ακαδημαϊκής ισοτιμίας σπουδών με άλλες χώρες. Οπως άλλωστε έχει νομολογήσει το ΔΕΚ, ερμηνεύοντας τα άρθρα 149 και 150 της Συνθήκης Ε.Κ., το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και η οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα του ελληνικού κράτους (έτσι ΔΕΚ C-274/05 της 23.10.2008, σκέψη 36, ΔΕΚ C-151/07 της 4.12.2008, σκέψη 31 κ.ά.). Επομένως, το υπουργείο Παιδείας έχει κατά το Σύνταγμα μεν χρέος, κατά το κοινοτικό δίκαιο δε δικαιοδοσία, και μάλιστα αποκλειστική, να πάρει όλα εκείνα τα αναγκαία, ουσιαστικά μέτρα ώστε να προστατεύσει αποτελεσματικά τόσο την ποιότητα και την αξία της πανεπιστημιακής μας δημόσιας παιδείας όσο και τους πτυχιούχους της από αθέμιτο επαγγελματικό ανταγωνισμό.

Οσο για τα ΑΕΙ, οφείλουν να προστατεύσουν όχι μόνο με ψηφίσματα και διαμαρτυρίες, αλλά και με συνεχή βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης παιδείας τις σπουδές και τις έρευνές τους.

* Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΝΙΤΑΚΗΣ είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΙΣΙΜΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16

Ο προγραμματισμός της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την εκπαίδευση, από το 2004 που κέρδισε τις εκλογές, συνοψίζεται σε μια κεντρική «μεταρρύθμιση»: το άνοιγμα της ανώτατης εκπαίδευσης στους ιδιώτες.

Η μεθόδευση είχε δύο σταθμούς. Προηγήθηκε η εφαρμογή της «βάσης του 10» ως ορίου για την εισαγωγή στα ΑΕΙ των υποψηφίων και έμελλε να ακολουθήσει η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Η θεσμοθέτηση της βάσης του 10 μεθοδεύτηκε ύστερα από μια ενορχηστρωμένη καμπάνια ορισμένων εφημερίδων, οι οποίες εμφάνιζαν ως σκάνδαλο ορισμένες ακραίες περιπτώσεις βαθμολογίας επιτυχόντων και καλούσαν την κυβέρνηση να πάρει μέτρα. Δυστυχώς, τότε ελάχιστοι αντιλήφθηκαν την πραγματική σημασία του μέτρου και το συσχέτισαν με την απόπειρα ιδιωτικοποίησης της ανώτατης παιδείας.

Στις 11 Ιουλίου 2006, σε συνέντευξη τύπου της τότε υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου τέθηκε το ζήτημα αυτό από μία δημοσιογράφο και ακολούθησε αποκαλυπτικός διάλογος:

- Για κάποιους μαθητές, με το γεγονός ότι έχουν αυξηθεί οι βάσεις και γενικότερα με τη βάση του 10, δημιουργείται μια πελατειακή αγορά για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια βάσει της αλλαγής του νομοσχεδίου. Τι τους απαντάτε; Δηλαδή με το να μειώσουμε την εισαγωγή μαθητών στα ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, δημιουργούμε…

Γιαννάκου: Μόνο που εσείς φοβάμαι δεν καταλάβατε κάτι, ότι δεν υπάρχει θέμα ιδιωτικών πανεπιστημίων. Το Σύνταγμα απαγορεύει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

- Σύμφωνα με το νομοσχέδιο…

Γιαννάκου: Ποιο νομοσχέδιο;

- Το νομοσχέδιο το οποίο…

Γιαννάκου: Εχετε διαβάσει το νομοσχέδιο, κυρία μου; Σας παρακαλώ πολύ.

- Δεν αφήνει ένα παράθυρο ανοιχτό για ιδιωτικά πανεπιστήμια;

Γιαννάκου: Παράθυρο; Αστειεύεστε;

- Αν είναι ξένα πανεπιστήμια που συνεργάζονται με ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Γιαννάκου: Αστειεύεστε; Το διαβάσατε στην πρόταση σχεδίου; Ακούστε, για να ξεκαθαρίσουμε, γιατί εγώ θεωρώ ότι υπάρχει σκοπιμότητα πίσω απ’ αυτές τις ερωτήσεις, ξεκάθαρη. Γνωρίζετε καλά ότι είναι θέμα συνταγματικής αλλαγής τα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια. Για να γίνει συνταγματική αλλαγή, πρέπει να ψηφίσει η Βουλή προ των εκλογών, να γίνουν γενικές εκλογές, να ψηφίσει μετά τις γενικές εκλογές και μετά να γίνει εκτελεστικός νόμος, δηλαδή πέντε χρόνια και βάλε. Ουδείς έχει δικαίωμα ή διανοείται να εισαγάγει ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση αυτή τη στιγμή. Είναι ψεύδος και συκοφαντία στημένη το περί του ότι υπάρχουν παράθυρα περί ιδιωτικών πανεπιστημίων και θεωρώ αδιανόητο μετά από 17 μήνες διαλόγου να εμφανίζονται τέτοιες απόψεις, οι οποίες έχουν στόχο και κρύβουν κάτι πίσω τους. Αυτό έχω να πω.

Σήμερα πλέον γνωρίζουμε ότι η οργή της κυρίας Γιαννάκου δεν είχε καμιά βάση. Τα ερωτήματα που της είχαν τεθεί ήταν απολύτως τεκμηριωμένα και αποδείχτηκαν προφητικά. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιχείρησε ύστερα από λίγους μήνες να πετύχει την αναθεώρηση του άρθρου 16, ποντάροντας στην αρχική συναίνεση του ΠΑΣΟΚ. Οταν, κάτω από την πίεση του πρωτοφανούς πανεκπαιδευτικού κινήματος, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ αναδιπλώθηκε, η κυβέρνηση προχώρησε σε σπασμωδικές κινήσεις μέσα στη Βουλή, με αποτέλεσμα η αναθεώρηση να αποτραπεί.

Το αποτέλεσμα ήταν να επιχειρείται σήμερα η «εκ των πραγμάτων αναθεώρηση», με την αξιοποίηση αποφάσεων ευρωπαϊκών και ελληνικών δικαστηρίων, οι οποίες παρακάμπτουν το ελληνικό Σύνταγμα.

«Το άρθρο 16 του Συντάγματος είναι μια ρύθμιση που έχει ξεπεραστεί από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις», θα πει σε πρόσφατη συνέντευξή του («Ελευθεροτυπία», 30.8.09) ο Πέτρος Γέμτος, πρόεδρος ενός από τα 40 «κολέγια» που έχει εγκρίνει το υπουργείο Παιδείας. Η δήλωσή του δεν θα είχε ιδιαίτερη αξία αν δεν συνέβαινε ο κ. Γέμτος να έχει διατελέσει πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1991 έως το 1997 και πριν απ’ αυτό γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας το 1989.

Και πώς συνδέονται σήμερα η εφαρμογή της «βάσης του 10» με την κυβερνητική εύνοια στα ιδιωτικά «κολέγια»; Η εφημερίδα που πρωτοστάτησε στην υιοθέτηση της «βάσης του 10» το λέει καθαρά: «Ο μόνος δρόμος που απομένει σε όσους υποψηφίους για τα ΤΕΙ δεν επιλέξουν ιδρύματα του εξωτερικού είναι τα προσφάτως “νομιμοποιημένα” κολέγια και Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, για τα οποία επίκειται η ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο και της σχετικής οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης» («Το Βήμα», 26.8.09).

Οσοι πιστοί (πελάτες) προσέλθετε!

more

ΔΙΑΒΑΣΤΕ
1.Μαρίας Λούκα και Αλκη Ρήγου
2.«Η λειτουργία των κολεγίων, βόμβα στα θεμέλια της ανώτατης εκπαίδευσης» («Η Εποχή», 6.9.2009)
3.Τρισέλιδο αφιέρωμα για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές περαιτέρω απαξίωσης της τριτοβάθμιας δημόσιας εκπαίδευσης, στο έδαφος της οποίας ανθίζουν τα «κολέγια» με την ανοχή και τη συνεργασία και ορισμένων -εν ενεργεία αλλά και συνταξιούχων- καθηγητών των ΑΕΙ.
4.Συνήγορος του Καταναλωτή
5.«Για τα Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης, τα Κολέγια και τα Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών» http://www.synigoroskatanaloti.gr/docs/info/info-Colleges.pdf6.Ενημερωτικό φυλλάδιο της Ανεξάρτητης Αρχής με έμφαση στην απαγόρευση της χρήσης παραπλανητικών όρων και άλλων υποσχέσεων, τις οποίες χρησιμοποιούν προπαγανδιστικά τα «κολέγια» προς άγραν πελατών.
7.Ιός
8.«Η απάτη με το “10″» («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 10.9.2006)
9.Σχολιασμός της εφαρμογής του μέτρου με τη «βάση του 10» και της κυβερνητικής προπαγάνδας που το καθιέρωσε.
10.Αννας Φραγκουδάκη
11.«Κοινωνιολογία της εκπαίδευσης» (εκδ. «Παπαζήσης», 1985)
12.Εισαγωγή στις θεωρίες για την κοινωνική ανισότητα στο σχολείο, η οποία συνοδεύεται από ανθολόγιο κειμένων των Πάρσονς, Μπουρντιέ, Μπερνστίν κ.ά.
13.Χ. Κάτσικα, Γ. Κ. Καββαδία
14.«Η ανισότητα στην ελληνική εκπαίδευση. Η εξέλιξη των ευκαιριών πρόσβασης στην ελληνική εκπαίδευση (1960-1994)» (εκδ. «Gutenberg», 1994)
15.Η ανάλυση των ανισοτήτων που καλύπτονται πίσω από τον ισονομιστικό λόγο της σύγχρονης ελληνικής εκπαίδευσης.
16.Christian Baudelot, Roger Establet
17.«Le niveau monte» (εκδ. «Seuil», Παρίσι, 1989)
18.Η κατάρριψη της θεωρίας που αναπτύσσεται εδώ και έναν αιώνα σε όλες τις χώρες της Δύσης ότι το «επίπεδο της εκπαίδευσης πέφτει».

ΑΦΙΕΡΩΜΑ - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ

απο την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ-Εβδομάδα

της Ν.Κοντράρου-Ρασσιά


Ποια Ακρόπολη και ποιος Παρθενώνας; Οι επισκέπτες στο νέο μουσείο Ακρόπολης πρέπει να έχουν μεγάλη καρδιά και γερά νεύρα για να μην ενοχληθούν από τις ακαλαίσθητες, μπρος και πίσω όψεις των αθάνατων αθηναϊκών πολυκατοικιών που το συντροφεύουν. Ο Δημήτρης Παντερμαλής παραδέχεται το πρόβλημα. Πιστεύει όμως πως με τη συνεργασία των περιοίκων, του δήμου και του ΥΠΠΟ η γειτονιά μπορεί να καλλωπιστεί. Εστω και με soft παρεμβάσεις.Ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Αλλά μόνο όταν βγήκε στο μπαλκόνι του κόσμου και, μάλιστα, το ωραιότερο -όπως είναι αυτό της Ακρόπολης- το καταλάβαμε. Ο «γυμνός βασιλιάς» είναι η εικόνα που μας δίνουν οι ακαλαίσθητες όψεις και τα οπίσθια της γειτονιάς της Ακρόπολης, που βγήκαν ξαφνικά μπροστά, σε κοινή θέα, μετά το γκρέμισμα των πολυκατοικιών του οικοπέδου Μακρυγιάννη και την ανέγερση του νέου μουσείου.

Οπου και να στρίψει ο επισκέπτης του Μουσείου της Ακρόπολης το κεφάλι του αντικρίζει την Αθήνα της αντιπαροχής, της φθαρμένης τέντας, της απλωμένης μπουγάδας, της σκουριασμένης παλιάς καμινάδας και του αυθαίρετα κλεισμένου ακάλυπτου.

Η εικόνα αυτή προβάλλει όσο ανεβαίνεις τους ορόφους του μουσείου και κορυφώνεται στη διάφανη αίθουσα του Παρθενώνα, απ' όπου βλέπεις τη μεγαλειώδη όψη των μνημείων του Ιερού Βράχου από τη μια, και από τις άλλες πλευρές τις ταράτσες των γύρω σπιτιών τίγκα στην κεραία, στον ηλιακό θερμοσίφωνα, τα δορυφορικά πιάτα, το πλυσταριό και την πέργκολα. Για να μην μιλήσουμε για την αραβικού τύπου τέντα, που προβάλλει φάτσα στον Παρθενώνα σε μία από τις δύο διατηρητέες πολυκατοικίες της Διον. Αρεοπαγίτου. Ο ιδιοκτήτης της (Βαγγέλης Παπαθανασίου) για να «ευπρεπίσει» τα οπίσθιά της, τις παραμονές των εγκαινίων του μουσείου, λόγω της απαγόρευσης κάθε οικοδομικής παρέμβασης που του επιβλήθηκε από το ΥΠΠΟ, κρέμασε από την ταράτσα φρέσκες πλαστικές πρασινάδες. Τι άλλο να κάνει ο άνθρωπος;

Αλλά και οι δημιουργοί του μουσείου δεν έπρεπε να λάβουν υπόψη τους τι θα το περιβάλλει; Το ζήτημα αυτό αποτέλεσε, όπως ήταν φυσικό, αντικείμενο της πρώτης κριτικής που είδαν ο Μπερνάρ Τσουμί και ο Ελληνας συνεργάτης του Μιχάλης Φωτιάδης να δημοσιεύεται στη διαδικτυακή επιθεώρηση archinect.com. Ο αρχιτέκτονας Γιαν Λεπικόφσκι έγραφε ότι μετά το αίσθημα ανυπομονησίας που ένιωσε όταν πρωτοαντίκρισε το μουσείο, ο ενθουσιασμός του εξανεμίστηκε όταν διένυσε το τετράγωνο προς την είσοδο. Γιατί ανακάλυψε «ένα κτήριο που ελάχιστο σεβασμό δείχνει στον περιβάλλοντα χώρο, τη μοναδική διασωθείσα περιοχή του 19ου αιώνα στην Αθήνα».

more

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ;

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ - ΡΑΣΣΙΑ

Ο Μιχάλης Φωτιάδης, ο Ελληνας αρχιτέκτονας της ομάδας Τσουμί, δεν καμαρώνει, φυσικά, για τις μεγάλες πολυκατοικίες της αντιπαροχής που περιβάλλουν το μουσείο. Σε μια ευνομούμενη χώρα, τώρα που ανέβηκε η αξία τους, θα τους επιβαλλόταν, λέει, κάποιος φόρος. Θα ήταν χρήσιμος και για τον καλλωπισμό της γειτονιάς
«Η θέση του μουσείου είναι πολύ σημαντική, αφού βρίσκεται σε οπτική επικοινωνία με την Ακρόπολη, αλλά και πολύ στριμωγμένη», υποστηρίζει ο έτερος της αρχιτεκτονικής ομάδας Τσουμί, Μιχάλης Φωτιάδης. «Ακούσαμε τόσα και τόσα για το μέγεθος του μουσείου. Αλλά αν θέλεις ένα μουσείο που να χωράει ολόκληρο τον Παρθενώνα, δεν μπορεί να είναι μικρότερο. Υπό αυτή την άποψη το θέμα αυτό ήταν εξ αρχής προβληματικό».

Θα μπορούσε ωστόσο ο αρχιτέκτονας να βρει λύση ώστε να μη βλέπει ο επισκέπτης του μουσείου μια όψη της Αθήνας διόλου κολακευτική για την πόλη, έτσι δεν είναι;

«Αν το κτήριο δεν έβλεπε αυτή την Αθήνα, τη βαριόμοιρη και μίζερη, δεν θα έβλεπε και τον Παρθενώνα. Μια φίλη δημοσιογράφος μού είπε, "αφού ξέρατε εκ των προτέρων ότι υπάρχουν δύο διατηρητέα κτήρια σ' αυτό το τετράγωνο, οι δύο πολυκατοικίες της Διον. Αρεοπαγίτου, γιατί γυρίσατε το κτήριο να βλέπει προς τα εκεί;". Της απάντησα, "γιατί δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς". Ο εξώστης, που έχει θέα προς τον Παρθενώνα, λειτουργεί συγχρόνως και ως στέγαστρο της ανασκαφής, που βρίσκεται κάτω από το μουσείο. Επίσης σηματοδοτεί την είσοδο του μουσείου».

Μήπως αν έλειπε το κτήριο Βάιλερ, θα μπορούσε το κτήριο να βλέπει καλύτερα την Ακρόπολη;

«Εμείς είχαμε να φτιάξουμε το μουσείο σε ένα οικοδομικό τετράγωνο που είχε μια σειρά κτισμάτων τα οποία είχαν από 20ετίας χαρακτηρισθεί ως απαλλοτριωτέα και τρία διατηρητέα. Στο κενό έπρεπε να κατασκευάσουμε ένα κτήριο που να κρατά τις δέουσες αποστάσεις από τα διατηρητέα. Κι αυτό τηρήθηκε. Το διατηρητέο Βάιλερ έχει μια παρουσία στο χώρο και το χρησιμοποιεί χρόνια η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Αλλά μήπως θυμάστε τι ύψος έχουν οι πολυκατοικίες που περιβάλλουν το μουσείο; Πρόκειται για πολύ μεγάλα κτήρια, για τα οποία δεν καμαρώνει κανείς, που, δυστυχώς, χτίστηκαν με τις αρχές της αντιπαροχής. Αυτή είναι η Αθήνα. Κι αφού η γειτονιά αυτή ήταν καλή ώς τώρα για την Ακρόπολη, γιατί δεν είναι για το μουσείο;»

Τώρα που το πρόβλημα φάνηκε, δεν θα μπορούσε να υπάρξει ένας έξυπνος αρχιτεκτονικά τρόπος για να μην προβάλλεται αυτό το κομμάτι της πόλης, που δεν είναι το ωραιότερο;

«Πώς να επέμβεις όταν βλέπεις αλλού το λουτρό, αλλού την κουζίνα, την μπουγάδα, τις κεραίες και ούτω καθ' εξής; Γιατί, μετά την καθαίρεση των πολυκατοικιών του οικοπέδου Μακρυγιάννη, ήρθαν στην πρώτη γραμμή θέασης οι παλιές πολυκατοικίες της οδού Χατζηχρήστου, ορατές από τη νότια πλευρά του μουσείου. Στον πρώτο όροφο, των Αρχαϊκών, το ζήτημα το αντιμετωπίσαμε με τζάμια αμμοβολής, απ' όπου μπαίνει το φως αλλά δεν φαίνεται τίποτα απ' έξω κι έτσι δεν διασπάται η προσοχή του επισκέπτη κατά την περιήγησή του».

Στην αίθουσα του Παρθενώνα φαίνεται πως τοποθετήθηκαν τελευταία κάποια πανέλα με λεπτό ύφασμα, τα οποία όμως δεν κρύβουν τις πολυκατοικίες με τις πολύχρωμες τέντες και το δάσος των κεραιών.

«Αυτά τα στοιχεία προστατεύουν τα εκθέματα από τον ήλιο. Κάθε πλευρά από τις τέσσερις της αίθουσας αυτής έχει διαφορετικά στοιχεία στα τζάμια με αισθητήρες. Ετσι, όταν οι συνθήκες το απαιτούν, κατεβαίνουν πανό από μέταλλο και πανί, ενώ συγχρόνως εξακολουθείς να βλέπεις έξω. Κάναμε έναν χώρο διαφανή γνωρίζοντας πως θα δεχθούμε επικρίσεις. Οταν πήραμε το βραβείο για τη μελέτη του μουσείου, μας είπαν, και τώρα πηγαίνετε να λύσετε το πρόβλημα που δημιουργήσατε».
more

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ: ένα love story

Το μουσείο δεν πρέπει να τις καταργήσει, λέει ο Μάνος Μπίρης. Ο συνωστισμός του με αυτές είναι μεγάλο πλεονέκτημα, πιστεύει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης. Οσο περισσότερες τόσο καλύτερα, τονίζει ο Νίκος Φιντικάκης

- Ο Μάνος Μπίρης, ομότιμος καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, ήταν ένα από τα μέλη του Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων που μειοψήφησαν για τον αποχαρακτηρισμό των δύο διατηρητέων πολυκατοικιών επί της οδού Διον. Αρεοπαγίτου 17 και 19, διαφωνώντας στην καθαίρεσή τους για να ανοίξει η θέα του μουσείου προς την Ακρόπολη. Διαφώνησε επίσης στο γκρέμισμα δύο μικρών παλιών κτηρίων στη γωνία Χατζηχρήστου και Μακρυγιάννη.

«Οι δύο αυτές περιπτώσεις διαφέρουν. Η πολυκατοικία Κουρεμένου (Διον. Αρεοπαγίτου 17) είναι έργο τέχνης μιας σημαίνουσας προσωπικότητας της εποχής, ενός καθηγητή, ακαδημαϊκού, ενός σεμνού ανθρώπου που δεν έκανε ρεκλάμα. Η διπλανή πολυκατοικία έχει ένα φίνο ύφος κλασικίζον. Και οι δύο μαζί συνιστούν ένα σύνολο. Από την άλλη πλευρά, τα κάτω σπίτια δεν είναι ούτε σπάνια ούτε σπουδαίας αρχιτεκτονικής. Ωστόσο, με μερικά ακόμη εναπομείναντα σπαράγματα της ίδιας εποχής, σηματοδοτούν μια γειτονιά. Τι θα πείραζε να μείνουν;».

Για τις πολυκατοικίες που πνίγουν το μουσείο λέει απλά: «Αυτή είναι η Αθήνα. Γιατί δεν μας ενοχλεί που είναι πνιγμένη η Ακρόπολη στις πολυκατοικίες; Η ιστορία αυτή ξεκίνησε από τη δεκαετία του '50 και μόνο μία πολυκατοικία, που υπερέβαινε τα επιτρεπτά ύψη, κατεδαφίστηκε. Θυμάμαι ήταν στα τελειώματα και αποφασίστηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και την κυβέρνηση να γκρεμιστεί. Συνεπώς, υπήρξαν και αντιδράσεις. Οι πολυκατοικίες πλέον αποτελούν συστατικό αυτής της πόλης και ένα μουσείο δεν μπορεί, ούτε πρέπει, να τις καταργήσει.

more

ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΒΡΑΔΙΑ

Η Ραχήλ Καπόν έχει τον εκδοτικό της οίκο στην οδό Μακρυγιάννη.
Μπορεί η ανέγερση του μουσείου να της έκοψε τη θέα προς τον λόφο του Φιλοπάππου, αλλά απολαμβάνει τώρα τις φωτισμένες αίθουσές του με τα εκθέματα. «Αλλαξε η περιοχή», παραδέχεται. «Κατεβαίνεις τα βράδια και βλέπεις κόσμο πολύ να περπατάει, να κάθεται στα μαγαζιά και να συζητάει, να απολαμβάνει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Γίνανε τα βράδια μας ωραιότερα. Αρκεί να μπορέσουν να κρατήσουν τον έλεγχο στον πεζόδρομο. Να μην απλωθούν τα τραπέζια και γίνει σαν την οδό Χάρητος στο Κολωνάκι, όπου οι κάτοικοι από τη φασαρία αναγκάστηκαν να φύγουν από τα σπίτια τους».

Πρόκληση για το μέλλον της Ελλάδας η κλιματική αλλαγή



απο το TVXS

Ανυπόφορη ζέστη στα αστικά κέντρα, καύσωνες στους τουριστικούς προορισμούς, δυσχερείς συνθήκες για τις αγροτικές καλλιέργειες και κινδύνους για τη διατήρηση των εθνικών δρυμών: αυτά προοιωνίζει η νέα έκθεση της WWF Ελλάς σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο.

Αποτελεί μία από τις λίγες έρευνες που αντικείμενό τους έχουν την Ελλάδα και μόλις την πρώτη που στρέφει το βλέμμα της στη περίοδο 2021-2050 αντί της μακρινής 2071-2100. Οι βασικοί άξονες της έρευνας είναι τέσσερις: αστικά κέντρα, τουριστικοί προορισμοί, γεωργικές περιοχές και εθνικοί δρυμοί.

Ξεκινώντας από τα αστικά κέντρα, βασική πρόβλεψη είναι η αύξηση των θερμοκρασιών. Πόλεις σαν την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και τη Λάρισα πρέπει να περιμένουν από 10 μέχρι και 20 παραπάνω μέρες καύσωνα το χρόνο. Αντίστοιχα, οι λεγόμενες «τροπικές νύχτες» (με θερμοκρασία τουλάχιστον 20 ˚C) αναμένεται να αυξηθούν κατά ένα μήνα.

more

Darwin Centre, μια "προσθήκη" στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, Λονδίνο



απο το +MOOD

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2009 εγκαινιάστηκε η νέα πτέρυγα του Darwin Centre στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, στο Λονδίνο, που σχεδιάστηκε απο τους Δανούς αρχιτέκτονες CF MOLLER. Πρόκειται για ένα "κουκούλι" οκτώ ορόφων απο μπετόν που περικλείεται μέσα σε ένα περίβλημα απο γυαλί, συμβολίζοντας με αυτήν την εικονική φόρμα, την μεγάλη σπουδαιότητα των συλλογών που στεγάζει. Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας είναι μέσα στους πρώτους πέντε τουριστικούς μαγνήτες της Μεγάλης Βρετανίας και βέβαια το πρώτο επιστημονικό κέντρο έρευνας στον κόσμο.
more
cf moller architects

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Διεθνής ο διαγωνισμός, ιδιωτική η πρωτοβουλία



απο την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Ο Ιάσονας Τσάκωνας, ένας νέος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του real estate, βάζει τα «γυαλιά» σε υπουργεία και δημοτικές Αρχές επιλέγοντας την ιδέα του διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την αξιοποίηση ενός ακινήτου που διαθέτει στην περιοχή του Κεραμεικού.
Σε έκταση περίπου μισού στρέμματος φιλοδοξεί να δώσει μια άλλη ιδέα στην έννοια της φοιτητικής εστίας αλλά και της παρέμβασης-μικρόβιο που θα λειτουργήσει αναζωογονητικά στην ευρύτερη, υποβαθμισμένη σήμερα, περιοχή.
Στον διαγωνισμό υπέβαλαν τις προτάσεις τους 242 ομάδες αρχιτεκτόνων ηλικίας έως 35 χρόνων, από 41 χώρες. Οι 50 από αυτές ήταν ελληνικές. Συμμετοχή-ρεκόρ, που παράλληλα φέρνει τη φρέσκια ματιά της νέας γενιάς σε μια περιοχή δίπλα σε μοναδικούς αρχαιολογικούς χώρους.
«Κουτιά» σε ονειρική διάταξη, γωνιές για το ντους που εντάσσονται στους χώρους της υπόλοιπης κατοικίας ώστε να αξιοποιούνται στο έπακρο, ιδέες με πολύ πράσινο και αδόμητες ζώνες που «ξεφυτρώνουν» σε ταράτσες και πιλοτές λειτουργώντας ως συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στο κοινόχρηστο και το ιδιωτικό. Με έξυπνες λύσεις αντιμετώπισαν τις περιοριστικές απαιτήσεις της ελληνικής πολεοδομικής νομοθεσίας (ημιυπαίθριοι, αποστάσεις του κτιρίου από τα όρια του οικοπέδου κ.λπ.), που για τους αλλοδαπούς αρχιτέκτονες ήταν πρωτόγνωρα!
Πρόεδρος ο Ηλίας Ζέγγελης
Χθες, η επιτροπή του διαγωνισμού υπό την προεδρία του Ηλία Ζέγγελη, του Ελληνα αρχιτέκτονα και καθηγητή που διαπρέπει στο εξωτερικό, κατέληξε στις πέντε προτάσεις που θα διεκδικήσουν το πρώτο βραβείο. Στην τελική ετυμηγορία, που θα ανακοινωθεί στις 11 Ιανουαρίου 2010, θα μετέχει και το κοινό μέσω του Διαδικτύου. Ολες οι μελέτες θα παρουσιαστούν μέσα στον υπό αξιοποίηση χώρο και θα συζητηθούν με τους ενδιαφερομένους.
«Είχαμε υποδειγματικές προσεγγίσεις στον νέο τρόπο στέγασης των φοιτητών, με ιδέες για κοινοβιακή διαβίωση και χώρους πιο ατομικούς», τόνισε ο Ηλίας Ζέγγελης, που στο περιθώριο της παρουσίασης αποκάλυψε ότι, με εξαίρεση τον Αντώνη Τρίτση, οι ελληνικές αρχές δεν του έχουν ζητήσει προτάσεις για την αναζωογόνηση της Αθήνας.
«Η αρχιτεκτονική δεν μπορεί να μείνει αμήχανη μπροστά στην "καυτή πατάτα" που λέγεται κέντρο της πόλης και αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα», τόνισε ο Ανδρέας Κούρκουλας, καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου. Και πρότεινε διάλογο για όλα τα θέματα που αφορούν την πόλη (υποβάθμιση, μετανάστες κ.λπ.). Στον επαναπροσδιορισμό της έννοιας της φοιτητικής εστίας στις σημερινές συνθήκες αναφέρθηκε ο θεωρητικός της αρχιτεκτονικής Γ. Τζιρτζιλάκης. Ολοι οι ομιλητές, μαζί με τον συνεργάτη του Ρεμ Κούλχας Bjarke Ingels, τον πρωτοποριακό Ελβετό Marcel Meili και τον εκπρόσωπο της νέας γενιάς του ιαπωνικού μινιμαλισμού Yoshiharu Tsukamato, που συγκροτούν την επιτροπή του διαγωνισμού, επισήμαναν σε όλους τους τόνους ότι η αρχιτεκτονική δεν έχει σύνορα.
Η σωστή αρχιτεκτονική συμφέρει
Ο Ιάσονας Τσάκωνας είναι οικονομολόγος. Μετά την αποφοίτησή του το 1994 από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ, δούλεψε στη Νέα Υόρκη και στο Αζερμπαϊτζάν. Από το 2002 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της αξιοποίησης ακινήτων με έμφαση στη σύγχρονη αρχιτεκτονική, που ξεφεύγει από τα στερεότυπα των τουριστικών περιοχών. «Η σωστή αρχιτεκτονική αποδεικνύεται ότι δεν είναι οικονομικά ασύμφορη», υπογράμμισε με νόημα. Και πρόσθεσε ότι στόχος του είναι η φοιτητική εστία να αποτελέσει την αφορμή για την ανάδειξη των γειτονικών άχτιστων ιδιοκτησιών, που φτάνουν τα τέσσερα στρέμματα.
Τι υγιής προσέγγιση από έναν επιχειρηματία, τη στιγμή που πολιτεία και δημοτικοί άρχοντες δεν έχουν επιδείξει ανάλογη ευαισθησία για μεγάλης κλίμακας παρεμβάσεις στην πρωτεύουσα.

more

Το μοναδικό κτίριο στον κόσμο που....



Το κτίριο Gate Tower βρίσκεται στην Osaka της Ιαπωνίας και είναι ένα 16όροφο κτίριο που στεγάζει γραφεία. Αυτό όμως που το κάνει μοναδικό, είναι η λεωφόρος που περνάει από μέσα του και συγκεκριμένα στο διάστημα ανάμεσα στον 5ο και 7ο όροφο. Η λεωφόρος είναι κομμάτι της Hanshin Expressway, ενός δικτύου δρόμων ταχείας κυκλοφορίας μήκους 239.3 χιλιομέτρων που περιβάλλουν την Osaka το Kobe και το Kyoto.Το Gate Tower είναι επίσης γνωστό με το παρατσούκλι "κυψέλη", όνομα που του δόθηκε εξαιτίας του έντονου θορύβου που επικρατεί. Τι είναι όμως αυτό που οδήγησε στην κατασκευή ενός τόσο παράδοξου κτιρίου?
Η ιδιοκτησία της περιοχής που βρίσκεται το κτίριο, ανήκε στην βιομηχανία ξύλου και χαλκού από την λεγόμενη περίοδο Meiji (1868-1912) αλλά η βαθμιαία μετακίνηση σε άλλες μορφές πρώτων υλών προκάλεσε την εκφύλιση των κτιρίων της βιομηχανίας. Το 1983 αποφασίσθηκε η ανάπλαση της περιοχής και απαγορεύτηκε η κατασκευή κτιρίων επειδή είχε ήδη σχεδιασθεί η δημιουργία της λεωφόρου. Ωστόσο οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν να τα παρατήσουν και άρχισαν τις διαπραγματεύσεις με την εταιρία Hanshin Expressway οι οποίες κράτησαν 5 ολόκληρα χρόνια μέχρι να καταλήξουν σε συμφωνία.Το 1989, στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας, έγινε αναθεώρηση των νόμων για τις λεωφόρους, των πολεοδομικών νόμων, των νόμων ανάπλασης και του κώδικα που διέπει την κατασκευή των κτιρίων, προκειμένου να επιτραπεί η κατασκευή του αποκαλούμενου Multi-Level Road System το οποίο επιτρέπει την ενοποιημένη κατασκευή αυτοκινητόδρομων και κτιρίων.

Ένα χωριό αντιστέκεται επενδύοντας στην «Ανεμογεννήτρια των Παιδιών»



απο το TVXS

Οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού στο Βέλγιο «αντιστέκονται» στην ενεργειακή εξάρτηση από το κοντινό τους πυρηνικό εργοστάσιο και έμπρακτα αποδεικνύουν ότι το μέλλον ανήκει στα παιδιά και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Οι κάτοικοι του Μενίλ Εγκλίζ (Mesnil-Eglise) του Βελγίου αρνούνται να χρησιμοποιήσουν την ενέργεια από το κοντινό πυρηνικό εργοστάσιο που βρίσκεται στη περιοχή και επιλέγουν την αιολική ενέργεια που τους παρέχει η ανεμογεννήτρια του χωριού.

Πριν από περίπου δύο χρόνια, ο Μπερνάρ Ντεβίλ, μία εξέχουσα φυσιογνωμία του κινήματος για χρήση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο Βέλγιο, συνέλαβε την ιδέα για την κατασκευή μιας ανεμογεννήτριας η οποία θα ανήκει αποκλειστικά στους κατοίκους του χωριού. Ο ίδιος, πάντα πρωτοποριακός, είχε κατασκευάσει τη δεκαετία του ’70 την πρώτη ανεμογεννήτρια από μπαμπού. Η ιδέα του υλοποιήθηκε και πλέον το χωριό είναι ενεργειακά ανεξάρτητο.

Οι εκπλήξεις σε αυτό το μικρό χωριό δεν σταματούν όμως στην ενεργειακή ανεξαρτησία του. «Ιδιοκτήτες» της ανεμογεννήτριας στην πλειονότητά τους είναι παιδιά του νηπιαγωγείου!

Οι μετοχές της «ανεμογεννήτριας των παιδιών», όπως αποκαλείται, έχουν αγοραστεί από τους γονείς έναντι χαμηλού αντιτίμου και το όφελος των «επιχειρηματιών» πιτσιρικάδων είναι διπλό. Από τη μία καρπώνονται τα θετικά αποτελέσματα της χρήσης της αιολικής ενέργειας, μαθαίνοντας ταυτόχρονα για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και από την άλλη επενδύουν σε μια «πράσινη βιομηχανία» που τους αποφέρει κέρδος.

Τιμώντας τους μικρούς μετόχους η βάση της ανεμογεννήτριας έχει διακοσμηθεί με τα ονόματα των παιδιών και τα πολύχρωμα αποτυπώματα των χεριών τους.

Οι λιλιπούτειοι επενδυτές λαμβάνουν το 6% των μετοχών τους και ύστερα από δύο χρόνια μπορούν να λάβουν ένα μικρό ποσό. Επιπλέον έχουν δικαίωμα έκπτωσης σε βιβλιοπωλεία, εκδηλώσεις, εργαστήρια και διάφορες άλλες δραστηριότητες. Στο πλαίσιο αυτό, έχει δημιουργηθεί και η «Ακαδημία των Ανέμων», ένα πρόγραμμα με στόχο την ενημέρωση μαθητών από άλλα σχολεία για τη λειτουργία της ανεμογεννήτριας.
more

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

ΜΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ;

ΔΙΚΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2009, ημέρα Δευτέρα, στο Α’ Τριμελές Εφετείο Αθήνας (κτίριο λεωφ. Αλεξάνδρας), εκδικάζεται η έφεση της τ. Γενικής Επιθεωρήτριας Περιβάλλοντος κας Μαργαρίτας Καραβασίλη κατά της απόφασης που εξέδωσε το ΣΤ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο το 2008, μετά από μήνυση του σημερινού Γενικού Επιθεωρητή Περιβάλλοντος κ. Ιωάννη Δερμιτζάκη.
Η κα Μαργαρίτα Καραβασίλη, είναι εκείνη που πρώτη μίλησε για τον κίνδυνο επέκτασης της ρύπανσης ακόμη και στον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής Οινοφύτων, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης απόρριψης βιομηχανικών αποβλήτων στον ποταμό Ασωπό. Επίσης, είναι εκείνη, που με αναφορές της επεσήμανε τα σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα στο Λαγονήσι, την Πούντα – Ζέζα Λαυρίου, αλλά και τις ανεπαρκείς πρακτικές και μεθόδους της Πολιτείας μετά την εκρηκτική κατάσταση στον Ασωπό, για την αντιμετώπιση των οικολογικών καταστροφών.
Αντικείμενο της μήνυσης ήταν η άσκηση κριτικής για την πολιτική του ΥΠΕΧΩΔΕ και του κ. Δερμιτζάκη και η διατύπωση επιστημονικών απόψεων από την κα Καραβασίλη σε συνεντεύξεις της κατά την περίοδο (Νοέμβριος 2003) που ήταν στην επικαιρότητα το σοβαρό πρόβλημα της ρύπανσης της κοιλάδας του Ασωπού από το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο. Η κα Καραβασίλη, η οποία είχε απομακρυνθεί από τη θέση της έπειτα από απόφαση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά, τον Ιούλιο του 2005, άσκησε κριτική στην ΕΥΕΠ και στο ΥΠΕΧΩΔΕ για πρακτικές που ακολουθήθηκαν, καθώς και για καθυστερήσεις, έλλειψη ενημέρωσης της κοινής γνώμης και κυρίως για μη υλοποίηση των αναγκαίων μέτρων, ώστε να περιορισθεί η ρύπανση και να αποκατασταθεί η περιβαλλοντική ζημιά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ίδια απόφαση διέταξε την αποστολή των πρακτικών στον Εισαγγελέα Θηβών, για την έρευνα και δίωξη εγκληματικών ενεργειών σε βάρος του περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή. Ήδη έχει προσδιοριστεί σχετική δίκη με βαρύτατες κατηγορίες κατά συγκεκριμένων βιοτεχνιών.
Παρά τις διαβεβαιώσεις του αρμόδιου υπουργείου, στα νερά του Ασωπού και –ακόμα χειρότερα– στον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής, εξακολουθούν να ανιχνεύονται τοξικές ουσίες όπως μόλυβδος και εξασθενές χρώμιο, γεγονός που θέτει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία δεκάδων χιλιάδων κατοίκων.
Ακόμα δεν έχουν ταυτοποιηθεί, από πλευράς Πολιτείας, οι βιομηχανίες που έχουν την κύρια ευθύνη για τη ρύπανση ώστε να αναλάβουν και το πλήρες κόστος της εξυγίανσης των ρυπασμένων νερών και εδαφών καθώς και της αποκατάστασης της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και οικονομικής βλάβης που έχουν προκαλέσει, σύμφωνα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», ενώ η πολιτική του ΥΠΕΧΩΔΕ εξαντλείται στην επιβολή προστίμων που δεν εκφράζουν την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» αλλά περισσότερο την αρχή «ο πληρώνων συνεχίζει να ρυπαίνει».

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ Foster + Partners ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ "ΠΡΑΣΙΝΟ" ΕΡΓΟ ΣΤΗΝ ΚΟΡΕΑ



απο το WorldArchitectureNews

To αρχιτεκτονικό γραφείο Foster + Partners, κέρδισε το Βραβείο σε διεθνή διαγωνισμό για το σχεδιασμό του Masterplan για την επέκταση της ελεύθερης οικονιμικής ζώνης στο Incheon, ένα εκτεταμένο σύστημα μικτής χρήσης που περιλαμβάνει τα νησιά του KangHwa και OnJin-gun, προς τα βόρεια ανατολικά της Σεούλ. Ενα masterplan 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα ,με πρόβλεψη ανάπτυξης γύρω απο εναν κεντρικό άξονα-σπονδυλική στήλη μεταφοράς, τη δημιουργία ενός κέντρου για την πράσινη βιομηχανία που εξυπηρετεί πληθυσμό που αναμένεται να αυξηθεί από 35.000 σε 320.000 κατοίκους και επισκέπτες.

Το σύστημα ενσωματώνει μια σειρά από χαμηλής εως υψηλής πυκνότητας περιοχές μικτής χρήσης, που συνδέονται μεταξύ τους με ένα ελαφρύ σύστημα ταχείας διέλευσης και η κατασκευή θα διαρκέσει για 10 έως 15 χρόνια. Η περιοχή εκτείνεται σε τρεις κύριες περιοχές εντός της ζώνης ελευθέρων συναλλαγών - το βόρειο τμήμα της KangHwa θα είναι ένα κέντρο διακορεατικής οικονομικής συνεργασίας, η αξιοποίηση της στρατηγικής τοποθεσίας κοντά στο αεροδρόμιο Incheon και τη Βόρεια Κορέα, ενώ στα νότια του νησιού θα πρέπει να αναμιγνύονται χρήσεις, συνδυάζοντας την βιομηχανία της πράσινη ς τεχνολογίας με την κοινότητα, τα κτήρια πολιτιστμού με τα κτίρια κατοικιών

more
more_1
more_2

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2009

Νυχτερινός φωτισμός των κτιρίων, τι κάνουμε σωστά και τι λάθος



απο την Καθημερινη 5-9-09

Ενας αυτόνομος, προηγμένος κλάδος της αρχιτεκτονικής μεταμορφώνει τις πόλεις μας

του Νικου Βατοπουλου

H Aθήνα τη νύχτα είναι μια άλλη Αθήνα. Ιδίως αν περπατάς μπροστά στη Βουλή και αντικρίζεις τα μεγάλα ξενοδοχεία. Δεξιά σου, να έχεις το «ποτάμι» της Βασιλίσσης Σοφίας και κάτω ευθεία, μια κατηφόρα, η Πανεπιστημίου. Στο σκοτάδι, ανάβουν σαν φανάρια τα νεοκλασικά μέγαρα, η Ακαδημία και το Πανεπιστήμιο, κτίρια γραφείων και καταστημάτων, το Χίλτον, τα μουσεία.

Μία καλά φωταγωγημένη πόλη είναι μία πόλη που γεννάει τη νυχτερινή ποίηση, που δημιουργεί εικόνες και προδιαθέτει ευνοϊκά τους διαβάτες. Βήματα πολλά έγιναν και στην Ελλάδα, όχι μόνο με τη φωταγώγηση του Παρθενώνα και άλλων μνημείων, αλλά και με την όλη συζήτηση περί της αισθητικής του φωτός. Μιας αρχιτεκτονικής προσέγγισης, με πολύ μεγάλη παράδοση σε χώρες με προηγμένο αστικό και τεχνικό πολιτισμό, μιας προσέγγισης που μπορεί να ξαναγεννήσει τις πόλεις μας.

Στην Αθήνα, είμαστε ακόμη σε μία φάση πολλών ταχυτήτων με διαφορετικά ποιοτικά αποτελέσματα. Τα κτίρια ή τα μνημεία που έχουν μελετηθεί από ειδικούς στον πολιτισμό του φωτός διακρίνονται αμέσως. Εκπέμπουν αρμονία, μεγαλείο, ηρεμούν και ταυτόχρονα δημιουργούν αισθήματα ανάτασης και μεγαλοψυχίας. Το φως τη νύχτα αλλάζει την πόλη προς το καλύτερο ή το χειρότερο.

Αυτό που είναι κέρδος πλέον είναι ότι το καλώς φωταγωγημένο κτίριο θεωρείται κομμάτι του πολιτισμού της πόλης και της κοινωνίας μας. Αν και «άυλο», προϋποθέτει μεγάλη τεχνική γνώση και αν και «τεχνολογικό» προϊόν, δικαιώνεται από την «ποίηση» που εκλύει.

Οταν έχεις ένα κτίριο σαν την Ακαδημία, π. χ., δεν μπορείς να έχεις ολόγυρα κακόγουστα φωτισμένες διαφημίσεις.

Αλλά προς το παρόν, η Αθήνα περνάει την «εφηβεία» της. Αλματα έχουν γίνει, επαγγελματίες υπάρχουν άριστα, κοινωνική συνείδηση καλλιεργείται και όλοι μας μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Η Αθήνα τη νύχτα μπορεί να σβήνει τις ανορθογραφίες της ημέρας και να αναδύεται σαν μία από τις πιο μαγικές πόλεις της Μεσογείου. Η γνώση υπάρχει.

(*μελέτη φωτισμού Ταμείου Νομικών, Αθήνα, αρχ.Μ.Κωνσταντινίδου)

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ? - El Secreto Residential Complex-MEXICO | GLR architects






απο το +MOOD

Ένα σύγχρονο συγκρότημα κατοικιών από 15 μοναδικές κατοικίες, που ονομάσθηκε "El Secreto" σχεδιάστηκε από τους GLR αρχιτέκτονες. Είναι καθαρά λειτουργικές γεωμετρικές μορφές με ένα τονισμένο τοίχο στο πρώτο όροφο του κάθε μπλοκ.
more

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2009

Εκεί που ήταν δάσος, ξεφυτρώνει μπετόν



απο το TVXS

Περισσότερα από 184.000 στρέμματα δάσους έχει χάσει ο Νομός Αττικής το χρονικό διάστημα 1987-2007, με βίλες και οικισμούς να έχουν αντικαταστήσει το πράσινο σε έκταση που ξεπερνά τα 80.000 στρέμματα. Τα στοιχεία αυτά φέρνει στο φως έρευνα του ΑΠΘ σε συνεργασία με την WWF.

Οι δύο φορείς έδωσαν χθες στη δημοσιότητα την πρώτη αποτίμηση των πρόσφατων πυρκαγιών, καθώς και μια εικόνα της απώλειας δασικής γης χάριν της οικοδόμησης την τελευταία εικοσαετία. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι τελευταίες φωτιές στη Βορειοανατολική Αττική κατέκαψαν 137.080 στρέμματα δασικών εκτάσεων. Πρόκειται για το 66,8% των συνολικά 205.210 στρεμμάτων που έκανε στάχτη η φωτιά (στοιχεία του Εuropean Forest Fire Ιnformation System- ΕFFΙS). «Ουσιαστικά όλοι οι οικισμοί που επλήγησαν από τις πρόσφατες πυρκαϊές αναπτύσσονταν συνεχώς τα τελευταία χρόνια μέσα σε δάση και λοιπές φυσικές περιοχές» σημειώνουν οι ειδικοί.

Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα απ’ όσο μαρτυρούν τα ανωτέρω στοιχεία καθώς στον υπολογισμό δεν περιλαμβάνονται οι εκτάσεις που έγιναν καταστράφηκαν κατά τις πρόσφατες πυρκαγιές στη Βορειοανατολική Αττική.

Μάλιστα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το 1/3 αυτών των αποτεφρωμένων εκτάσεων δεν θα μπορέσει πλέον ποτέ να αποκατασταθεί με φυσικό τρόπο και εάν δεν υπάρξει η κατάλληλη παρέμβαση θα ακολουθήσει με τη σειρά του την αλλαγή κάλυψης που χαρακτήρισε τις δασικές εκτάσεις την τελευταία εικοσαετία.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι αλλαγές στην κάλυψη τη χρονική περίοδο 1987-2007 αφορούν σε μεγάλο βαθμό την επέκταση του οικιστικού ιστού, ο οποίος είτε αναπτύσσεται απευθείας εις βάρος των δασών, είτε τα επηρεάζει δευτερευόντως με την οικοδόμηση περιοχών χαμηλής βλάστησης, όπως καμένες περιοχές ή θαμνοτόπια.

Οι συντάκτες της μελέτης επισημαίνουν ότι ο αριθμός των 184.187 στρεμμάτων που αναφέρονται ενδέχεται να υποεκτιμά την πραγματική κατάσταση αστικοποίησης, καθώς η μέθοδος της δορυφορικής απεικόνισης που αξιοποιήθηκε δεν καταγράφει με ακρίβεια τα κτίσματα που βρίσκονται σε περιοχές με πολύ πυκνή βλάστηση.

Στην έρευνα γίνεται αναφορά στο πλήγμα που υπέστη η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής, οι οποίες πέρα από την πύρινη λαίλαπα έχουν να αντιμετωπίσουν και την έντονη πίεση από την οικιστική επέκταση. Στην ευρύτερη περιοχή που παραδόθηκε στις φλόγες καταγράφηκε σημαντικός αριθμός πτηνών, ενώ πολλά από τα είδη αμφιβίων και ερπετών προστατεύονται από την εθνική νομοθεσία και διεθνείς συμβάσεις.

Στην Πεντέλη και στην ευρύτερη περιοχή της ΒΑ Αττικής έχουν καταγραφεί από τον ερευνητή κ. Γ. Σφήκα περίπου 700 είδη και υποείδη φυτών. Ανάμεσά τους υπάρχουν τρία ενδημικά είδη της Αττικής και περίπου 15 της Νότιας Ελλάδας, όπως κενταύριες, κρόκοι, άγρια γαρίφαλα, φριτιλάριες, αγριοβιολέτες. Φύονται επίσης ορχιδέες τουλάχιστον 21 ειδών. «Σημαντικές από κάθε άποψη κρίνονται και οι μικρές λόχμες από είδη αγριοκυπάρισσων που φύονταν στην περιοχή του Γραμματικού. Τα λιγοστά που έχουν απομείνει πρέπει οπωσδήποτε να προστατευθούν και να γίνει διαχείριση της γύρω περιοχής με κεντρικό άξονα την ανάκαμψή τους» τονίζουν οι συντάκτες της έκθεσης.

Μια σοβαρή πτυχή που αναδεικνύει η έρευνα του ΑΠΘ αφορά το μέλλον του 1/3 των προσφάτως αποτεφρωμένων περιοχών: οι αναγεννημένες και αναδασωμένες περιοχές του Πεντελικού Ορους, οι οποίες είχαν ξανακαεί το 1995 και το 1998, είναι αδύνατον πλέον να αποκατασταθούν με φυσική διαδικασία. Παρά το γεγονός ότι η χαλέπιος πεύκη είναι ένα είδος καλά προσαρμοσμένο στις δασικές πυρκαγιές, οι επανειλημμένες πυρκαγιές σε διαστήματα μικρότερα των δέκα ετών δεν του επιτρέπουν να παράξει κουκουνάρια με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η φυσική αναγέννηση. Γι αυτόν τον λόγο στις περιοχές που έχουν καεί δύο ή και περισσότερες φορές θα απαιτηθούν εκ νέου αναδασώσεις.

Όπως εκτιμούν οι επιστήμονες του ΑΠΘ και του WWF, αν και βραχυπρόθεσμα οι επιπτώσεις από τις πυρκαϊές μπορεί να είναι σημαντικές, μακροπρόθεσμα η διατήρηση της πανίδας, όπως και της χλωρίδας, θα εξαρτηθεί τόσο από το αν η φυσική βλάστηση θα αφεθεί να ανακάμψει όσο και από τη διατήρηση των υφιστάμενων χρήσεων γης.

ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ



απο το TVXS

Δέκα χιλιάδες στρέμματα καμένης γης και μέσα από αυτά ξεπηδούν γυμνά πλέον τα αυθαίρετα της Μονής Αγίου Παντελεήμονα. «Ιερά αυθαίρετα» κτισμένα μέσα σε δημόσιες δασικές εκτάσεις, με ανείσπρακτα πρόστιμα 3 εκατομμυρίων ευρώ και αποφάσεις κατεδάφισης που ουδέποτε εφαρμόστηκαν.

Ένα ρεπορτάζ του Άρη Χατζηγεωργίου στην Ελευθεροτυπία. Φωτ.: Σπύρος Τσακίρης

Κόκκινο και μουσταρδί στα κτίσματα των ναών, τοίχοι και τείχη στο χρώμα της πέτρας και το λευκό του πεντελικού μαρμάρου (!), μπετά σε... κλασικούς χρωματισμούς, τούβλα ασοβάτιστα, πανωσηκώματα και σιδερόβεργες, μπαζώματα δεκάδων χιλιάδων κυβικών μέτρων. Και ένα γαλάζιο τετράγωνο, στο χρώμα του πούλμαν με πιστούς που έχουν έρθει σήμερα επίσκεψη. Ινα πληρωθή το ρηθέν υπό του (και εκλογικού) προφήτη Γ. Σουφλιά πως «όπου ήταν δάσος, θα ξαναγίνει δάσος» και πως «έχουν γίνει από πλευράς νομοθεσίας τα πάντα, ώστε να μην επιτραπεί να μετατραπούν σε οικόπεδα και βίλες οι δασικές εκτάσεις που καταστρέφονται από την πυρκαγιά».

Η πλευρά αυτή της Πεντέλης δεν χτυπήθηκε από την πρόσφατη πυρκαγιά. Ίσως γιατί οι φλόγες είχαν κάνει «καλή δουλειά» στις 16 Αυγούστου του 2007 - μια εβδομάδα πριν από τον «ορυμαγδό» που σάρωσε δάση σε ολόκληρη την Ελλάδα αφήνοντας πίσω του δεκάδες νεκρούς. Τότε, δηλώθηκε ότι η φωτιά ξεκίνησε κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα και ξέφυγε από τον έλεγχο αφού ο «στρατηγός άνεμος» φυσούσε «με 9 μποφόρ».

Ολα τα θυμόμαστε. Ακόμη και το γεγονός ότι αργά το μεσημέρι, όταν η φωτιά είχε κάψει όσα είχε βρει μπροστά της και υποχωρούσε, δύο πυροσβεστικά οχήματα συνέχιζαν να φυλάνε τις (αυθαίρετες) εγκαταστάσεις της μονής επειδή υπήρχε μια τεράστια δεξαμενή προπανίου. Αλλά και τον καλόγερο που απολάμβανε το μεσημεριανό του στην τραπεζαρία του μοναστηριού...

Εργων συνέχεια

«Οι κατασκευές και τα έργα μέσα στον χώρο της μονής ουδέποτε σταμάτησαν. Το διεπίστωσα και πριν από 20 μέρες», μας λέει ο Θέμης Καραλής, μέλος της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Ρομπέν των δασών», που κινείται στην Πεντέλη από τη δεκαετία του '90, έχοντας δει το μοναστήρι να επεκτείνεται οριζοντίως (με εκχερσώσεις-μπαζώματα) και καθέτως (κτίσματα): «Τα έργα επέκτασης των εγκαταστάσεων ξεκίνησαν δειλά δειλά γύρω στο 1993 αλλά ο ρυθμός εντάθηκε μετά που ανέλαβε ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», λέει ο κ. Καραλής. «Φτάσαμε στο σημείο να κάνουμε αποκλεισμό της Ιεράς Συνόδου εν ώρα συνεδρίασης. Μας υποσχέθηκαν ότι θα λάβουν μέτρα για να σταματήσουν οι παρανομίες. Αποτέλεσμα ουδέν όμως...».

«Καταπίνουν την Πεντέλη - Ξενώνες, υπόγεια πάρκινγκ και λεωφόρους φτιάχνουν οι παπάδες», ο τίτλος ρεπορτάζ της «Ε» στις 24 Μαΐου 2005. Φωτογραφίες με μπουλντόζες και καλόγερους εν δράσει. Δύο μέρες μετά, ο τότε πρόεδρος Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, διατάζει προκαταρκτική εξέταση ενώ η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη (στην οποία υπάγεται η Μονή Αγ. Παντελεήμονος) ανακοινώνει ότι «από ετών εγγράφως έδωσε εντολή εις τον εκεί εγκαταβιούντα μοναχό Ισαάκ να απέχει πάσης οικοδομικής δραστηριότητος, εις δε τον μετοχιάρη Ιωσήφ να εποπτεύει την εφαρμογήν της συγκεκριμένης εντολής»... Είναι δηλαδή η Μονή Πετράκη υπέρμαχος της νομιμότητας;

more

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΣΤΟ ISLINGTON ECOLOGY CENTER,LONDON




























απο το Architect's Journal

Μια νέα ξύλινη κατασκευή Στεγάστρου Εισόδου κατασκευάστηκε στο Gillespie Park και το Κέντρο Οικολογίας στο Islington στο Βόρειο Λονδίνο.Η κατασκευή βασίσθηκε σε μελέτη του Γραφείου AREA, (αρχιτέκτονες τοπίου)

more

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

4η ΔΙΕΘΝΗΣ BIENNALE ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ - 24/9/2009 - 10/01/2010 - ROTTERDAM OPEN CITY



http://www.biennalerotterdam.nl/EN/index.php

ΒΙΕΝΝΗ....ΜΕΤΑ ΤΟ HUNDERTWASSER?




απο το World Architects

Πολυκατοικία

Buchengasse 157 Buchengasse 157
Vienna Βιέννη

Developer Developer
Heimbau & Eisenhof Heimbau & Eisenhof
Wien Wien

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ Strabag Strabag

ΑΡΧΙΤ.ΜΕΛΕΤΗ Rüdiger Lainer + Partner Rüdiger Lainer + Partner,Wien

Διεύθυνση Έργου Andrea Graßmugg Andrea Graßmugg

ΣΤΑΤΙΚΑ Vasko+Partner Ingenieure Vasko + Partner Ingenieure

Η-Μ Schmidt Reuter Schmidt Reuter

ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΑ Schmidt Reuter Schmidt Reuter

ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ Dipl. Διπλ. Ing. Ing. HJ Dworak HJ Dworak

ΧΡΩΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ Oskar Putz

ΟΙΚΟΠΕΔΟ 9.855 m 2

ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΚΑΛΥΨΗΣ 32.037 m2

ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΧΩΡΩΝ 21.089 m 2

ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ 254

ΕΝΑΡΞΗ ΜΕΛΕΤΗΣ (ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ) 2005

ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ 4/2006

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ 6/2008


more

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΟ RIO de JANEIRO, BRAZIL



21-23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009

GREEN INFRASTRUCTURE : HIGH PERFORMANCE LANDSCAPES

more

ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ


απο το World Architecture

Το πρώτο Ιδρυμα Αρχιτεκτονικής της Σκωτίας,"the Lighthouse" της Γλασκώβης,ζει τις πιο σκοτεινές μέρες του, καθώς αντιμετωπίζει το κλείσιμο λόγω της απώλειας 24 θέσεων εργασίας απο τις 57. Προσφέροντας υποστήριξη σε φοιτητές και αρχιτέκτονες σε όλη τη χώρα, ο Φάρος, που στεγάζεται στο ανακαινισμένο κτήριο της Glaskow Herald, σχεδιασμένο απο τον Charles Rennie Mackintosh, γιόρτασε τα δέκα χρόνια του, αλλά τώρα αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο οτι δεν θα καταφέρει να επιβιώσει στην διάρκεια της ύφεσης. Το Ιδρυμα εχει ενα έλλειμα 250.000 £, μετά την ανάκληση της κρατικής επιχορήγησης.

more

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

Masdar Βιώσιμη Πόλη



απο το ARCHI-EUROPE

Masdar Βιώσιμη Πόλη από το αρχιτεκτονικό γραφείο LAVA

Η μελλοντική ευημερία των πόλεων σε όλο τον κόσμο εξαρτάται από την ικανότητα της ανθρωπότητας στην ανάπτυξη και ενσωμάτωση της βιώσιμης τεχνολογίας.

 Το γραφείο LAVA σχεδίασε την πόλη Masdar σαν την πόλη του μέλλοντος. Τοποθετείται στην πρώτη γραμμή της ενσωμάτωσης της βιώσιμης τεχνολογίας στον μοντέρνο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Η Ρώμη, η Αθήνα, η Φλωρεντία... οι πιο μεγάλες ιστορικές πόλεις είχαν την πλατεία, φόρουμ, ή το τετράγωνο στο κέντρο τους - όπου η ζωή, οι αξίες, τα ιδανικά, και το όραμα του πληθυσμού εξελίχθηκαν. Επίσης, το κέντρο της Masdar πρέπει να είναι ενας εικονικός φάρος που προσελκύει το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τη βιώσιμη τεχνολογία.

http://www.archi-europe.com/news-598-Masdar_Sustainable_City_by_LAVA.html
http://www.masdar.ae
http://www.l-a-v-a.net/
video